καὶ ἐπέστησαν αὐτῷ τοὺς ἐπιστάτας καὶ ἐργοδιώκτας, τὰ πνεύματα τῆς πονηρίας, ἀναγκάζοντα αὐτὸν ἑκόντα καὶ ἄκοντα ποιεῖν τὰ πονηρὰ αὐτοῦ ἔργα, τῶν ἐφεστηκότων τοῖς λογισμοῖς αὐτοῦ δαιμόνων ἐκπληροῦν ἀναγκαζόντων τὴν ἔκστασιν τῆς πλινθουργίας καὶ τοῦ πηλοῦ, τουτέστι χωρίσαντες αὐτὸν ἀπὸ τοῦ οὐρανίου φρονήματος κατήγαγον ἐπὶ τὰ ὑλικὰ καὶ γήϊνα καὶ πηλώδη—τὰ πονηρὰ ἔργα καὶ λόγους καὶ ἐνθυμήματα καὶ διαλογισμοὺς πονηρούς. ἐκπεσοῦσα γὰρ τοῦ ἰδίου ὕψους ἡ ψυχὴ εὗρε βασιλέα μισάνθρωπον καὶ ἄρχοντας πικροὺς τοὺς καταναγκάζοντας ποιεῖν τὰ πονηρὰ ἔργα καὶ οἰκοδομεῖν αὐτοῖς τὰς τῆς κακίας πόλεις τὰς τῶν ἁμαρτιῶν. ἐὰν δὲ στενάξῃ ἡ ψυχὴ καὶ βοήσῃ πρὸς τὸν θεόν, ἐξαποστελεῖ αὐτῇ τὸν πνευματικὸν Μωϋσέα, τὸν λυτρούμενον αὐτὴν ἐκ τῆς δουλείας τῶν Αἰγυπτίων. ἀλλὰ πρῶτον βοᾷ καὶ στενάζει, καὶ τότε τῆς ἀπολυτρώσεως τὴν ἀρχὴν λαμβάνει, καὶ αὐτὴ «ἐν τῷ μηνὶ τῶν νέων» λυτρουμένη κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ ἔαρος, ἡνίκα ἡ γῆ τῆς ψυχῆς ἐξανθεῖν δύναται τοὺς καλοὺς καὶ ἀνθηροὺς κλάδους, τῶν πικρῶν χειμώνων διελθόντων τῆς ἀγνοίας τοῦ σκότους καὶ τῆς πολλῆς πηρώσεως τῆς ἐκ τῶν αἰσχρῶν πράξεων καὶ ἁμαρτιῶν.
Μετάφραση
Και του επέβαλαν ως επιστάτες και εργοδιώκτες τα πνεύματα της πονηρίας, τα οποία τον αναγκάζουν, είτε το θέλει είτε όχι, να κάνει τα πονηρά τους έργα, καθώς οι δαίμονες που επιστατούν στους λογισμούς του τον εξαναγκάζουν να εκπληρώνει το έργο της πλινθοποιίας και του πηλού, δηλαδή, αφού τον χώρισαν από το ουράνιο φρόνημα, τον κατέβασαν στα υλικά, τα γήινα και τα πηλώδη — στα πονηρά έργα και λόγια, στις πονηρές ενθυμήσεις και τους διαλογισμούς. Διότι, έχοντας εκπέσει από το δικό της ύψος, η ψυχή βρήκε έναν μισάνθρωπο βασιλιά και σκληρούς άρχοντες που την εξαναγκάζουν να κάνει τα πονηρά έργα και να τους χτίζει τις πόλεις της κακίας, δηλαδή των αμαρτιών. Αν όμως η ψυχή αναστενάξει και βοήσει προς τον Θεό, Εκείνος θα της αποστείλει τον πνευματικό Μωυσή, που θα την λυτρώσει από τη δουλεία των Αιγυπτίων. Αλλά πρώτα βοά και αναστενάζει, και τότε λαμβάνει την αρχή της απολύτρωσης, και λυτρώνεται και αυτή «στον μήνα των νέων καρπών» κατά την εποχή της άνοιξης, όταν η γη της ψυχής μπορεί να βλαστήσει τους καλούς και ανθισμένους κλάδους, αφού περάσουν οι πικροί χειμώνες του σκοταδιού της άγνοιας και της μεγάλης τύφλωσης που προέρχεται από τις αισχρές πράξεις και αμαρτίες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες