Ταύτῃτοι χαλκῆ καὶ ἐσχάρα καὶ πυρεῖον αὐτῷ, κρεάγραι τε καὶ φιάλαι, καὶ πάντα αὐτοῦ τὰ σκεύη, ὡς ἂν δύναιντο ταῖς κατὰ νόμον θυσίαις, τὴν παρά γε σφῶν αὐτῶν εἰσκομίζοντα χρείαν, ταῖς τοῦ παμφάγου πυρὸς μὴ καταφθείρεσθαι προσβολαῖς. Στεφάνην δὲ καὶ τὰ ἐπὶ ταῖς γωνίαις κέρατα, τῷ τοῦ σχήματος κάλλει προσθήσομεν. Ἄχαρι γὰρ οὐδὲν παρὰ τῷ πανσόφῳ Θεῷ. Πλὴν, ἐκεῖνο πάλιν δὴ φέρε λέγωμεν, ἀκριβῆ τὸν νοῦν ἐπερείδοντες τοῖς ἐφ᾽ ἑκάστῳ τεθεσπισμένοις. Θυσιαστήριον προστέταχε ταῖς κατὰ νόμον θυσίαις ἐοικὸς καὶ πρέπον, ἀλλ᾽ οὐδὲν ἐν αὐτῷ χρυσοῦν, καθάπερ ἀμέλει, καταθεῷτό τις ἂν ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ, λυχνίας τε αὖ καὶ τραπέζης, καὶ τῶν ἀμφ᾽ αὐτήν. ΠΑΛΛ. Τί δὴ οὖν ἄρα καὶ τοῦτό ἐστι; ΚΥΡ. Οὐ γὰρ δὴ τῆς θείας τε καὶ ἀκηράτου φύσεως τὴν κατὰ πάντων ὑπεροχὴν, καὶ ἀσύγκριτον λαμπρότητα, ὡς ἐν νοήσει λέγω, τὸ χρυσίον εὖ μάλα καταδηλοῦν ἐλέγομεν, ὦ Παλλάδιε; ΠΑΛΛ. Ὧδε ἔχει. ΚΥΡ. Ἄθρει δὴ οὖν, ἀχρύσωτον παντελῶς τῆς κατὰ νόμον λατρείας τὸ θυσιαστήριον, αἴνιγμά που τὸ χρῆμα τιθέντος ἡμῖν τοῦ Θεοῦ, καὶ μάλα σαφῶς, ὅτι Πνεύματος ἁγίου πρόξενος ἥκιστα μὲν ὁ νόμος, τετίμηται δὲ οὐχὶ τοιαύτῃ χάριτι τῆς ἐν τύπῳ λατρείας ἡ δύναμις. Πνεῦμα γὰρ ἦν δουλείας ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ· ἡμῖν δὲ τὸ δῶρον ἀπενεμήθη διὰ Χριστοῦ μετὰ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀναβίωσιν. Ἐνεφύσησε γὰρ, λέγων, «Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον.»
Μετάφραση
Γι' αυτό ακριβώς η εσχάρα και το πυρείο του, οι κρεάγρες και οι φιάλες, και όλα τα σκεύη του είναι χάλκινα, ώστε να μπορούν, προσφέροντας τη δική τους χρησιμότητα στις κατά νόμον θυσίες, να μην καταστρέφονται από τις προσβολές του παμφάγου πυρός. Τη στεφάνη και τα κέρατα στις γωνίες θα τα προσθέσουμε για την ομορφιά του σχήματος. Διότι τίποτα δεν στερείται χάριτος ενώπιον του πάνσοφου Θεού. Όμως, ας πούμε πάλι τούτο, στηρίζοντας με ακρίβεια τον νου μας σε όσα έχουν θεσπιστεί για το καθένα. Πρόσταξε να γίνει θυσιαστήριο κατάλληλο και πρέπον για τις κατά νόμον θυσίες, αλλά χωρίς τίποτα χρυσό πάνω του, όπως βέβαια θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει στην κιβωτό, στη λυχνία, στην τράπεζα και στα σκεύη γύρω από αυτήν. ΠΑΛΛ. Τι σημαίνει λοιπόν και αυτό; ΚΥΡ. Δεν λέγαμε, ω Παλλάδιε, ότι ο χρυσός φανερώνει με πολύ καλό τρόπο, νοητά μιλώντας, την υπεροχή έναντι όλων και την ασύγκριτη λαμπρότητα της θείας και αμόλυντης φύσης; ΠΑΛΛ. Έτσι είναι. ΚΥΡ. Παρατήρησε λοιπόν ότι το θυσιαστήριο της κατά νόμον λατρείας είναι εντελώς χωρίς χρυσό. Ο Θεός το θέτει αυτό ως αίνιγμα σε εμάς, και μάλιστα πολύ σαφώς, για να δείξει ότι ο νόμος καθόλου δεν είναι χορηγός του Αγίου Πνεύματος, και η δύναμη της τυπικής λατρείας δεν έχει τιμηθεί με τέτοια χάρη. Διότι στον Ισραήλ υπήρχε πνεύμα δουλείας· σε εμάς όμως το δώρο αυτό απονεμήθηκε μέσω του Χριστού μετά την εκ νεκρών ανάστασή Του. Διότι τους εμφύσησε, λέγοντας: «Λάβετε Πνεύμα άγιον».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες