Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 26:32

«Και θα στήσεις τη σκηνή, και θα τοποθετήσεις γύρω της όλα τα εξαρτήματά της». Αλλά μέσα από αυτά είναι δυνατόν να δει κανείς τα ιερά σκεύη τοποθετημένα μέσα στην αγία σκηνή· όχι όμως ακόμη με σαφήνεια και τον τόπο που αρμόζει και έχει κατανεμηθεί στο καθένα. Θέλεις λοιπόν να σταχυολογήσουμε τη λεπτομερή και ακριβή γνώση αυτών των πραγμάτων από τα προστάγματα σχετικά με τη σκηνή; ΠΑΛΛ. Πολύ ευχαρίστως. ΚΥΡ. Είπε λοιπόν ο Θεός προς τον ιερό Μωυσή: «Και θα κατασκευάσεις καταπέτασμα από υάκινθο και πορφύρα, και κόκκινο κλωσμένο νήμα, και από κλωσμένο βύσσο· θα το κατασκευάσεις ως υφαντό έργο με παραστάσεις Χερουβίμ. Και θα το τοποθετήσεις πάνω σε τέσσερις στύλους από άσηπτο ξύλο, επιχρυσωμένους με χρυσάφι. Και οι κεφαλές τους θα είναι χρυσές, και οι τέσσερις βάσεις τους αργυρές. Και θα τοποθετήσεις το καταπέτασμα πάνω στους στύλους, και θα φέρεις εκεί, στο εσωτερικό του καταπετάσματος, την κιβωτό του μαρτυρίου. Και το καταπέτασμα θα διαχωρίζει για εσάς το Άγιο από το Άγιο των αγίων. Θα σκεπάσεις με το καταπέτασμα την κιβωτό του μαρτυρίου μέσα στο Άγιο των αγίων. Και θα τοποθετήσεις την τράπεζα έξω από το καταπέτασμα, και τη λυχνία απέναντι από την τράπεζα, στο νότιο μέρος της σκηνής. Και την τράπεζα θα την τοποθετήσεις στο βόρειο μέρος της σκηνής. Και θα κατασκευάσεις κάλυμμα για τη θύρα της σκηνής από υάκινθο και πορφύρα, και κόκκινο κλωσμένο νήμα, και κλωσμένο βύσσο, έργο κεντητή.»

«Και θα κατασκευάσεις για το καταπέτασμα πέντε στύλους, και θα τους επιστρώσεις με χρυσό· και τα κιονόκρανά τους θα είναι χρυσά, και θα χυτεύσεις για αυτούς πέντε χάλκινες βάσεις». Αυτά μεν λοιπόν για αυτά. Σχετικά δε με τον λουτήρα λέει περίπου τα εξής: «Κατασκεύασε έναν χάλκινο λουτήρα, και μια χάλκινη βάση για αυτόν ώστε να νίβονται, και θα τον τοποθετήσεις ανάμεσα στη σκηνή του μαρτυρίου και στο θυσιαστήριο». Άραγε σου είναι σαφής ο λόγος για το καθένα από αυτά; ΠΑΛΛ. Κάθε άλλο· διότι, μάθε το, έχω απορήσει· και δεν έχω να πω τι σημαίνει αυτό το πράγμα. ΚΥΡ. Επομένως, για καθένα από τα προκείμενα ρητά, οδηγώντας τον σκοπό τους στην πνευματική θεωρία, θα κάνω την ερμηνεία σαφή και εξαιρετικά ευκρινή, όσο βέβαια μπορώ. Διότι, ω Παλλάδιε, η αγία σκηνή ανεγέρθηκε στην έρημο, έχοντας διπλή και τη διάταξη και τη μορφή. Και η μία ήταν η εσωτερική· και το όνομά της ήταν τα Άγια των αγίων. Και σαν κάποια προείσοδος για αυτήν υπήρχε η πρώτη σκηνή, που ονομαζόταν Άγια. Και στην εσωτερική σκηνή είχε εναποτεθεί η κιβωτός, η οποία είχε πάνω σε τέσσερις χρυσούς στύλους ένα περιπέτασμα κατασκευασμένο με τέχνη από γαλάζιο και πορφυρό νήμα, και από κλωσμένο κόκκινο και γνεσμένο λινό.

Επειδή έχουμε ήδη μιλήσει, και, όπως νομίζω, επαρκώς, για τον βύσσο και την πορφύρα, και το κλωσμένο κόκκινο, καθώς και για τον υάκινθο, θα αποφύγουμε την επανάληψη· εκείνο όμως θα πούμε προς το παρόν: Το καταπέτασμα που στηριζόταν πάνω σε τέσσερις χρυσούς στύλους, των οποίων οι βάσεις ήταν αργυρές, υποδήλωνε τότε το μυστήριο του Χριστού. Διότι, τι άλλο; Δεν ονόμασε το σώμα του Χριστού καταπέτασμα και ο σοφός Παύλος για εμάς, λέγοντας τα εξής: «Την οποία εγκαινίασε για εμάς ως οδό νέα και ζωντανή διά μέσου του καταπετάσματος, δηλαδή, της σάρκας του;» ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Ορθά μίλησες. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Παρατήρησε λοιπόν, ως μέσα σε σκιές και αινίγματα, ότι ο Λόγος, όντας Θεός και εκ του Θεού Πατρός κατά φύση, βρέθηκε σαν σε χρυσή και άσηπτη κιβωτό, στον ναό που προήλθε από την Παρθένο· διότι άσηπτο και τίμιο είναι το σώμα του Χριστού· και σχεδόν κρυβόταν σαν πίσω από ένα καταπέτασμα, λαμβάνοντας τη σάρκα· λέμε δε ότι κρυβόταν ο Λόγος του Θεού, όχι με την έννοια ότι περιορίστηκε σε ένα μικρό σώμα· διότι ο Υιός είναι πανταχού και στα πάντα· αλλά με το να παραμένει αφανής κατ' οικονομίαν, και να περιμένει τον καιρό της φανέρωσής του. Και καιρός της φανέρωσής του σε όλους, είναι η εκ νεκρών ανάσταση. Διότι πριν από τον τίμιο σταυρό, έδινε εντολή στους αγίους μαθητές να μην τον κάνουν φανερό. Διότι έχει γραφτεί ως εξής.