Ἐπειπὼν δὲ, ὅτι ἁμαρτία γάρ ἐστιν, εἰς ἀποκάθαρσιν ἁμαρτίας τὸ Χριστοῦ γενέσθαι διαμεμήνυκε πάθος, καὶ τὸ χρῆμά ἐστιν οὐκ ἀσυμφανές. ΠΑΛΛ. Οὐ γὰρ οὖν. ΚΥΡ. Εἶτα κριὸς ὁ πρῶτος λαμβάνεται καὶ σφάζεται μὲν ἐν ἴσῳ τῷ μόσχῳ· προσεχεῖτο δὲ αὖ τῷ θυσιαστηρίῳ τὸ αἷμα, καὶ μελειστὶ τεμνόμενος ἀνεφέρετο, τῶν ἐντοσθίων ἐκπεπλυσμένων ὕδατι, κεφαλῇ τε ἅμα καὶ ποσὶν, ὅτι θυμίαμά ἐστι· γράφεται δὲ πάλιν ἡμῖν καὶ διὰ τούτων ὁ Χριστὸς, ὁ ἐν κριῷ τῷ τελείῳ τέλειος, ἁγίαν ἔχων ζωήν. Δηλοῖ γὰρ, οἶμαί που ὅτι, τὸ προσχεῖσθαι τὸ αἷμα τῷ θυσιαστηρίῳ· ζωῆς γὰρ τύπος τὸ αἷμα, καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνακείμενος τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ, ὡς ὑπὲρ πάντων τε ἅμα καὶ ὑπὲρ ἑκάστου· τύπος δὲ τοῦτο πάλιν, τὸ ἀναφέρεσθαι τὸν κριὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὡς ἐν παντί τε καὶ κατὰ μέλος. Μέλη δὲ ἡμεῖς ἀνὰ μέρος Χριστοῦ, καὶ ἓν πάντες νοούμεθα σῶμα· ἅγιος δὲ ὅτι καὶ ἱερὸς ὅλος καὶ σπίλον ἀκαθαρσίας οὐκ ἔχων, ἡ τῶν ἐντοσθίων ἔκπλυσις εὖ μάλα παραδηλοῖ.
Μετάφραση
Προσθέτοντας δε ότι «πρόκειται για αμαρτία», φανέρωσε ότι το πάθος του Χριστού συνέβη για τον καθαρισμό της αμαρτίας, και τούτο είναι απολύτως σαφές. ΠΑΛΛ. Ασφαλώς. ΚΥΡ. Έπειτα, λαμβάνεται ο πρώτος κριός και σφάζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως ο μόσχος. Το αίμα χυνόταν στο θυσιαστήριο, και αφού ο κριός τεμαχιζόταν σε μέλη, προσφερόταν, με τα εντόσθια πλυμένα με νερό, μαζί με το κεφάλι και τα πόδια, διότι αποτελεί θυμίαμα. Μέσα από αυτά, πάλι, σκιαγραφείται σε εμάς ο Χριστός, ο οποίος ως τέλειος συμβολίζεται με τον τέλειο κριό, έχοντας αγία ζωή. Διότι αυτό ακριβώς δηλώνει, νομίζω, το να χύνεται το αίμα στο θυσιαστήριο· επειδή το αίμα είναι τύπος της ζωής, και προσφέρεται ως οσμή ευωδίας στον Θεό και Πατέρα, υπέρ όλων συνολικά αλλά και υπέρ του καθενός ξεχωριστά. Αυτό πάλι αποτελεί τύπο, δηλαδή η προσφορά του κριού στο θυσιαστήριο, και εξ ολοκλήρου και κατά μέλος. Εμείς δε είμαστε επιμέρους μέλη του Χριστού, και όλοι μαζί νοούμαστε ως ένα σώμα. Και το ότι είναι εξ ολοκλήρου άγιος και ιερός και δεν έχει κανέναν σπίλο ακαθαρσίας, το υποδηλώνει με σαφήνεια το πλύσιμο των εντοσθίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες