Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 30:7

Καθιερώθηκε, λοιπόν, από τον νόμο τούτο το έργο, εννοώ η δοξολογία του Θεού των όλων μέσα στον άγιο ναό· και είχαν ταχθεί για τον σκοπό αυτό χοροί και χοροστάτες, ωδοί και ιεροψάλτες από τους υιούς του Λευί, και ανέπεμπαν τις υμνωδίες προς τον Θεό το πρωί και το εσπέρας, ενώ θυσιάζονταν οι αμνοί και καιγόταν το λεπτό και σύνθετο θυμίαμα. Διότι είναι γραμμένο στην Έξοδο ως εξής: «Και αυτά είναι που θα προσφέρεις πάνω στο θυσιαστήριο: δύο αμνούς ετήσιους, άμωμους, την ημέρα πάνω στο θυσιαστήριο διαρκώς, ως ολοκαύτωμα διαρκές· τον ένα αμνό θα τον προσφέρεις το πρωί, και τον δεύτερο αμνό θα τον προσφέρεις το δειλινό». Όσο για το θυμίαμα, είπε τα εξής: «Και θα κατασκευάσεις θυσιαστήριο θυμιάματος από ξύλα άσηπτα». Και προσθέτει σε αυτά: «Και θα τοποθετεί πάνω σε αυτό λεπτό θυμίαμα κάθε πρωί, όταν ετοιμάζει τους λύχνους· το βράδυ, θα καίει πάνω του θυμίαμα διαρκές, διαπαντός ενώπιον του Κυρίου, σε όλες τις γενεές τους». Και η μεν θυσία των αμνών υποδηλώνει ότι ο Χριστός θυσιάστηκε εξαιτίας μας και υπέρ ημών και προσφέρθηκε ως οσμή ευωδίας στον Θεό και Πατέρα· αλλά και η αναφορά του λεπτού και σύνθετου θυμιάματος θα υποδήλωνε οπωσδήποτε το ίδιο πράγμα, διότι η θυσία είναι διαρκής και αδιάλειπτη· αφού ο Εμμανουήλ είναι πάντοτε νοητώς ευώδης, όντας η οσμή της γνώσεως του Θεού και Πατρός, και καθιστώντας την αγία του σκηνή, δηλαδή την Εκκλησία, πλήρη από αυτόν.

Διότι έχει καταργηθεί η σκιώδης λατρεία και εν Χριστώ πλέον προσφέρουμε ως ευωδία στον Πατέρα τη νοητή ευοσμία. Και αυτό μας το προτύπωσε πάλι σαν σε σκιές, λέγοντας: «Και θα μου φτιάξεις θυσιαστήριο θυμιάματος από ξύλα άσηπτα, και θα το φτιάξεις με μήκος ενός πήχη, και πλάτος ενός πήχη· θα είναι τετράγωνο, και το ύψος του δύο πήχεις. Από το ίδιο ξύλο θα προέρχονται τα κέρατά του, και θα το χρυσώσεις με καθαρό χρυσάφι, την εσχάρα του, και τους τοίχους του γύρω γύρω, και τα κέρατά του.» Και αφού πρόσθεσε σε αυτό ράβδους και κρίκους και αναφορείς και άλλα τέτοια, λέει: και θα το τοποθετήσεις «απέναντι από το καταπέτασμα που βρίσκεται πάνω από την κιβωτό του μαρτυρίου, όπου εκεί θα σου φανερωθώ εγώ ο Θεός. Και ο Ααρών θα θυμιάσει πάνω σε αυτό σύνθετο λεπτό θυμίαμα κάθε πρωί· όταν ετοιμάζει τους λύχνους, θα θυμιάζει πάνω σε αυτό. Και όταν ο Ααρών ανάβει τους λύχνους το βράδυ, θα θυμιάζει πάνω σε αυτό θυμίαμα αδιάλειπτο και παντοτινό ενώπιον του Κυρίου σε όλες τις γενιές τους. Και δεν θα προσφέρετε πάνω σε αυτό άλλο θυμίαμα· ολοκαύτωμα θυσίας και σπονδή δεν θα χύσετε πάνω του. Και ο Ααρών θα κάνει εξιλασμό πάνω σε αυτό, στα κέρατά του, μία φορά τον χρόνο από το αίμα του καθαρισμού των αμαρτιών του εξιλασμού. Μία φορά τον χρόνο θα το καθαρίζει σε όλες τις γενιές τους· Άγιο των αγίων είναι στον Κύριο.» ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Ως τύπο λοιπόν του Χριστού θα παραδεχτούμε και αυτό; ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Βεβαιότατα, Παλλάδιε.

Διότι τον άνθρωπο, που βρισκόταν σε αποστροφή και είχε έρθει σε ρήξη με τον Θεό εξαιτίας της παράβασης και της πολλής αμαρτίας, ο Χριστός τον έστησε πάλι ενώπιον του Πατρός, ενσωματώνοντάς τον στον εαυτό Του ως στον πρώτο νέο άνθρωπο. «Διότι εισήλθε στον ουρανό ως πρόδρομος για χάρη μας, για να εμφανιστεί τώρα ενώπιον του Θεού υπέρ ημών», όπως μας γράφει ο σοφός Παύλος. Διότι Αυτός που υπάρχει πάντοτε μαζί με τον δικό Του Πατέρα, λέγεται ότι εμφανίζεται τώρα επειδή προσφέρει ενώπιον του Πατρός τα ανθρώπινα έχοντάς τα πρώτος ενωμένα στον εαυτό Του, και μεταβάλλοντας εκείνη την αρχαία αποστροφή. «Διότι Αυτός είναι η ειρήνη μας», σύμφωνα με τις Γραφές. ΠΑΛΛ. Είναι βέβαιο λοιπόν ότι το χρυσό θυσιαστήριο είναι πάλι εικόνα του Χριστού. ΚΥΡ. Και επιπλέον, θα μπορούσε εύλογα να νοηθεί ότι Αυτός είναι το σύνθετο και λεπτό θυμίαμα. Διότι Αυτός είναι ο αρχιερέας: «Θα προσφέρει δηλαδή», λέει, «πάνω σε αυτό ο Ααρών θυμίαμα σύνθετο, λεπτό»· και είναι σύνθετο το θυμίαμα· διότι ο Λόγος, όντας Θεός, έγινε σάρκα. Και ο Εμμανουήλ κατά κάποιον τρόπο έχει συντεθεί για εμάς, έχοντας συνενωθεί άρρητα από τη θεία φύση και την ανθρωπότητα σε μια ενότητα που υπερβαίνει τον νου. Είναι δε λεπτό, επειδή δεν έχει το παχύ της κατά τον νόμο λατρείας. «Διότι θυσίες και προσφορές δεν θέλησες. Ολοκαύτωμα και θυσίες περί αμαρτίας δεν ευαρεστήθηκες. Σώμα όμως μου ετοίμασες», λέει· «τότε είπα: Ιδού έρχομαι, για να κάνω, ω Θεέ, το θέλημά σου.»