Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 26:31

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ποιήσεις καταπέτασμα ἐξ ὑακίνθου, καὶ πορφύρας, καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου, καί βύσσου νενησμένης. ἔργον ὑφαντὸν ποιήσεις αὐτὸΧερουβίμ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Καὶ περιθήσεις τὴν σκηνὴν, καὶ πάντα τὰ αὐτῆς περιθήσεις κύκλῳ.» Ἀλλ᾽ ἔνεστι μὲν ἐν τούτοις εἰσκεκομισμένα ἰδεῖν ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ τὰ σκεύη τὰ ἱερά· οὐ μὴν ἔτι καὶ σαφῶς τὸν ἑκάστῳ πρέποντά τε καὶ ἐκνεμηθέντα τόπον. Βούλει δὴ οὖν τῶν ἐπὶ τῇ σκηνῇ προσταγμάτων λεπτήν τε καὶ ἀκριβῆ τῶν τοιῶνδε τὴν γνῶσιν ἐρανιζώμεθα; ΠΑΛΛ. Ὡς ἥδιστά γε. ΚΥΡ. Ἔφη τοίνυν πρὸς τὸν ἱερὸν Μωσέα Θεός· «Καὶ ποιήσεις καταπέτασμα ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας, καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου, καὶ βύσσου νενησμένης· ἔργον ὑφαντὸν ποιήσεις αὐτὸ Χερουβίμ. Καὶ ἐπιθήσεις αὐτὸ ἐπὶ τεσσάρων στύλων ἀσήπτων κεχρυσωμένων χρυσίῳ. Καὶ αἱ κεφαλίδες αὐτῶν χρυσαῖ, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν τέσσαρες ἀργυραῖ. Καὶ θήσεις τὸ καταπέτασμα ἐπὶ τῶν στύλων, καὶ εἰσοίσεις ἐκεῖ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου. Καὶ διοριεῖ τὸ καταπέτασμα ὑμῖν ἀναμέσον τοῦ Ἁγίου, καὶ ἀναμέσον τοῦ Ἁγίου τῶν ἁγίων. Κατακαλύψεις τῷ καταπετάσματι τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου ἐν τῷ Ἁγίῳ τῶν ἁγίων. Καὶ ἐπιθήσεις τὴν τράπεζαν ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος, καὶ τὴν λυχνίαν ἀπέναντι τῆς τραπέζης ἐπὶ μέρους τῆς σκηνῆς τὸ πρὸς νότον. Καὶ τὴν τράπεζαν θήσεις ἐπὶ μέρους τῆς σκηνῆς τὸ πρὸς βοῤῥᾶν. Καὶ ποιήσεις ἐπίσπαστρον τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας, καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου, καὶ βύσσου κεκλωσμένης, ἔργον ποικιλτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και θα στήσεις τη σκηνή, και θα τοποθετήσεις γύρω της όλα τα εξαρτήματά της». Αλλά μέσα από αυτά είναι δυνατόν να δει κανείς τα ιερά σκεύη τοποθετημένα μέσα στην αγία σκηνή· όχι όμως ακόμη με σαφήνεια και τον τόπο που αρμόζει και έχει κατανεμηθεί στο καθένα. Θέλεις λοιπόν να σταχυολογήσουμε τη λεπτομερή και ακριβή γνώση αυτών των πραγμάτων από τα προστάγματα σχετικά με τη σκηνή; ΠΑΛΛ. Πολύ ευχαρίστως. ΚΥΡ. Είπε λοιπόν ο Θεός προς τον ιερό Μωυσή: «Και θα κατασκευάσεις καταπέτασμα από υάκινθο και πορφύρα, και κόκκινο κλωσμένο νήμα, και από κλωσμένο βύσσο· θα το κατασκευάσεις ως υφαντό έργο με παραστάσεις Χερουβίμ. Και θα το τοποθετήσεις πάνω σε τέσσερις στύλους από άσηπτο ξύλο, επιχρυσωμένους με χρυσάφι. Και οι κεφαλές τους θα είναι χρυσές, και οι τέσσερις βάσεις τους αργυρές. Και θα τοποθετήσεις το καταπέτασμα πάνω στους στύλους, και θα φέρεις εκεί, στο εσωτερικό του καταπετάσματος, την κιβωτό του μαρτυρίου. Και το καταπέτασμα θα διαχωρίζει για εσάς το Άγιο από το Άγιο των αγίων. Θα σκεπάσεις με το καταπέτασμα την κιβωτό του μαρτυρίου μέσα στο Άγιο των αγίων. Και θα τοποθετήσεις την τράπεζα έξω από το καταπέτασμα, και τη λυχνία απέναντι από την τράπεζα, στο νότιο μέρος της σκηνής. Και την τράπεζα θα την τοποθετήσεις στο βόρειο μέρος της σκηνής. Και θα κατασκευάσεις κάλυμμα για τη θύρα της σκηνής από υάκινθο και πορφύρα, και κόκκινο κλωσμένο νήμα, και κλωσμένο βύσσο, έργο κεντητή.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Καὶ ποιήσεις τῷ καταπετάσματι πέντε στύλους, καὶ χρυσώσεις αὐτοὺς χρυσίῳ· καὶ αἱ κεφαλίδες αὐτῶν χρυσαῖ, καὶ χωνεύσεις αὐτοῖς πέντε βάσεις χαλκᾶς.» Καὶ ταυτὶ μὲν περὶ τούτων. Περὶ δέ γε τοῦ λουτῆρος ὧδέ πή φησι· «Ποίησον λουτῆρα χαλκοῦν, καὶ βάσιν αὐτῷ χαλκῆν ὥστε νίπτεσθαι, καὶ θήσεις αὐτὸν ἀνὰ μέσον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ θυσιαστηρίου.» Ἆρά σοι σαφὴς ὁ ἐφ᾽ ἑκάστῳ λόγος; ΠΑΛΛ. Οὐ μὲν οὖν· διηπόρηκα γὰρ, ἴσθι· καὶ τί τὸ χρῆμα, εἰπεῖν οὐκ ἔχω. ΚΥΡ. Οὐκοῦν ἐφ᾽ ἑκάστῳ τῶν προκειμένων ῥητῶν, εἰς θεωρίαν τὴν ἐπ᾽ αὐτοῖς τὸ τελοῦν ἁρπάσας, σαφῆ καὶ εὐκρινεστάτην, ὡς ἂν οἷός τε ὦ, ποιήσομαι τὴν ἀφήγησιν. Ἐγήγερται μὲν γὰρ, ὦ Παλλάδιε, κατὰ τὴν ἔρημον ἡ ἁγία σκηνὴ, ὡς ἐν θέσει τε καὶ ἐν εἴδει διπλῷ. Καὶ μία μὲν ἦν ἡ ἐσωτάτη· ὄνομα δὲ αὐτῇ, τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων. Προεισβολὴ δὲ ὥσπερ τις καὶ περὶ αὐτὴν ἡ πρώτη, τὰ ἐπίκλην Ἅγια. Καὶ εἰς μὲν τὴν ἐσωτάτω σκηνὴν, ἡ κιβωτὸς ἀπετέθειτο, ἐπὶ τεσσάρων στύλων χρυσῶν ἔχουσα περιπέτασμα πεποιημένον ἐντέχνως ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας, καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου, καὶ βύσσου νενησμένης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και θα κατασκευάσεις για το καταπέτασμα πέντε στύλους, και θα τους επιστρώσεις με χρυσό· και τα κιονόκρανά τους θα είναι χρυσά, και θα χυτεύσεις για αυτούς πέντε χάλκινες βάσεις». Αυτά μεν λοιπόν για αυτά. Σχετικά δε με τον λουτήρα λέει περίπου τα εξής: «Κατασκεύασε έναν χάλκινο λουτήρα, και μια χάλκινη βάση για αυτόν ώστε να νίβονται, και θα τον τοποθετήσεις ανάμεσα στη σκηνή του μαρτυρίου και στο θυσιαστήριο». Άραγε σου είναι σαφής ο λόγος για το καθένα από αυτά; ΠΑΛΛ. Κάθε άλλο· διότι, μάθε το, έχω απορήσει· και δεν έχω να πω τι σημαίνει αυτό το πράγμα. ΚΥΡ. Επομένως, για καθένα από τα προκείμενα ρητά, οδηγώντας τον σκοπό τους στην πνευματική θεωρία, θα κάνω την ερμηνεία σαφή και εξαιρετικά ευκρινή, όσο βέβαια μπορώ. Διότι, ω Παλλάδιε, η αγία σκηνή ανεγέρθηκε στην έρημο, έχοντας διπλή και τη διάταξη και τη μορφή. Και η μία ήταν η εσωτερική· και το όνομά της ήταν τα Άγια των αγίων. Και σαν κάποια προείσοδος για αυτήν υπήρχε η πρώτη σκηνή, που ονομαζόταν Άγια. Και στην εσωτερική σκηνή είχε εναποτεθεί η κιβωτός, η οποία είχε πάνω σε τέσσερις χρυσούς στύλους ένα περιπέτασμα κατασκευασμένο με τέχνη από γαλάζιο και πορφυρό νήμα, και από κλωσμένο κόκκινο και γνεσμένο λινό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Εἰρηκότες δὲ ἤδη, καὶ, καθάπερ ἐγᾦμαι, διαρκῶς τὰ ἐπί τε τῇ βύσσῳ καὶ τῇ πορφύρᾳ, καὶ τῷ κεκλωσμένῳ κοκκίνῳ, καὶ μέν τοι καὶ ὑακίνθῳ, παρωσόμεθα μὲν τὸ ταυτοεπές· ἐκεῖνό γε μὴν ἐροῦμεν εἰς τὸ παρόν· Τὸ καταπέτασμα τὸ ἐπὶ τεσσάρων στύλων χρυσῶν, ὧν αἱ βάσεις ἀργυραῖ, τὸ Χριστοῦ μυστήριον ὑπεδήλου τότε. Τί γάρ; οὐχὶ καταπέτασμα τὸ σῶμα Χριστοῦ καὶ σοφὸς ἡμῖν ὠνόμασε Παῦλος, οὕτω λέγων, «Ἣν ἐνεκαίνισεν ἡμῖν ὁδὸν πρόσφατον καὶ ζῶσαν διὰ τοῦ καταπετάσματος, τουτέστι, τῆς σαρκὸς αὐτοῦ;» ΠΑΛΛ. Ὀρθῶς ἔφης. ΚΥΡ. Ἄθρει δὴ οὖν ὡς ἐν σκιαῖς καὶ αἰνίγμασιν, ὅτι Θεὸς ὢν καὶ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς κατὰ φύσιν ὁ Λόγος, ὡς ἐν χρυσῇ καὶ ἀσήπτῳ γέγονε κιβωτῷ, τῷ ἐκ Παρθένου ναῷ· ἄσηπτον γὰρ καὶ τίμιον τὸ σῶμα Χριστοῦ· μονονουχὶ δὲ καὶ ἐκρύπτετο καθάπερ ἐν τάξει καταπετάσματος, τὴν σάρκα λαβών· κρύπτεσθαι δέ φαμεν τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον, οὐχ ὡς ἐν βραχεῖ περιορισθέντα σώματι· πανταχῆ γὰρ καὶ ἐν πᾶσιν ὁ Υἱός· ἀλλὰ τῷ λανθάνειν οἰκονομικῶς, καὶ τὸν τῆς ἀναδείξεως ὑπομένειν καιρόν. Ἀναδείξεως δὲ τῆς εἰς ἅπαντας ὁ καιρὸς, ἡ ἐκ νεκρῶν ἀναβίωσις. Πρὸ μὲν γὰρ τοῦ τιμίου σταυροῦ, τοῖς ἁγίοις ἐπέταττε μαθηταῖς, ἵνα μὴ φανερὸν αὐτὸν ποιῶσι. Γέγραπται γὰρ ὡδί.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή έχουμε ήδη μιλήσει, και, όπως νομίζω, επαρκώς, για τον βύσσο και την πορφύρα, και το κλωσμένο κόκκινο, καθώς και για τον υάκινθο, θα αποφύγουμε την επανάληψη· εκείνο όμως θα πούμε προς το παρόν: Το καταπέτασμα που στηριζόταν πάνω σε τέσσερις χρυσούς στύλους, των οποίων οι βάσεις ήταν αργυρές, υποδήλωνε τότε το μυστήριο του Χριστού. Διότι, τι άλλο; Δεν ονόμασε το σώμα του Χριστού καταπέτασμα και ο σοφός Παύλος για εμάς, λέγοντας τα εξής: «Την οποία εγκαινίασε για εμάς ως οδό νέα και ζωντανή διά μέσου του καταπετάσματος, δηλαδή, της σάρκας του;» ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Ορθά μίλησες. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Παρατήρησε λοιπόν, ως μέσα σε σκιές και αινίγματα, ότι ο Λόγος, όντας Θεός και εκ του Θεού Πατρός κατά φύση, βρέθηκε σαν σε χρυσή και άσηπτη κιβωτό, στον ναό που προήλθε από την Παρθένο· διότι άσηπτο και τίμιο είναι το σώμα του Χριστού· και σχεδόν κρυβόταν σαν πίσω από ένα καταπέτασμα, λαμβάνοντας τη σάρκα· λέμε δε ότι κρυβόταν ο Λόγος του Θεού, όχι με την έννοια ότι περιορίστηκε σε ένα μικρό σώμα· διότι ο Υιός είναι πανταχού και στα πάντα· αλλά με το να παραμένει αφανής κατ' οικονομίαν, και να περιμένει τον καιρό της φανέρωσής του. Και καιρός της φανέρωσής του σε όλους, είναι η εκ νεκρών ανάσταση. Διότι πριν από τον τίμιο σταυρό, έδινε εντολή στους αγίους μαθητές να μην τον κάνουν φανερό. Διότι έχει γραφτεί ως εξής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες