Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 26:36

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ποιήσεις ἐπίσπαστρον τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης, ἔργον ποικιλτοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Ἰστέον δὲ ὅτι, τὰ μὲν σκευῶν καὶ θεωρίας ἀγχοῦ καὶ λόγων ἐστὶ μυστικῶν, τὰ δὲ εἰς κόσμον τε καὶ χρείαν ἐκμεμηχάνηται τῆς σκηνῆς· ὑποτεμὼν δὲ, ὡς ἔνι, τὸ μῆκος τοῦ λόγου, ἐν βραχέσιν ἐρῶ, καὶ συστελῶ τὸ διήγημα. Ἔφη τοίνυν, ὅτι «Καὶ τὴν σκηνὴν ποιήσεις δέκα αὐλαίας, ἐκ βύσσου κεκλωσμένης, καὶ ὑακίνθου καὶ πορφύρας, καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι άλλα μεν από τα σκεύη προσεγγίζουν τη θεωρία και τους μυστικούς λόγους, άλλα δε έχουν κατασκευαστεί για τον στολισμό και τις ανάγκες της σκηνής. Περιορίζοντας δε, όσο είναι δυνατόν, το μήκος του λόγου, θα μιλήσω με συντομία και θα συνοψίσω τη διήγηση. Είπε, λοιπόν, ότι: «Και τη σκηνή θα την κατασκευάσεις με δέκα αυλαίες από κλωσμένη βύσσο, και από ύφασμα υακίνθινο, πορφυρό και κόκκινο κλωσμένο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Καὶ περιθήσεις τὴν σκηνὴν, καὶ πάντα τὰ αὐτῆς περιθήσεις κύκλῳ.» Ἀλλ᾽ ἔνεστι μὲν ἐν τούτοις εἰσκεκομισμένα ἰδεῖν ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ τὰ σκεύη τὰ ἱερά· οὐ μὴν ἔτι καὶ σαφῶς τὸν ἑκάστῳ πρέποντά τε καὶ ἐκνεμηθέντα τόπον. Βούλει δὴ οὖν τῶν ἐπὶ τῇ σκηνῇ προσταγμάτων λεπτήν τε καὶ ἀκριβῆ τῶν τοιῶνδε τὴν γνῶσιν ἐρανιζώμεθα; ΠΑΛΛ. Ὡς ἥδιστά γε. ΚΥΡ. Ἔφη τοίνυν πρὸς τὸν ἱερὸν Μωσέα Θεός· «Καὶ ποιήσεις καταπέτασμα ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας, καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου, καὶ βύσσου νενησμένης· ἔργον ὑφαντὸν ποιήσεις αὐτὸ Χερουβίμ. Καὶ ἐπιθήσεις αὐτὸ ἐπὶ τεσσάρων στύλων ἀσήπτων κεχρυσωμένων χρυσίῳ. Καὶ αἱ κεφαλίδες αὐτῶν χρυσαῖ, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν τέσσαρες ἀργυραῖ. Καὶ θήσεις τὸ καταπέτασμα ἐπὶ τῶν στύλων, καὶ εἰσοίσεις ἐκεῖ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου. Καὶ διοριεῖ τὸ καταπέτασμα ὑμῖν ἀναμέσον τοῦ Ἁγίου, καὶ ἀναμέσον τοῦ Ἁγίου τῶν ἁγίων. Κατακαλύψεις τῷ καταπετάσματι τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου ἐν τῷ Ἁγίῳ τῶν ἁγίων. Καὶ ἐπιθήσεις τὴν τράπεζαν ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος, καὶ τὴν λυχνίαν ἀπέναντι τῆς τραπέζης ἐπὶ μέρους τῆς σκηνῆς τὸ πρὸς νότον. Καὶ τὴν τράπεζαν θήσεις ἐπὶ μέρους τῆς σκηνῆς τὸ πρὸς βοῤῥᾶν. Καὶ ποιήσεις ἐπίσπαστρον τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας, καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου, καὶ βύσσου κεκλωσμένης, ἔργον ποικιλτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και θα στήσεις τη σκηνή, και θα τοποθετήσεις γύρω της όλα τα εξαρτήματά της». Αλλά μέσα από αυτά είναι δυνατόν να δει κανείς τα ιερά σκεύη τοποθετημένα μέσα στην αγία σκηνή· όχι όμως ακόμη με σαφήνεια και τον τόπο που αρμόζει και έχει κατανεμηθεί στο καθένα. Θέλεις λοιπόν να σταχυολογήσουμε τη λεπτομερή και ακριβή γνώση αυτών των πραγμάτων από τα προστάγματα σχετικά με τη σκηνή; ΠΑΛΛ. Πολύ ευχαρίστως. ΚΥΡ. Είπε λοιπόν ο Θεός προς τον ιερό Μωυσή: «Και θα κατασκευάσεις καταπέτασμα από υάκινθο και πορφύρα, και κόκκινο κλωσμένο νήμα, και από κλωσμένο βύσσο· θα το κατασκευάσεις ως υφαντό έργο με παραστάσεις Χερουβίμ. Και θα το τοποθετήσεις πάνω σε τέσσερις στύλους από άσηπτο ξύλο, επιχρυσωμένους με χρυσάφι. Και οι κεφαλές τους θα είναι χρυσές, και οι τέσσερις βάσεις τους αργυρές. Και θα τοποθετήσεις το καταπέτασμα πάνω στους στύλους, και θα φέρεις εκεί, στο εσωτερικό του καταπετάσματος, την κιβωτό του μαρτυρίου. Και το καταπέτασμα θα διαχωρίζει για εσάς το Άγιο από το Άγιο των αγίων. Θα σκεπάσεις με το καταπέτασμα την κιβωτό του μαρτυρίου μέσα στο Άγιο των αγίων. Και θα τοποθετήσεις την τράπεζα έξω από το καταπέτασμα, και τη λυχνία απέναντι από την τράπεζα, στο νότιο μέρος της σκηνής. Και την τράπεζα θα την τοποθετήσεις στο βόρειο μέρος της σκηνής. Και θα κατασκευάσεις κάλυμμα για τη θύρα της σκηνής από υάκινθο και πορφύρα, και κόκκινο κλωσμένο νήμα, και κλωσμένο βύσσο, έργο κεντητή.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Στενοτάτης δὲ οὔσης τῆς σκηνῆς τῆς ἁγίας, τὸ ἀπεικὸς οὐδὲν, μονονουχὶ καὶ παρατεθεῖσθαι δοκεῖν τῇ τραπέζῃ τὴν λυχνίαν, κἂν εἰ τὸν νότιον ἔχῃ τόπον. Ἐμφανίζει δὲ ἡμῖν καὶ ἑτέρως ὁ τύπος, ὡς θείου φωτὸς ἐκλάμποντος γένοιτ᾽ ἂν τοῖς ἀξίοις τὸ μεταλαχεῖν δύνασθαι τοῦ Χριστοῦ, ὡς ἄρτου ζῶντος καὶ ἀληθινοῦ. Σύσσωμα δὲ καὶ συμμέτοχα γέγονε τὰ ἔθνη Χριστοῦ. Γράφει δὲ πάλιν ὁ θεσπέσιος Παῦλος· Σύσσωμα δὲ καὶ συμμέτοχα γέγονε τὰ ἔθνη φωτὸς, δηλονότι τοῦ νοητοῦ, προσαναπιμπλάμενα «διαυγαζούσης ἡμέρας, καὶ Φωσφόρου κατὰ νοῦν ἀνατέλλοντος,» ἔφη γάρ τις τῶν τοῦ Σωτῆρος μαθητῶν. Ἐχόντων δὲ ὧδε θέσεώς τε καὶ κατασκευῆς τῶν ἐν τοῖς Ἁγίοις τῶν ἁγίων, ἐπίσπαστρον, ἤτοι καταπέτασμα, γενέσθαι προστέταχεν ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας, καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου, καὶ βύσσου νενησμένης· τοῦτο δὲ ταῖς σκηνῆς εἰσβολαῖς περιτείνεσθαι δεῖν ἔφασκεν ἀναγκαίως, πέντε χρυσοῖς ἐπαιωρούμενον στύλοις, ὧν αἱ βάσεις χαλκαῖ. Καὶ ἐπίσπαστρον μὲν ὀνομάζει, τῆς θύρας τὸ περιτάνυσμα, διὰ τὸ, οἶμαι, λεπτοῖς κρίκοις ἀνόπιν ἕλκεσθαι δικνουμένης τῆς εἰσβολῆς· ἀντεπισπᾶσθαι δὲ αὖ καὶ κατευρύνεσθαι τῶν θυρῶν, κρύπτειν τὰ Ἅγια.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή δε η αγία σκηνή ήταν πάρα πολύ στενή, δεν είναι καθόλου παράλογο να φαίνεται ότι η λυχνία παρατίθεται σχεδόν δίπλα στην τράπεζα, ακόμη και αν κατέχει τη νότια θέση. Ο τύπος αυτός μας φανερώνει επίσης και με άλλον τρόπο ότι, με την έκλαμψη του θείου φωτός, θα γινόταν δυνατό στους αξίους να μπορέσουν να μετάσχουν στον Χριστό, ως τον ζωντανό και αληθινό άρτο. Τα δε έθνη έγιναν σύσσωμα και συμμέτοχα του Χριστού. Γράφει δε πάλι ο θεσπέσιος Παύλος: Τα έθνη έγιναν σύσσωμα και συμμέτοχα του φωτός, δηλαδή του νοητού, καθώς γεμίζουν από αυτό, «όταν αρχίσει να διαυγάζει η ημέρα και να ανατέλλει ο Φωσφόρος στον νου», όπως είπε κάποιος από τους μαθητές του Σωτήρα. Αφού λοιπόν είχαν έτσι η θέση και η κατασκευή των όσων βρίσκονταν στα Άγια των αγίων, πρόσταξε να γίνει επίσπαστρο, δηλαδή καταπέτασμα, από υάκινθο και πορφύρα, και κόκκινο κλωσμένο νήμα, και λινάρι στριμμένο. Και ανέφερε ότι ήταν αναγκαίο αυτό να απλώνεται στις εισόδους της σκηνής, κρεμασμένο σε πέντε χρυσούς στύλους, των οποίων οι βάσεις ήταν χάλκινες. Και ονομάζει μεν επίσπαστρο το παραπέτασμα της θύρας, διότι, νομίζω, συρόταν προς τα πίσω με λεπτούς κρίκους όταν επρόκειτο να ανοίξει η είσοδος, και αντιθέτως πάλι συρόταν και απλωνόταν σε όλο το πλάτος των θυρών, για να κρύβει τα Άγια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες