Καὶ βραχίων μὲν ἰσχύος ἂν εἴη σύμβολον, στηθύνιον δὲ καρδίας καὶ νεφρῶν. Δέδοται δὲ τῷ ἁγίῳ τε καὶ ἱερῷ γένει Χριστὸς, δύναμις καὶ σοφία παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός. Ἢ οὐκ ἐν αὐτῷ σοφοί τέ ἐσμεν καὶ ἄγαν εὐσθενεῖς; ΠΑΛΛ. Πῶς γὰρ οὔ; γέγραπται γὰρ ὅτι Χριστὸς, Θεοῦ δύναμις καὶ Θεοῦ σοφία, γέγονεν ἡμῖν ταῦτα παρὰ τοῦ Θεοῦ. ΚΥΡ. Ἱερὰ δὲ βρῶσις τοῖς εἰς λειτουργίαν ἐξειλεγμένοις τὰ κρέα. Δέδοται δὲ τοῖς ἀζύμοις ἄρτοις ὁμοῦ, συμμετέχοντος οὐδενὸς τῶν ἀλλογενῶν, ἢ, εἰ τοῦτο δρῴη τις, καὶ τεθνηξομένου. Ψυχαῖς γὰρ ἂν πρέποι ταῖς ἱεραῖς τὸ ἐν μεθέξει γίνεσθαι τροφῆς ἁγίας, τουτέστι, τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἀπρόσιτος τοῖς ἀλλογενέσιν ἡ εὐλογία. Νοοῖτο δ᾽ ἂν ἑτερογενὲς καὶ τὸ ἄπιστον ἔτι καὶ ἀβάπτιστον γένος, καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τὸ ἐξεστραμμένον εἰς ἑτερόφρονα νοῦν, καὶ ταῖς τῶν ἁγίων ἀσύμβατον γνώμαις, καὶ ὡς ἐν φαυλότητι δογμάτων διεσχοινισμένον. Δαπανᾶται δὲ καὶ πυρὶ πᾶν ὅσον ἐστὶ τῆς θυσίας λείψανον, οὐκ ἐφιέντος ἐσθίειν τοῦ νόμου καὶ εἰς τὴν αὔριον· ἁγιασμοῦ γὰρ, οἶμαι, τὶς ἕτερος ἡμῖν ἔσται τρόπος κατὰ τὸν αἰῶνα τὸν μέλλοντα πνευματικῶς ἐνεργούμενος, οὐκέτι σωματικῶς, καὶ καθ᾽ ὃν οἶδε λόγον ὁ πάντα μετασκευάζων Θεὸς, καὶ οἷπερ ἂν βούλοιτο μετατιθείς.
Μετάφραση
Και ο βραχίονας θα ήταν σύμβολο ισχύος, ενώ το στήθος σύμβολο της καρδιάς και των νεφρών. Έχει δοθεί στο άγιο και ιερό γένος ο Χριστός, ως δύναμη και σοφία από τον Θεό και Πατέρα. Ή μήπως δεν είμαστε σε αυτόν σοφοί και εξαιρετικά δυνατοί; ΠΑΛΛ. Πώς όχι; Διότι είναι γεγραμμένο ότι ο Χριστός, που είναι δύναμη Θεού και σοφία Θεού, έγινε αυτά για εμάς από τον Θεό. ΚΥΡ. Ιερή δε τροφή για εκείνους που έχουν επιλεγεί για τη λειτουργία είναι τα κρέατα της θυσίας. Και δίνονται μαζί με άζυμους άρτους, χωρίς να συμμετέχει κανένας από τους αλλογενείς, ειδάλλως, αν κάποιος το έπραττε αυτό, θα πέθαινε. Διότι στις ιερές ψυχές θα ταίριαζε να γίνονται μέτοχοι της άγιας τροφής, δηλαδή του σώματος του Χριστού, και να είναι απρόσιτη στους αλλογενείς η ευλογία. Και ως ετερογενές θα μπορούσε να νοηθεί το άπιστο και επιπλέον το αβάπτιστο γένος, και επιπροσθέτως εκείνο που έχει εκτραπεί σε ετερόδοξο φρόνημα, και είναι ασυμβίβαστο προς τις γνώμες των αγίων, και το οποίο έχει αποσχιστεί λόγω της φαυλότητας των δογμάτων του. Αναλώνεται δε στη φωτιά ό,τι απομείνει από τη θυσία, καθώς ο νόμος δεν επέτρεπε να τρώνε από αυτήν και την επόμενη ημέρα· διότι, νομίζω, κάποιος άλλος τρόπος αγιασμού θα υπάρχει για εμάς στον μέλλοντα αιώνα, ο οποίος θα ενεργείται πνευματικώς και όχι πλέον σωματικώς, σύμφωνα με τον λόγο που γνωρίζει ο Θεός, ο οποίος τα μετασχηματίζει όλα, και τα μεταβάλλει όπως ακριβώς θέλει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες