ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΕΡΙ ΣΑΒΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ, ΕΚ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟΥ. «Καὶ φυλάξουσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὰ Σάββατα, ποιεῖν αὐτὰ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν. Διαθήκη αἰώνιος ἐν ἐμοὶ καὶ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ, σημεῖόν ἐστιν ἐν ἐμοὶ αἰώνιον, ὅτι ἓξ ἡμέραις ἐποίησε Κύριος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, καὶ τῇ ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ κατέπαυσε.» Σημεῖόν ἐστι τοῦ εἰδέναι τὴν τῆς κτίσεως ἡμέραν, καὶ τὸ ταύτης τέλος. Ἀκόλουθον ἦν ἕως τὰ τῆς κτίσεως ἐνεργεῖτο, ἐπὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἕως τότε φυλάττειν τὰ Σάββατα. Ἐλθούσης δὲ τῆς ἑτέρας γενεᾶς καὶ τοῦ κτιζομένου λαοῦ, κατὰ τὸ λεγόμενον· «Γραφήτω αὕτη εἰς γενεὰν ἑτέραν, καὶ λαὸς ὁ κτιζόμενος αἰνέσει τὸν Κύριον·» ἀνάγκη μηκέτι τὸν λαὸν τοῦτον τηρεῖν τὸ τῆς προτέρας κτίσεως τέλος, ἀλλὰ τὴν ἀρχὴν τῆς δευτέρας κτίσεως ζητεῖν. Τίς δέ ἐστιν, ἢ καθ᾽ ἣν ἀνέστη ὁ Κύριος; Ἔκτοτε γὰρ ἀρχὴν ἔσχεν ἡ καινὴ κτίσις, περὶ ἧς εἶπεν ὁ Παῦλος· «Ὥστε εἴ τις ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις.» Τὴν μὲν οὖν προτέραν κτίσιν ποιῶν ὁ Θεὸς κατέπαυσε· διὰ τοῦτο καὶ τὸ Σάββατον ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἐτήρουν οἱ τῆς γενεᾶς ἐκείνης· ἡ δὲ δευτέρα κτίσις τέλος οὐκ ἔχει· διὰ τοῦτο οὐδὲ κατέπαυσεν, ἀλλ᾽ ἕως ἄρτι ἐργάζεται. Ὅθεν οὐδὲ σαββατίζομεν ἡμέραν ὡς ἐπὶ τῇ πρώτῃ, ἀλλὰ τὰ μέλλοντα ἐλπίζομεν Σάββατα σαββάτων, ἃ οὐ τέλος λαμβάνει ἡ καινὴ κτίσις, ἀλλὰ φανεροῦται καὶ διόλου ἑορτάζει.
Μετάφραση
Του εν αγίοις πατρός ημών Αθανασίου, Περί Σαββάτων και Περιτομής, από την Έξοδο. «Και θα τηρούν οι υιοί του Ισραήλ τα Σάββατα, ώστε να τα εφαρμόζουν στις γενεές τους. Είναι αιώνια διαθήκη ανάμεσα σε εμένα και στους υιούς του Ισραήλ, είναι αιώνιο σημείο από μέρους μου, διότι σε έξι ημέρες δημιούργησε ο Κύριος τον ουρανό και τη γη, και την έβδομη ημέρα αναπαύθηκε». Αυτό αποτελεί σημείο για να γνωρίζουν την ημέρα της δημιουργίας, καθώς και το τέλος αυτής. Ήταν, λοιπόν, επόμενο, όσο βρίσκονταν σε ενέργεια τα έργα της κτίσεως, να τηρούν έως τότε στην Ιερουσαλήμ τα Σάββατα. Όταν όμως ήλθε η άλλη γενεά και ο λαός που τώρα δημιουργείται, σύμφωνα με το λεγόμενο: «Ας γραφεί αυτό για άλλη γενεά, και ο λαός που δημιουργείται θα αινέσει τον Κύριο», είναι ανάγκη ο λαός αυτός να μην τηρεί πλέον το τέλος της προηγούμενης κτίσης, αλλά να αναζητά την αρχή της δεύτερης κτίσης. Και ποια είναι αυτή, παρά εκείνη κατά την οποία αναστήθηκε ο Κύριος; Διότι έκτοτε έλαβε αρχή η καινή κτίση, για την οποία είπε ο Παύλος: «Ώστε, εάν κάποιος είναι εν Χριστώ, είναι καινή κτίση». Ο Θεός, λοιπόν, δημιουργώντας την προηγούμενη κτίση, αναπαύθηκε· γι' αυτό και το Σάββατο, την έβδομη ημέρα, τηρούσαν όσοι ανήκαν σε εκείνη τη γενεά. Η δεύτερη όμως κτίση δεν έχει τέλος· γι' αυτό και δεν αναπαύθηκε, αλλά εργάζεται μέχρι και τώρα. Επομένως, δεν τηρούμε ημέρα Σαββάτου όπως στην πρώτη κτίση, αλλά ελπίζουμε στα μελλοντικά Σάββατα των σαββάτων, όπου η καινή κτίση δεν λαμβάνει τέλος, αλλά φανερώνεται και αδιαλείπτως εορτάζει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες