Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 32:8

9 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

παρέβησαν ταχὺ ἐκ τῆς ὁδοῦ, ἧς ἐνετείλω αὐτοῖς· ἐποίησαν ἑαυτοῖς μόσχον καὶ προσκεκυνήκασιν αὐτῷ καὶ τεθύκασιν αὐτῷ καὶ εἶπαν· οὗτοι οἱ θεοί σου, ᾿Ισραήλ, οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–9 από 9

Ἀστέριος ὁ Σοφιστής Εἰς τοὺς Ψαλμούς (ἐν ταῖς σειραῖς)
Διὰ τοῦτο τὸν θεὸν τοῦ Ἰακὼβ ὠνόμασαν, τὸν ἀληθινὸν θεόν, τὸν ὄντα, τὸν ζῶντα, τὸν ἐπουράνιον, ἵνα μὴ πάλιν οἱ Ἰσραηλῖται χορεύοντες εἴπωσιν ὡς ἐν τῇ ἐρήμῳ· 〈Οὗτοι οἱ θεοί σου, Ἰσραήλ, οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου.〉 Ἢ καὶ ἐπειδὴ ἔλεγεν πρὸς τὸν ἀλλόφυλον ὁ Δαυίδ· 〈Σὺ ἔρχῃ πρός με ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν δόρατι καὶ ἀσπίδι· ἐγὼ δὲ ἔρχομαι πρός σε ἐν ὀνόματι κυρίου παρατάξεως Ἰσραήλ,〉 συνῳδᾶ τῷ Δαυὶδ οἱ προφῆται προσεύχονται· 〈Ὑπερασπίσαι σου τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ Ἰακώβ. Μνησθείη πάσης θυσίας σου,〉 οὐ τῆς δι᾽ αἱμάτων· περὶ γὰρ τούτων αὐτὸς ὁ Δαυὶδ ἔλεγεν τῷ θεῷ· 〈Θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτόν τον λόγο επικαλέστηκαν τον Θεό του Ιακώβ, τον αληθινό Θεό, τον υπάρχοντα, τον ζωντανό, τον επουράνιο, για να μην πουν πάλι οι Ισραηλίτες χορεύοντας όπως στην έρημο: «Αυτοί είναι οι θεοί σου, Ισραήλ, οι οποίοι σε ανέβασαν από τη γη της Αιγύπτου». Ή επειδή έλεγε προς τον αλλόφυλο ο Δαβίδ: «Εσύ έρχεσαι προς εμένα με ρομφαία και με δόρυ και με ασπίδα· εγώ όμως έρχομαι προς εσένα στο όνομα του Κυρίου της παρατάξεως του Ισραήλ», σε συμφωνία με τον Δαβίδ οι προφήτες προσεύχονται: «Είθε να σε υπερασπιστεί το όνομα του Θεού του Ιακώβ. Είθε να θυμηθεί κάθε θυσία σου», όχι αυτήν που γίνεται δι' αιμάτων· διότι για αυτές ο ίδιος ο Δαβίδ έλεγε στον Θεό: «Θυσία και προσφορά δεν θέλησας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Βαρσανούφιος ὁ Μέγας Ἐρωταποκρίσεις πρὸς τοὺς μοναχούς
Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Μωϋσῇ· «Κατάβηθι τὸ τάχος, ἠνόμησε γὰρ ὁ λαός, ὃν ἐξήγαγες ἐκ τῆς γῆς Αἰγύπτου, ἐξετράπησαν γὰρ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ ἧς ἐνετείλω αὐτοῖς, καὶ ἰδοὺ ἐποίησαν μόσχον καὶ προσκυνοῦσι τῷ εἰδώλῳ.» Πῶς ταλαίπωρε, ἐξηπατήθης διὰ τάχους ἀπὸ τῆς ὑπακοῆς, ἧς ἀπαλλοτριῶσαί σε ὁ διάβολος θέλει καὶ μαίνεται κατὰ σοῦ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είπε ο Κύριος στον Μωυσή: «Κατέβα γρήγορα, διότι παρανόμησε ο λαός, τον οποίο έβγαλες από τη γη της Αιγύπτου, διότι παρεξέκλιναν από την οδό που τους διέταξες, και ιδού, έφτιαξαν μόσχο και προσκυνούν το είδωλο.» Πώς, ταλαίπωρε, εξαπατήθηκες τόσο γρήγορα και απομακρύνθηκες από την υπακοή, από την οποία θέλει να σε αποξενώσει ο διάβολος και μαίνεται εναντίον σου;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Ἠρήμωνται γὰρ αἱ πόλεις αὐτῶν, καὶ κατελείφθησαν ὑπὸ τῶν κατοικούντων ἐν αὐταῖς, κατὰ τὸν ἴσον τρόπον, καθ᾽ ὃν οἱ Εὐαῖοι καὶ Ἀμοῤῥαῖοί ποτε τοῖς αὐτῶν ξίφεσιν ἔπιπτον δαπανώμενοι· ἐναργῆ δὲ καθίστησι τὴν αἰτίαν εὐθὺς τοῦ πρὸς τοῦτο κατολισθεῖν ἀσθενείας αὐτοὺς, καὶ τὴν οὕτως ἀπηνῆ καὶ δύσοιστον ὑπομεῖναι συμφοράν· Ἐγκατέλιπες γὰρ τὸν Θεὸν τὸν Σωτῆρά σου, φησὶ, καὶ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου οὐκ ἐμνήσθης. Δέον γὰρ εὐχαριστεῖν ἐφ᾽ οἷς εὐηργέτηνται, τοῦτο μὲν δουλείας τῆς ἐν Αἰγύπτῳ λελυτρωμένοι, τοῦτο δὲ κατακρατοῦντες ἐχθρῶν, καὶ καταδῃοῦντες τὰς πόλεις τῶν ἀνθεστηκότων, τοῦτο δὲ ὅτι καὶ εἰς αὐτὴν εἰσεκομίσθησαν τῆς ἐπαγγελίας τὴν γῆν· πονηρὰς ἀμοιβὰς ἀντεκόμιζον τῷ Δεσπότῃ προσκρούοντες ἀδεῶς, καὶ οὐ καθ᾽ ἕνα λυποῦντες τρόπον, ἀλλὰ νόμου μὲν τοῦ διωρισμένου διὰ τοῦ πανσόφου Μωσέως μικρὰ κομιδῇ φροντίσαντες, ἀπολακτίσαντες δὲ παντελῶς τὴν εἰς Θεὸν εὐσέβειαν, καὶ ἀψύχοις ὕλαις ἀναθέντες τὸ σέβας, εἰρηκότες δὲ ταῖς δαμάλεσι ταῖς χρυσαῖς· «Οὗτοι οἱ θεοί σου, Ἰσραὴλ, οἵτινες ἀνήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ερημώθηκαν οι πόλεις τους και εγκαταλείφθηκαν από αυτούς που κατοικούσαν σε αυτές, με τον ίδιο τρόπο που οι Ευαίοι και οι Αμορραίοι κάποτε έπεφταν και καταστρέφονταν από τα ξίφη τους. Και καθιστά αμέσως ολοφάνερη την αιτία που ολίσθησαν σε αυτή την αδυναμία και υπέμειναν μια τόσο σκληρή και δυσβάσταχτη συμφορά: Διότι εγκατέλειψες τον Θεό τον Σωτήρα σου, λέει, και δεν θυμήθηκες τον Κύριο τον Θεό σου. Διότι, ενώ έπρεπε να ευχαριστούν για τις ευεργεσίες που έλαβαν, αφενός επειδή λυτρώθηκαν από τη δουλεία στην Αίγυπτο, αφετέρου επειδή επικρατούσαν των εχθρών και λεηλατούσαν τις πόλεις εκείνων που αντιστέκονταν, και επίσης επειδή εισήχθησαν στην ίδια τη γη της επαγγελίας, ανταπέδιδαν πονηρές αμοιβές στον Δεσπότη, προσκρούοντας σε αυτόν χωρίς φόβο και λυπώντας τον όχι με έναν μόνο τρόπο. Αλλά, ενώ φρόντισαν ελάχιστα για τον νόμο που ορίστηκε μέσω του πάνσοφου Μωυσή, απολάκτισαν εντελώς την ευσέβεια προς τον Θεό, απέδωσαν το σέβας σε άψυχα υλικά και είπαν στις χρυσές δαμάλεις: «Αυτοί είναι οι θεοί σου, Ισραήλ, που σε έβγαλαν από τη γη της Αιγύπτου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
ἐγὼ μὲν γὰρ καὶ αὐτὰς ἀνέκοπτον τὰς καθ᾽ ὑμῶν δυσφημίας, οὐδὲ ὅσον ἧκεν εἰς λόγους καταλυπεῖν ἐπιτρέπων τὸν οἰωνοσκόπον. ὑμεῖς δὲ καὶ τούτων ἀμνημονήσαντες, τὴν ἐμοὶ πρέπουσαν δόξαν ὕλαις ἀψύχοις ἀνατεθείκατε, δαμάλεσι ταῖς χρυσαῖς ἐπιφωνοῦντές τε καὶ λέγοντες “Οὗτοι οἱ θεοί σου, Ἰσραὴλ, ”οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου.” Οὐκοῦν διανέμοντος τοῦ Θεοῦ τὰ ἐξ ἀγάπης ἡμῖν ἀγαθὰ, καὶ πλείστῃ μὲν ὅσῃ φιλοτιμίᾳ καταπιαίνοντος, καταδονοῦντος δὲ τοὺς ἐχθροὺς, παραλύοντός τε τὰ καθ᾽ ἡμῶν ἐγχειρήματα, τί ἂν δρῴημεν αὐτοὶ τὸ χρῆναι φρονεῖν ὀρθῶς ᾑρημένοι, ἢ ἐκεῖνό που πάντως τὸ δι᾽ οὗ ἂν γένοιτο καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς ὁρᾶσθαι θεοφιλεῖς. τοῦτο δέ ἐστι, τὸ τοῖς αὐτοῦ θελήμασιν ἕπεσθαι, καὶ τὸ αὐτῷ θυμῆρες ἀποπεραίνειν εὖ μάλα, μονονουχὶ δὲ τῷ τῆς διανοίας παραστήματι γεγονότας ἐγγὺς, ἐκεῖνο λέγειν τὸ ἐν ψαλμοῖς “Ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου.” 〈ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ.〉
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι εγώ απέκοπτα ακόμη και αυτές τις δυσφημίες εναντίον σας, μην επιτρέποντας στον οιωνοσκόπο να σας λυπήσει ούτε καν με λόγια. Εσείς όμως, ξεχνώντας ακόμη και αυτά, αποδώσατε τη δόξα που μου ανήκει σε άψυχη ύλη, αναφωνώντας προς τις χρυσές δαμάλεις και λέγοντας: «Αυτοί είναι οι θεοί σου, Ισραήλ, οι οποίοι σε ανέβασαν από τη γη της Αιγύπτου.» Επομένως, εφόσον ο Θεός μάς διανέμει από αγάπη τα αγαθά, και μάς πλουτίζει με τη μέγιστη γενναιοδωρία, ενώ συνταράσσει τους εχθρούς και παραλύει τις εναντίον μας επιθέσεις, τι θα πρέπει να κάνουμε εμείς που έχουμε επιλέξει να σκεφτόμαστε ορθά; Τίποτε άλλο παρά εκείνο βεβαίως μέσω του οποίου θα μπορούσαμε και εμείς να φανούμε θεοφιλείς. Και αυτό είναι το να ακολουθούμε τα θελήματά Του, και να εκτελούμε πολύ καλά ό,τι Του είναι ευάρεστο, και σχεδόν ευρισκόμενοι κοντά Του με τη διάθεση του νου μας, να λέμε εκείνο που αναφέρεται στους Ψαλμούς: «Η ψυχή μου προσκολλήθηκε οπίσω Σου.» <ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Θέα δὲ, ὅπως καταμειδιᾷ τῶν ἐγχειρημάτων ὁ Ἀαρών. Ἐπιδείξας γὰρ αὐτοῖς τὸ ἐν εἴδει μόσχου πεποιημένον ἄγαλμα, προσεφώνει λοιπόν· «Οὗτοι οἱ θεοί σου, Ἰσραὴλ, οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου.» Ἀλλ᾽ οὐκ ἐν μόσχῳ λελύτρωται (πῶς γὰρ ἢ πόθεν), ἀλλ᾽ «ἐν χειρὶ κραταιᾷ, καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ,» καὶ ἐν σημείοις καὶ τέρασιν. Οὐκοῦν ὡς εἰς ἀνάμνησιν τῶν παρὰ Θεοῦ γεγονότων, κατειρωνεύεται λέγων· «Οὗτοι οἱ θεοί σου, Ἰσραήλ.» Προσῆγεν δὲ καὶ θυσίας· ἔφαγον δὲ καὶ πεπώκασιν ὡς ἐν ἑορτῇ, «Καὶ ἀνέστησαν παίζειν.» Ἕψεται γὰρ ἀποστάσει τῇ παρὰ Θεοῦ τὸ ἐνδεσμεῖσθαι τοῖς σαρκικοῖς, καὶ τρυφὴν ἡγεῖσθαι τὴν ἀκαθαρσίαν, καὶ τέρψιν οἴεσθαι καλὴν καὶ ἡδεῖαν, τὰ ἐφ᾽ οἷς ἦν αὐτοὺς κατοιμώζειν ἄξιον. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ μακάριος Παῦλος, τοῖς σαρκικοῖς ἐγκλήμασιν ἐναρίθμιον ἐτίθει τὴν ἀκάθαρτον εἰδωλολατρείαν· «Φανερὰ γάρ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκὸς, ἅτινά ἐστι, πορνεία, ἀκαθαρσία, ἀσέλγεια, εἰδωλολατρεία.» Προμνήστρια γὰρ καὶ τῶν ἔτι χειρόνων ἡ πλάνησις· καὶ τὸ ἔξω φέρεσθαι Θεοῦ, νοσεῖν ἀναγκάζει τὰ πάντων αἴσχιστα τῶν κακῶν. Οἱ μὲν γὰρ ἐχόρευον, ἀνιέντες, οἶμαί που, τὰς ἐπιδείπνους ᾠδὰς, δρῶντές τε καὶ λέγοντες ἃ τῶν μεθυόντων ἐστὶν ἐγκλήματα. Ἀγνοοῦντι δὲ τὰ τετολμημένα τῷ θεσπεσίῳ Μωσῇ φανερὰ καθίστησι Θεὸς, οὕτω λέγων· «Βάδιζε, τὸ τάχος ἐντεῦθεν κατάβηθι· ἠνόμησε γὰρ ὁ λαὸς, ὃν ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δες, λοιπόν, πώς περιγελά τα εγχειρήματα ο Ααρών. Διότι, αφού τους έδειξε το άγαλμα που είχε κατασκευαστεί σε μορφή μοσχαριού, τους φώναξε έπειτα: «Αυτοί είναι οι θεοί σου, Ισραήλ, οι οποίοι σε ανέβασαν από τη γη της Αιγύπτου». Αλλά δεν λυτρώθηκε με μοσχάρι (πώς άλλωστε ή από πού;), αλλά «με ισχυρό χέρι, και με υψωμένο βραχίονα», και με σημεία και τέρατα. Επομένως, σαν να υπενθυμίζει τα όσα έγιναν από τον Θεό, ειρωνεύεται λέγοντας: «Αυτοί είναι οι θεοί σου, Ισραήλ». Προσέφερε δε και θυσίες· και έφαγαν και ήπιαν όπως σε γιορτή, «Και σηκώθηκαν να διασκεδάσουν». Διότι την αποστασία από τον Θεό ακολουθεί η πρόσδεση στα σαρκικά, το να θεωρείται απόλαυση η ακαθαρσία, και να νομίζεται καλή και γλυκιά τέρψη, πράγματα για τα οποία θα έπρεπε να θρηνούν. Γι' αυτό και ο μακάριος Παύλος συναρίθμησε στα σαρκικά εγκλήματα την ακάθαρτη ειδωλολατρία: «Είναι φανερά τα έργα της σάρκας, τα οποία είναι: πορνεία, ακαθαρσία, ασέλγεια, ειδωλολατρία». Διότι η πλάνη προξενεί και ακόμη χειρότερα· και το να απομακρύνεται κανείς από τον Θεό, τον αναγκάζει να νοσήσει από τα πιο αισχρά από όλα τα κακά. Αυτοί λοιπόν χόρευαν, τραγουδώντας, νομίζω, τα τραγούδια των συμποσίων, κάνοντας και λέγοντας όσα αποτελούν εγκλήματα των μεθυσμένων. Και στον θεσπέσιο Μωυσή, που αγνοούσε τα όσα είχαν τολμήσει, ο Θεός τα καθιστά φανερά, λέγοντας τα εξής: «Βάδιζε, κατέβα γρήγορα από εδώ· διότι παρανόμησε ο λαός, τον οποίο έβγαλες από τη γη της Αιγύπτου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Παρέβησαν ταχὺ ἐκ τῆς ὁδοῦ ἧς ἐνετείλω αὐτοῖς. Ἐποίησαν ἑαυτοῖς μόσχον, καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ, καὶ τεθύκασιν αὐτῷ, καὶ εἶπαν· Οὗτοι οἱ θεοί σου, Ἰσραὴλ, οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου. Καὶ νῦν ἔασόν με, καὶ θυμωθεὶς ὀργῇ εἰς αὐτοὺς, ἐκτρίψω αὐτοὺς, καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα. Καὶ ἐδεήθη Μωσῆς ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ.» Ἀκούεις ὅπως ἐλαφρὸν καὶ εὐπαράφορον ὄντα τὸν Ἰσραὴλ, καὶ πολὺ λίαν εὐπετῆ εἰς ἀπόστασιν; Οὐδὲ λαὸν «ἴδιον» ὀνομάζειν ἀξιοῖ· ἀλλὰ καίτοι διορισάμενος τὸν νόμον αὐτὸς, Μωσεῖ τὸ χρῆμα προσνέμει. «Παρέβησαν γὰρ, φησὶ, ταχὺ ἐκ τῆς ὁδοῦ ἧς ἐνετείλω αὐτοῖς.» Ταύτῃτοι καὶ ὁ Χριστὸς τοῖς τὰ ἴσα πεφρονηκόσι, καὶ τῆς ἀσεβείας τὴν δόκησιν ὑποπλαττομένοις, ἀγαθουργεῖν δὲ κατ᾽ ἀλήθειαν οὐ μεμελετηκόσιν, ἐπὶ τοῦ θείου βήματος ἐρεῖν ἔφη τὸν Κριτήν· «Ἀπόστητε ἀπ᾽ ἐμοῦ, ἐργάται ἀνομίας, οὐκ οἶδα ὑμᾶς.» Οὐκοῦν Θεῷ γνώριμοι, καὶ λαὸς αὐτοῦ κατὰ ἀλήθειαν εἶεν ἂν, οἱ τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης ἀδιασπάστως ἐχόμενοι, καὶ τὸ ἐν πίστει γνήσιον ἀποσώζοντες, καὶ ἐρηρεισμένοι πρὸς ἀγαθουργίαν, καὶ τὰ ἐκ τῆς ἐλαφρίας ἐγκλήματα παρωθούμενοι. Πλὴν ἐλιπάρει Μωσῆς, καὶ ἀνακόπτεσθαι τὴν ὀργὴν τὴν κατὰ πάντων ἠξίου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Παρεξέκλιναν γρήγορα από την οδό που τους διέταξες. Κατασκεύασαν για τον εαυτό τους ένα μοσχάρι, το προσκύνησαν, του προσέφεραν θυσία και είπαν: Αυτοί είναι οι θεοί σου, Ισραήλ, οι οποίοι σε ανέβασαν από τη γη της Αιγύπτου. Και τώρα άφησέ με, και αφού οργιστώ με θυμό εναντίον τους, θα τους εξολοθρεύσω και θα κάνω εσένα ένα μεγάλο έθνος. Και ικέτευσε ο Μωυσής ενώπιον του Κυρίου του Θεού του.» Ακούς πώς ο Ισραήλ ήταν επιπόλαιος και ευεπηρέαστος, και πάρα πολύ επιρρεπής στην αποστασία; Ούτε καν καταδέχεται να τους ονομάσει «δικό» του λαό· αλλά, αν και ο ίδιος καθόρισε τον νόμο, αποδίδει την ευθύνη του πράγματος στον Μωυσή. «Διότι παρέβησαν», λέει, «γρήγορα την οδό που τους διέταξες». Για τον λόγο αυτόν και ο Χριστός, σε εκείνους που έχουν το ίδιο φρόνημα και πλάθουν υποκριτικά την εντύπωση της ασέβειας, ενώ δεν έχουν φροντίσει να αγαθοεργούν αληθινά, ανέφερε ότι ο Κριτής θα πει ενώπιον του θείου βήματος: «Απομακρυνθείτε από εμένα, εργάτες της ανομίας, δεν σας γνωρίζω.» Επομένως, γνωστοί στον Θεό και αληθινά δικός Του λαός θα ήταν εκείνοι που κρατούν αδιάσπαστα την αγάπη προς Αυτόν, διασώζοντας τη γνησιότητα της πίστης, όντας σταθερά προσηλωμένοι στην αγαθοεργία και αποδιώχνοντας τα αμαρτήματα που προέρχονται από την επιπολαιότητα. Όμως ο Μωυσής ικέτευε θερμά, και ζητούσε να ανακοπεί η οργή που στρεφόταν εναντίον όλων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Μεμοσχοποιήκασι γὰρ, φάναι τε οἱ δείλαιοι τετολμήκασιν· «Οὗτοι οἱ θεοί σου, Ἰσραὴλ, οἵτινες ἀνήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου.» Ἐπὶ οὖν ταῖς οὕτω δειναῖς ἐλαφρίαις ἐδυσφόρει μὲν ὁ Μωσῆς, κατεῤῥήγνυ δὲ τὰς πλάκας, ἐν αἷς ἦν ὁ νόμος, οὐδὲ σκιᾶς ἢ τύπων, ἢ κἂν γοῦν ὅλως παιδαγωγίας τῆς ἄνωθεν ἀξίους εἶναι νομίσας τοὺς οἷς γε τοσοῦτον ἀπόπληκτος ἦν ὁ νοῦς, ὡς ἀμνημονῆσαι μὲν τῶν οὕτω τεθαυμασμένων, ἃ διὰ τῆς θείας ἰσχύος ὑπὲρ αὐτῶν ἐξεπράττετο, μόσχῳ δὲ τὸ σέβας ἀναθεῖναι πάλιν, καὶ τῆς ἐν Αἰγύπτῳ λατρείας ἐλθεῖν ἐς ἀνάμνησιν. Ἀλλ᾽ ἐν πλαξὶ μὲν λιθίναις ἐσκιογραφεῖτο τότε τοῖς ἀρχαιοτέροις ὁ νόμος ἐν δακτύλῳ Θεοῦ, καθὰ γέγραπται. Τύπος δὲ ἦν ἐκεῖνα τῶν καθ᾽ ἡμᾶς ἐν Χριστῷ γενέσθαι πεπιστευμένων. Καταγράφει γὰρ ὥσπερ ἐν ἡμῖν τῆς ἑαυτοῦ βουλῆς τὴν εἴδησιν ὁ πάντων Δεσπότης Θεὸς, οἱονεὶ καλάμῳ χρώμενος τῷ Υἱῷ ἐν Πνεύματι. Ὠνόμαζε γὰρ οὕτως αὐτὸν διὰ Δαβὶδ, λέγων· «Ἡ γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου.» Ἐνεχάραξε γὰρ ταῖς ἁπάντων καρδίαις ὁ τοῦ Πατρὸς κάλαμος, τοῦτ᾽ ἔστιν, ὁ Υἱὸς, τὴν παντὸς εἴδησιν ἀγαθοῦ, οἱονεί τινι δακτύλῳ Θεοῦ, τῷ τε τοῦ Πατρὸς, καὶ τῷ ἰδίῳ χρώμενος Πνεύματι. Δάκτυλον γὰρ ὠνόμασε τὸ Πνεῦμα Θεοῦ, λέγων, ποτὲ μὲν, «Εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Πνεύματι Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια·» ποτὲ δὲ αὖ, «Εἰ δὲ ἐν δακτύλῳ Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι κατασκεύασαν μοσχάρι, και οι άθλιοι τόλμησαν να πουν: «Αυτοί είναι οι θεοί σου, Ισραήλ, οι οποίοι σε έβγαλαν από τη γη της Αιγύπτου.» Εξαιτίας, λοιπόν, αυτών των τόσο φοβερών επιπολαιοτήτων ο Μωυσής δυσφόρησε και συνέτριψε τις πλάκες στις οποίες βρισκόταν ο νόμος, θεωρώντας ότι δεν είναι άξιοι ούτε σκιάς ούτε τύπων ούτε καν γενικότερα της άνωθεν παιδαγωγίας αυτοί των οποίων ο νους ήταν τόσο παραλυμένος, ώστε να λησμονήσουν τα τόσο θαυμαστά γεγονότα που πραγματοποιήθηκαν υπέρ αυτών μέσω της θείας δύναμης, και να αποδώσουν πάλι τη λατρεία σε ένα μοσχάρι, ερχόμενοι σε ανάμνηση της λατρείας στην Αίγυπτο. Αλλά σε λίθινες πλάκες τότε σκιαγραφούνταν ο νόμος για τους παλαιότερους με το δάχτυλο του Θεού, όπως έχει γραφτεί. Εκείνα όμως αποτελούσαν τύπο των όσων πιστεύουμε ότι πραγματοποιήθηκαν για εμάς εν Χριστώ. Διότι ο Δεσπότης των πάντων Θεός καταγράφει τρόπον τινά μέσα μας τη γνώση του δικού Του θελήματος, χρησιμοποιώντας σαν κάλαμο τον Υιό εν Πνεύματι. Διότι έτσι Τον ονόμασε μέσω του Δαβίδ, λέγοντας: «Η γλώσσα μου είναι κάλαμος γραμματέως οξυγράφου.» Επειδή ο κάλαμος του Πατρός, δηλαδή ο Υιός, χάραξε στις καρδιές όλων τη γνώση κάθε αγαθού, χρησιμοποιώντας ως δάχτυλο του Θεού, τρόπον τινά, το Πνεύμα, το οποίο είναι και του Πατρός και δικό Του. Διότι ονόμασε το Πνεύμα του Θεού δάχτυλο, λέγοντας, άλλοτε μεν: «Εάν όμως εγώ εκβάλλω τα δαιμόνια εν Πνεύματι Θεού», και άλλοτε πάλι: «Εάν όμως εγώ εκβάλλω τα δαιμόνια με το δάχτυλο του Θεού».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἱεροσολύμων Κατηχήσεις πρὸς τοὺς φωτιζομένους
Κἂν ὁλόκληρος δὲ λαὸς ἁμάρτῃ, οὐ νικᾷ τὴν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν. Ἐμοσχοποίησεν ὁ λαὸς, καὶ οὐκ ἀπέστη ὁ Θεὸς τῆς φιλανθρωπίας· ἠρνήσαντο οἱ ἄνθρωποι τὸν Θεὸν, ἀλλ᾽ ὁ Θεὸς ἑαυτὸν οὐκ ἠρνήσατο. Οὗτοι οἱ θεοί σου Ἰσραὴλ, εἰρήκασιν· καὶ πάλιν συνήθως ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ, σωτὴρ αὐτῶν ἐγένετο. Καὶ οὐ μόνος δ᾽ ὁ λαὸς ἥμαρτε, ἀλλὰ καὶ Ἀαρὼν ὁ ἀρχιερεύς. Μωϋσῆς γάρ ἐστιν ὁ λέγων, Καὶ ἐπ᾽ Ἀαρὼν ἐγένετο ὀργὴ Κυρίου· καὶ ἐδεήθην, φησὶν, ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ συνεχώρησεν αὐτῷ ὁ Θεός. Εἶτα Μωϋσῆς μὲν αἰτῶν ὑπὲρ ἀρχιερέως ἁμαρτάνοντος, ἐδυσώπει τὸν Κύριον· Ἰησοῦς δὲ ὁ μονογενὴς, αἰτῶν ὑπὲρ ἡμῶν οὐ δυσωπεῖ τὸν Θεόν; Κἀκεῖνον μὲν διὰ τὸ πταισθὲν οὐκ ἐκώλυσεν ἐλθεῖν εἰς ἀρχιερωσύνην· σὲ δὲ ἐξ ἐθνῶν ἐλθόντα, κεκώλυκεν εἰσελθεῖν εἰς τὴν σωτηρίαν; Μετανόησον, ἄνθρωπε, λοιπὸν καὶ αὐτὸς ὁμοίως, καὶ οὐ κεκώλυταί σοι ἡ χάρις. Ἀνεπίληπτόν σου παράστησον εἰς τὸ ἑξῆς τὸν τρόπον· φιλάνθρωπος γὰρ ἀληθῶς ὁ Θεὸς, καὶ οὐ δυνήσεται ὁ πᾶς χρόνος κατ᾽ ἀξίαν ἐξειπεῖν αὐτοῦ τὴν φιλανθρωπίαν· οὐδ᾽ ἂν πᾶσαι αἱ γλῶσσαι συνέλθωσιν ἀνθρώπων ὁμοῦ, οὐδ᾽ οὕτως μέρος τι τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας διηγήσασθαι δυνήσονται. Ἡμεῖς γὰρ λέγομεν μέρος τι τῶν γεγραμμένων περὶ τῆς εἰς ἀνθρώπους αὐτοῦ φιλανθρωπίας· ἀλλ᾽ οὐκ οἴδαμεν ὅσα καὶ ἀγγέλοις συνεχώρησεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αν ακόμη ολόκληρος λαός αμαρτήσει, δεν νικά τη φιλανθρωπία του Θεού. Ο λαός κατασκεύασε τον χρυσό μόσχο, και ο Θεός δεν απομακρύνθηκε από τη φιλανθρωπία του· αρνήθηκαν οι άνθρωποι τον Θεό, αλλά ο Θεός δεν αρνήθηκε τον εαυτό του. «Αυτοί είναι οι θεοί σου, Ισραήλ», είπαν· και πάλι, κατά τη συνήθειά του, ο Θεός του Ισραήλ έγινε σωτήρας τους. Και δεν αμάρτησε μόνο ο λαός, αλλά και ο αρχιερέας Ααρών. Διότι ο Μωυσής είναι που λέει: «Και εναντίον του Ααρών στράφηκε η οργή του Κυρίου· και προσευχήθηκα», λέει, «υπέρ αυτού, και ο Θεός τον συγχώρησε». Έπειτα, αν ο Μωυσής, παρακαλώντας για έναν αρχιερέα που αμάρτησε, έκαμψε τον Κύριο, ο Ιησούς, ο Μονογενής, παρακαλώντας για εμάς δεν θα κάμψει τον Θεό; Και εκείνον μεν εξαιτίας του σφάλματός του δεν τον εμπόδισε να περιβληθεί την αρχιερωσύνη· εσένα δε, που προέρχεσαι από τα έθνη, σε εμπόδισε να εισέλθεις στη σωτηρία; Μετανόησε, λοιπόν, άνθρωπε, και εσύ παρομοίως, και η χάρη δεν σου στερείται. Φρόντισε να παρουσιάσεις άμεμπτη τη διαγωγή σου στο εξής· διότι ο Θεός είναι αληθινά φιλάνθρωπος, και όλος ο χρόνος δεν θα μπορέσει να εκφράσει επάξια τη φιλανθρωπία του· ούτε κι αν όλες οι γλώσσες των ανθρώπων ενωθούν ομού, ούτε κι έτσι θα μπορέσουν να διηγηθούν έστω και ένα μέρος από τη φιλανθρωπία του Θεού. Διότι εμείς αναφέρουμε ένα μέρος από όσα έχουν γραφτεί για τη φιλανθρωπία του προς τους ανθρώπους· αλλά δεν γνωρίζουμε όσα έχει συγχωρήσει και στους αγγέλους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
ΤΙΤΛ. Γʹ. —Περὶ γαστριμαργίας καὶ κόρου· ὅτι ἡ γαστριμαργία θάνατον προξενεῖ. «Ἀπέδοτο Ἡσαῦ τὰ πρωτοτοκία τῷ Ἰακὼβ, Ἰακὼβ δὲ ἔδωκε τῷ Ἡσαῦ ἄρτον καὶ ἕψημα φακοῦ· καὶ ἔφαγε, καὶ ἔπιε, καὶ ἀναστὰς ᾤχετο, καὶ ἐφαύλισεν Ἡσαῦ τὰ πρωτοτόκια.» «Ἐκάθισεν ὁ λαὸς φαγεῖν καὶ πιεῖν, καὶ ἀνέστησε παίζειν. Καὶ ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς Μωσῆν λέγων· Βάδιζε, καὶ κατάβηθι τὸ τάχος ἐντεῦθεν. Ἠνόμησε γὰρ ὁ λαός σου, οὓς ἐξήγαγον ἐξ Αἰγύπτου, καὶ ἐποίησαν μόσχον χωνευτόν.» «Ἡ δύναμις τοῦ Σατανᾶ ἐπ᾽ ὀμφάλου γαστρός.» «Μὴ ἀπληστεύου ἐπὶ τραπέζης, μήποτε προσκόψῃς.» «Ψυχὴ ἐν πλησμονῇ οὖσα, κηρίοις ἐμπαίζει· ψυχῇ δὲ ἐνδεεῖ, καὶ τὰ μικρὰ γλυκέα φαίνεται.» «Ὃς κατασπαταλᾷ ἐκ παιδὸς, οἰκέτης ἔσται.» «Ἐν τῇ κοιλίᾳ ἐπτέρνισε τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, Ἰακώβ.» «Οὐαὶ οἱ ἐγειρόμενοι τῷ πρωῒ, καὶ τὸ σίκερα διώκοντες, οἱ μένοντες τὸ ὀψέ! Ὁ γὰρ οἶνος αὐτοὺς συγκαύσει.» «Πάντες οἱ τὸν οἶνον πίνοντες, αἰσχυνθήσονται.» «Ἐπλανήθησαν διὰ τὸ σίκερα, ἱερεὺς καὶ προφήτης· ἐξέστησαν διὰ τὸν οἶνον.» «Στενάζουσι πάντες οἱ εὐφραινόμενοι τὴν ψυχήν.» «Ἐκάλεσε Κύριος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ κλαυθμὸν καὶ κοπετὸν, ξύρησιν καὶ ζῶσιν σάκκων· αὐτοὶ δὲ ἐποιήσαντο εὐφροσύνην, ἐπισφάζοντες μόσχους, καὶ θύοντες πρόβατα, λέγοντες, Φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν.» «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΤΙΤΛΟΣ Γ΄. — Περί γαστριμαργίας και κόρου· ότι η γαστριμαργία προξενεί θάνατο. «Πούλησε ο Ησαύ τα πρωτοτόκια στον Ιακώβ, και ο Ιακώβ έδωσε στον Ησαύ άρτο και μαγειρεμένη φακή· και έφαγε, και ήπιε, και σηκώθηκε και έφυγε, και περιφρόνησε ο Ησαύ τα πρωτοτόκια.» «Κάθισε ο λαός να φάει και να πιει, και σηκώθηκε για να διασκεδάσει. Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή λέγοντας: Πήγαινε και κατέβα γρήγορα από εδώ. Διότι αμάρτησε ο λαός σου, αυτούς που έβγαλα από την Αίγυπτο, και έφτιαξαν χωνευτό μοσχάρι.» «Η δύναμη του Σατανά βρίσκεται στον ομφαλό της κοιλιάς.» «Μην είσαι άπληστος στο τραπέζι, μήπως και σκοντάψεις.» «Η χορτασμένη ψυχή περιπαίζει την κηρήθρα· στην πεινασμένη όμως ψυχή, ακόμη και τα μικρά φαίνονται γλυκά.» «Όποιος σπαταλά από παιδί, θα καταλήξει δούλος.» «Μέσα στην κοιλιά, ο Ιακώβ υποσκέλισε τον αδελφό του.» «Αλίμονο σε εκείνους που σηκώνονται το πρωί και αναζητούν τα μεθυστικά ποτά, σε εκείνους που παραμένουν μέχρι αργά! Διότι το κρασί θα τους κατακάψει.» «Όλοι όσοι πίνουν το κρασί, θα ντροπιαστούν.» «Πλανήθηκαν από τα μεθυστικά ποτά, ιερέας και προφήτης· βγήκαν εκτός εαυτού από το κρασί.» «Στενάζουν όλοι εκείνοι που εύφραιναν την ψυχή τους.» «Κάλεσε ο Κύριος εκείνη την ημέρα σε κλάμα και κοπετό, σε ξύρισμα του κεφαλιού και σε ένδυση με σάκους· αυτοί όμως έστησαν γιορτή, σφάζοντας μοσχάρια και θυσιάζοντας πρόβατα, λέγοντας: Ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο πεθαίνουμε.» «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες