Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 25:29

Αφού διέταξε να προσαρμοστούν σε αυτήν δακτύλιοι, και να τοποθετηθούν χρυσοί αναφορείς, και αφού καθόρισε σαφέστατα τις διαστάσεις της και τους τρόπους κατασκευής της, με τους οποίους θα μπορούσε να αποκτήσει την πλέον εξαιρετική μορφή, λέει: «Και θα τοποθετήσεις πάνω στην τράπεζα άρτους της προθέσεως, ενώπιόν μου παντοτινά.» Πρόσταξε επίσης να κατασκευαστούν χρυσά τα σκεύη της, τρυβλία και θυΐσκες, καθώς και κύαθοι και σπονδεία. Άραγε δεν υποδεικνυόταν ολοκάθαρα σε εμάς ο άρτος που κατέβηκε από τον ουρανό, ο οποίος προσφέρεται στους κατάλληλους καιρούς πάνω στις άγιες τράπεζες των εκκλησιών και δίνει ζωή στον κόσμο; ΠΑΛΛ. Και βέβαια. ΚΥΡ. Τα τρυβλία και οι θυΐσκες, οι κύαθοι και τα σπονδεία, και εκείνα με τα οποία εκπληρώνεται η μυστική και ιερότατη λειτουργία της αγίας τράπεζας, δεν θα ήταν άραγε τύπος των θείων κειμηλίων, αγαθέ μου; ΠΑΛΛ. Απολύτως. ΚΥΡ. Αλλά αυτά αναφέρονται στο βιβλίο της Εξόδου. Για την τράπεζα όμως, καθώς και για την πρόθεση των άρτων, ο νομοθέτης έχει δώσει θεόπνευστη εντολή στο Λευιτικό· διευρύνει δηλαδή κατά κάποιον τρόπο την εντολή, και διδάσκει με σαφήνεια τον τρόπο που θα γίνεται η πρόθεση, λέγοντας τα εξής: «Και θα πάρετε σεμίδαλι και θα ζυμώσετε δώδεκα άρτους. Ο κάθε άρτος θα αποτελείται από δύο δέκατα. Και θα τους τοποθετήσετε σε δύο στοίβες, έξι άρτους στην κάθε στοίβα, πάνω στην καθαρή τράπεζα ενώπιον του Κυρίου.»

ΤΙΤΛΟΣ ΣΤ΄. — Περί της εκκλησίας, και του οίκου του Θεού, και του θυσιαστηρίου, και της ιερατικής θυσίας· και ότι δεν πρέπει να εμπορεύονται [να καπηλεύονται] μέσα στις εκκλησίες. «Το θυσιαστήριο θα είναι άγιο των αγίων· και καθένας που αγγίζει το θυσιαστήριο, θα αγιασθεί.» «Τις απαρχές των πρωτογεννημάτων της γης σου θα τις φέρεις στον οίκο του Θεού σου.» «Δεν θα ανεβείς με σκαλοπάτια στο θυσιαστήριό μου, ώστε να μην αποκαλύψεις την ασχημοσύνη σου πάνω σε αυτό.» «Θα τοποθετείς πάνω στην τράπεζά μου άρτο ενώπιόν μου παντοτινά.» «Καθένας που θα αγγίξει τη θυσία των ιερέων θα αγιασθεί.» «Είπε ο Κύριος προς τον Μωυσή: Μίλησε στον Ααρών τον αδελφό σου, και να μην εισέρχεται οποιαδήποτε ώρα στο άγιο εσωτερικό του καταπετάσματος, ενώπιον του ιλαστηρίου.» «Εγώ όμως με το πλήθος του ελέους σου θα εισέλθω στον οίκο σου· θα προσκυνήσω προς τον άγιο ναό σου με τον φόβο σου, και τα λοιπά.» «Εν μέσω εκκλησίας θα σε υμνήσω. Οι φοβούμενοι τον Κύριο, αινέστε αυτόν.» «Κύριε, αγάπησα την ευπρέπεια του οίκου σου, και τον τόπο του σκηνώματος της δόξας σου.» «Ένα πράγμα ζήτησα από τον Κύριο, αυτό θα αναζητήσω,» και τα λοιπά. «Προσκυνήστε τον Κύριο στην άγια αυλή του.» «Θα χορτάσουμε από τα αγαθά του οίκου σου.» «Στις εκκλησίες ευλογείτε τον Θεό, τον Κύριο, όσοι προέρχεστε από τις πηγές του Ισραήλ.» «Πόσο αγαπητά είναι τα σκηνώματά σου, Κύριε των δυνάμεων, ο βασιλιάς μου. Είναι προτιμότερη μία ημέρα στις αυλές σου παρά χιλιάδες.» «

Διότι δεν παρουσιάζει μόνο πριν από τον νόμο περί των αζύμων τον Ραγουήλ να λέγει στις θυγατέρες του γι' αυτόν: «καλέστε τον για να φάγει άρτο»· αλλά και μετά τον νόμο, τους υιούς του Ισραήλ να λέγουν προς αυτόν και τον Ααρών: «είθε να είχαμε πεθάνει χτυπημένοι από τον Κύριο στη γη της Αιγύπτου, όταν καθόμασταν δίπλα στους λέβητες των κρεάτων και τρώγαμε άρτους μέχρι χορτασμού». Και πάλι: «Προσήλθαν δε και ο Ααρών και όλοι οι πρεσβύτεροι του Ισραήλ για να συνφάγουν άρτο με τον πεθερό του Μωυσή». Και «θα ευλογήσω», λέγει ο Θεός, «τον άρτο σου και το ύδωρ σου». Και «θα τοποθετείς πάνω στην τράπεζα άρτους της προθέσεως ενώπιόν μου διαπαντός». «Και ήταν ο Μωυσής στο όρος ενώπιον του Κυρίου σαράντα ημέρες και σαράντα νύκτες, άρτο δεν έφαγε και ύδωρ δεν ήπιε».