Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 28:27

Και επιπλέον σε αυτό, αναφέρει ότι πρέπει να κατασκευαστεί ένα τετράγωνο ύφασμα, σαν σε σχήμα κύβου, μήκους μιας σπιθαμής, ισόπλευρο από παντού. Και προσθέτει ότι πρέπει να ενυφανθούν σε αυτό πολύ σταθερά οι δώδεκα λίθοι, τοποθετημένοι ανά τρεις, σε τέσσερις συνολικά σειρές, με σκαλισμένες πάνω τους τις ονομασίες των φυλών. Έτσι, από την επωμίδα, οι ασπιδίσκες, κρεμασμένες από χρυσές και περίτεχνες αλυσίδες, κάθονταν ελαφρά, ώστε να δίνουν την εντύπωση ότι βρίσκονται ψηλά και πάνω στους ίδιους τους ώμους. Άγγιζαν μάλιστα τα στέρνα και ήδη αιωρούνταν στο ύψος του στήθους· από τις ασπιδίσκες, με τη βοήθεια άλλων αλυσίδων, το λόγιο των κρίσεων, όντας πολύ καλά προσαρτημένο, ακουμπούσε στο στέρνο, έχοντας κρόσσια που κρέμονταν.

Αλήθεια είναι όμως και με άλλον τρόπο Εμμανουήλ, διότι μόνος αυτός είναι κατά φύσιν Υιός, και ως Θεός εκ Θεού, μόνος άγιος, μόνος Κύριος· ενώ η κτίση μετέχει και μιμείται όλα όσα νοείται ότι είναι αυτός. Είναι λοιπόν μαζί με τους αγίους, καθώς ο Χριστός νοείται μέσω της Δήλωσης και της Αλήθειας, ο οποίος και φέρνει ενώπιον του Πατρός τα δικά μας ζητήματα, ζώντας πάντοτε για να μεσιτεύει υπέρ ημών. Διότι αυτό, νομίζω, σημαίνει το: «Και θα φέρει ο Ααρών τις κρίσεις των υιών Ισραήλ ενώπιον του Κυρίου επί του στήθους του διαπαντός». ΠΑΛΛ. Αληθές. ΚΥΡ. Επιτάσσει δε να κατασκευαστεί και κάποιο ιεροπρεπές και αξιοθαύμαστο άμφιο λέγοντας: «Και θα φτιάξεις ποδήρη υποδύτη, ολόκληρο υακίνθινο, και το άνοιγμα για τον λαιμό θα είναι στη μέση του, με περιθώριο γύρω από το άνοιγμα, έργο υφαντή, με την ένωση συνυφασμένη με αυτό, για να μη σκιστεί. Και θα φτιάξεις κάτω από το στρίφωμα του υποδύτη, στο κάτω μέρος, σαν ρόδια που ανθίζουν, μικρά ρόδια από υάκινθο, και πορφύρα, και κόκκινο κλωσμένο νήμα, και βύσσο στριμμένη, κάτω από το στρίφωμα του υποδύτη ολόγυρα. Με το ίδιο σχήμα με τα ρόδια, και χρυσούς κώδωνες ανάμεσά τους ολόγυρα, δίπλα σε κάθε ρόδι ένα χρυσό κώδωνα και ένα άνθος, στο στρίφωμα του υποδύτη ολόγυρα. Και θα τα φοράει ο Ααρών όταν λειτουργεί, ώστε να ακούγεται ο ήχος του όταν εισέρχεται στο Άγιο ενώπιον του Κυρίου, και όταν εξέρχεται, για να μην πεθάνει».

Αφού λοιπόν διδάχθηκε αυτά και τα παρόμοια μέσω της οπτασίας της σκηνής εκείνος ο κεκαθαρμένος οφθαλμός της ψυχής του Μωυσή, και αφού υψώθηκε μέσω τέτοιων θεαμάτων, αναβιβάζεται και πάλι στην κορυφή άλλων νοημάτων, λαμβάνοντας διδασκαλία για τον στολισμό της ιεροσύνης. Σε αυτόν περιλαμβάνονται ο υποδύτης και ο επενδύτης και εκείνο το περιστήθιο, που καταλάμπεται από τις ποικίλες λάμψεις των λίθων, καθώς και η ταινία γύρω από την κεφαλή και το πέταλο επάνω της, η περισκελίδα, οι ροΐσκοι, οι κώδωνες, έπειτα, πάνω από όλα, το λόγιο και η δήλωση και η αλήθεια που κατανοείται και στα δύο, και οι επωμίδες που τα συνδέουν εκατέρωθεν, πάνω στις οποίες είναι ενσωματωμένα τα ονόματα των πατριαρχών. Το πλήθος της ακριβούς θεωρίας για το καθένα από αυτά συντέμνεται από τα ίδια τα ονόματα της ενδυμασίας. Διότι ποιο σωματικό ένδυμα ονομάζεται «δήλωση» ή «λόγιο» ή «αλήθεια»; Είναι ασφαλώς προφανές ότι μέσω αυτών καταδεικνύεται πως η ιστορική διήγηση δεν μας περιγράφει αυτή την αισθητή ενδυμασία, αλλά κάποιον στολισμό της ψυχής, ο οποίος εξυφαίνεται μέσω των ενάρετων επιτηδευμάτων.

Εκείνο δε το τετράγωνο κόσμημα, το οποίο εξαρτάται εκατέρωθεν από τις ασπίδες και στο οποίο είναι αναγραμμένοι στους λίθους οι πατριάρχες που έδωσαν τα ονόματά τους στις φυλές, γίνεται προκάλυμμα της καρδιάς, καθώς ο λόγος μάς διδάσκει μέσω αυτού του σχήματος ότι εκείνος που απέκρουσε τον πονηρό τοξότη με αυτές τις δύο ασπίδες, θα κατακοσμήσει τη δική του ψυχή με όλες τις αρετές των πατριαρχών, αφού ο καθένας τους διαλάμπει με διαφορετικό τρόπο στον πέπλο της αρετής. Το δε τετράγωνο σχήμα ας είναι για εσένα ένδειξη της σταθερότητας στο αγαθό.