Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 32:22

Αλλά δεν έδωσε προσοχή σε αυτά· γι' αυτό και απήλθε δρέποντας καρπό θανάτου· διότι προτίμησε μάλλον να έρθει σε ρήξη με τον Θεό παρά να αποχωριστεί τη συμπάθεια προς τα παράνομα τέκνα του. Διότι, έστω κι αν στα φανερά χρησιμοποίησε τον λόγο λέγοντας «μην κάνετε έτσι, παιδιά μου», στα κρυφά όμως έχει γίνει κοινωνός στην κακοπραγία των παιδιών του. Δες, πράγματι, και το νόημα της απάντησής του, διότι λέει: «Κύριος είναι, και ας κάνει ό,τι είναι αρεστό ενώπιόν του»· το οποίο σημαίνει: «Εγώ δεν θα ανεχτώ να λυπήσω τα παιδιά μου». Αλλά ούτε και παραδειγματιζόμενος από τον Μωυσή απέστη από τη συμπάθεια προς τα παιδιά του· διότι ο Μωυσής, αφού δέχθηκε τις πλάκες και κατέβηκε από το όρος και είδε την κατασκευή του μοσχαριού, ρίχνοντας τις πλάκες τις συνέτριψε, και δεν χαρίστηκε στο πρόσωπο του αδελφού του, αλλά με αυστηρότατη φωνή εγκαλούσε τον Ααρών λέγοντας: «Τι σου έκανε αυτός ο λαός, ώστε να επιφέρεις σε αυτούς τόσο μεγάλη αμαρτία;». Ο δε Ααρών, βλέποντας τον ίδιο του τον αδελφό πυρπολημένο από θείο ζήλο, απολογούνταν λέγοντας τα εξής: «Μην οργίζεσαι, κύριε, διότι εσύ γνωρίζεις την ορμή αυτού του λαού». Και ο Μωυσής, στεκόμενος στην πύλη του στρατοπέδου, είπε: «Όποιος είναι με τον Κύριο, ας έρθει προς εμένα». Και συγκεντρώθηκαν προς αυτόν όλοι οι γιοι του Λευί.

Μπορεί όμως να υποδηλώνει και τούτο: Να οργίζεστε με το πάθος που σας ενοχλεί, και περισσότερο από όλα με την ηδονή, και δεν θα αμαρτήσετε. Διότι, εάν σας βρει εξασθενημένους και χαλαρωμένους, εύκολα θα σας καταβάλει. εάν όμως σας βρει σε εγρήγορση και οργισμένους εναντίον της, αμέσως θα απομακρυνθεί. Επειδή δε ο θείος λόγος δεν απαγόρευσε απλώς το να οργίζεται κανείς, αλλά το να οργίζεται αναίτια. διότι κάποιες φορές είναι και ωφέλιμο να οργιστεί κανείς, όταν αυτό γίνεται είτε υπέρ της δόξας του Θεού, είτε υπέρ των αδικουμένων, είτε για τη διόρθωση του πλησίον. Έτσι άλλωστε και ο πραότατος Μωυσής οργίστηκε με εκείνους που κατασκεύασαν τον μόσχο, και διέταξε να θανατωθούν όλοι οι νέοι. και ο Φινεές με αυτούς που πόρνευσαν, και τους σκότωσε με το δόρυ. και ο Ηλίας με τους Ιουδαίους, και τους καθυπέταξε με την πείνα.

Διότι δεν χρειάστηκε πλέον άλλους λόγους προς τον λαό, αλλά αρκούσαν εκείνα τα λιτά λόγια που ειπώθηκαν προς τον Ααρών για να καταστείλουν τόσες χιλιάδες, σαν να επρόκειτο για έναν άνθρωπο, και από τόση θρασύτητα να τους κατακρημνίσουν στην έσχατη δειλία και αγωνία. Προβλέποντας ακριβώς αυτά ο Μωυσής, κατεβαίνοντας αμέσως, συνέτριψε τις πλάκες και έλεγε προς τον Ααρών: «Τι σου έκανε αυτός ο λαός και τον κατέστησες περίγελο στους εχθρούς;». Το ίδιο πράττει και αυτός ο προφήτης, μιμούμενος εκείνον τον άγιο με διπλό τρόπο. Διότι ο Μωυσής δεν απήγγειλε μόνο κατηγορία τότε, αλλά λαμβάνοντας και το προσωπείο του συμπάσχοντος, διατύπωνε με αυτόν τον τρόπο εκείνη την κατηγορία. Έτσι και αυτός μιμήθηκε και τα δύο, λέγοντας: «Λαέ μου, οι καταπιεστές σας, σας λεηλατούν». Διότι και κατηγόρησε εκείνους, και τα έλεγε αυτά συμπάσχοντας με τον λαό.