Οἱ υἱοί σου, ὡς νεόφυτα ἐλαιῶν κύκλῳ τῆς τραπέζης σου.» Ζωοποιούμεθα γὰρ ἐν μεθέξει Πνεύματος, καὶ ἐν ἁγίᾳ τραπέζῃ Χριστοῦ, τὴν εἰς αὐτὸν πίστιν εἰσδεδεγμένοι. ΠΑΛΛ. Ναὶ λέγεις ὀρθῶς· «Ἐγὼ γάρ εἰμι,» φησὶν, «ὁ ἄρτος ὁ ζῶν, ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς, καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ.» ΚΥΡ. Ἀλλὰ λυχνίας μὲν πέρι, καὶ τῶν ἐν αὐτῇ, ταυτὶ πρὸς ἡμῶν εἰς παρὸν εἰρήσεται. Ἴτω δὲ ὁ λόγος ἐπὶ τὸ χαλκοῦν ἤδη θυσιαστήριον, τῆς κατὰ νόμον λατρείας, τὸ χρειωδέστατον. «Ποιήσεις γὰρ,» φησὶ, «θυσιαστήριον ἐκ ξύλων ἀσήπτων. Πέντε πήχεων τὸ μῆκος, καὶ πέντε πήχεων τὸ εὖρος.
Μετάφραση
«Οι υιοί σου ως νεόφυτα ελαιών γύρω από την τράπεζά σου.» Διότι ζωοποιούμαστε μέσω της μεθέξεως του Πνεύματος και στην αγία τράπεζα του Χριστού, έχοντας αποδεχθεί την πίστη σε αυτόν. ΠΑΛΛ. Ναι, ορθά ομιλείς· «Διότι εγώ είμαι», λέγει, «ο άρτος ο ζων, ο οποίος κατέβηκε από τον ουρανό και δίνει ζωή στον κόσμο». ΚΥΡ. Αλλά σχετικά με τη λυχνία και όσα ανήκουν σε αυτήν, αυτά ας έχουν ειπωθεί από εμάς προς το παρόν. Ας προχωρήσει όμως τώρα ο λόγος στο χάλκινο θυσιαστήριο, το πλέον αναγκαίο στοιχείο της κατά νόμον λατρείας. «Διότι θα κατασκευάσεις», λέγει, «θυσιαστήριο από άσηπτα ξύλα. Πέντε πήχεις το μήκος και πέντε πήχεις το πλάτος.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες