Τὸ γάρ τοι προσάγειν ἀτημελῶς τοῖς ἀπίστοις ἔτι τὰ κεκρυμμένα, καὶ τὰ μόνοις ἁγίοις πρέποντα, κινδύνου μεστόν· ἁγιάζεται γὰρ οὐ τὸ βέβηλον ἔτι καὶ νοσοῦν ἐκτόπως τὴν ἀκαθαρσίαν, ἀλλὰ τὸ ἤδη κεκαθαρμένον διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος. ΠΑΛΛ. Ἀληθές. ΚΥΡ. Κατὰ τὸν ἴσον τουτονὶ τρόπον καὶ λόγον, τὴν τοῦ θυμιάματος ποιεῖσθαι κατασκευὴν διετύπου, λέγων· «Καὶ σὺ λάβε σεαυτῷ ἡδύσματα, στακτὴν καὶ ὄνυχα, καὶ χαλβάνην ἡδυσμοῦ, καὶ λίβανον διαφανῆ, ἴσον ἴσῳ ἐστὶν, καὶ ποιήσουσιν αὐτῷ θυμίαμα μυρεψικόν· ἔργον μυρεψοῦ μεμιγμένον, καθαρὸν, ἔργον ἅγιον. Καὶ συγκόψεις ἐκ τούτων λεπτῶς, καὶ θήσεις ἀπέναντι τοῦ μαρτυρίου ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, ὅθεν γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν. Ἅγιον τῶν ἁγίων ἔσται ὑμῖν θυμίαμα. Κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιηθήσεται ὑμῖν ἑαυτοῖς. Ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν Κυρίῳ. Ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως, ὥστε ὀσφραίνεσθαι ἐν αὐτῷ, ἀπολεῖται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.» Ὑποφαίνει δὲ πάλιν ἡμῖν ὁ ἐπὶ τῷδε λόγος, ὅτι τὰ ἰδικῶς ἐξαίρετα τῆς ἁπασῶν ἐπέκεινα φύσεως. Μέτεστι μὲν τῶν πεποιημένων οὐδενὶ οὐσιωδῶς, κοινὸν δὲ τῇ κτίσει παντελῶς οὐδὲν, πρὸς τὸν ποιητὴν καὶ δεσπότην, τόγε ἧκον εἰς ἀξίας λόγον καὶ γερῶν ὑπεροχήν. Μεμνησόμεθα δὲ καὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν, καὶ αὐτὸ δὲ τὸ σύνθετον καὶ λεπτὸν θυμίαμα Χριστὸν εἰρηκότες, καὶ αὐτὸν ἡμῖν τὸν Ἐμμανουὴλ δι᾽ ἀμφοῖν σημαίνεσθαι.
Μετάφραση
Διότι το να προσφέρει κανείς απρόσεκτα στους απίστους τα κρυμμένα μυστήρια, και αυτά που ταιριάζουν μόνο στους αγίους, είναι γεμάτο κίνδυνο. Επειδή δεν αγιάζεται το βέβηλο που νοσεί ακόμη βαριά από ακαθαρσία, αλλά αυτό που έχει ήδη καθαριστεί διά του αγίου βαπτίσματος. ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Αληθές. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και λόγο καθόρισε και την παρασκευή του θυμιάματος, λέγοντας: «Και συ πάρε αρώματα, στακτή και όνυχα και χαλβάνη αρωματική και καθαρό λιβάνι σε ίσες ποσότητες, και θα φτιάξουν με αυτά θυμίαμα μυρεψικό, έργο μυρεψού αναμειγμένο, καθαρό, έργο άγιο. Και θα τα κοπανίσεις λεπτά και θα τα τοποθετήσεις απέναντι από το μαρτύριο στη σκηνή του μαρτυρίου, από όπου θα σου γίνομαι γνωστός. Άγιο των αγίων θα είναι για εσάς αυτό το θυμίαμα. Σύμφωνα με αυτή τη σύνθεση δεν θα κατασκευάσετε για τους εαυτούς σας. Θα είναι για εσάς αγίασμα στον Κύριο. Όποιος φτιάξει παρόμοιο για να το μυρίζει, θα εξολοθρευτεί από τον λαό του.» Υποδηλώνει πάλι σε εμάς ο σχετικός λόγος ότι τα ιδιαίτερα εξαιρετικά γνωρίσματα ανήκουν στη φύση που βρίσκεται πέρα από όλες. Και κανένα από τα δημιουργήματα δεν μετέχει σε αυτά ουσιωδώς, ούτε υπάρχει απολύτως τίποτα κοινό στην κτίση με τον Δημιουργό και Δεσπότη, όσον αφορά την αξία και την υπεροχή των τιμών. Θα θυμηθούμε επίσης ότι είπαμε πως το χρυσό θυσιαστήριο και το ίδιο το σύνθετο και λεπτό θυμίαμα είναι ο Χριστός, και ότι και με τα δύο υποδηλώνεται σε εμάς ο ίδιος ο Εμμανουήλ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες