Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 34:28

Και άλλες πράξεις θα μπορούσε να βρει κανείς που επιτελέστηκαν από τον Σωτήρα μας με δύναμη ανώτερη από αυτήν του Μωυσή, παρόμοιες ωστόσο με εκείνες που έπραξε και ο Μωυσής. Όπως, για παράδειγμα, ο Μωυσής νήστεψε συνεχώς επί σαράντα ημέρες, όπως μαρτυρεί η Γραφή, λέγοντας: «και βρισκόταν εκεί ο Μωυσής ενώπιον του Κυρίου σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες, άρτο δεν έφαγε και νερό δεν ήπιε»· ομοίως έπραξε και ο Χριστός. Έχει γραφεί λοιπόν: «και οδηγούνταν στην έρημο επί σαράντα ημέρες, πειραζόμενος από τον διάβολο, και δεν έφαγε τίποτα κατά τις ημέρες εκείνες».

Έπειτα, αφού καθάρισε το μίασμα με το εμφύλιο αίμα μέσω των Λευιτών και εξευμένισε το Θείο με την οργή του εναντίον όσων είχαν αμαρτήσει, και αφού εξαφάνισε το είδωλο, λαμβάνει έτσι πάλι τις πλάκες με παραμονή σαράντα ημερών. Η μεν γραφή τους προερχόταν από θεία δύναμη, η δε ύλη τους κατεργάστηκε από το χέρι του Μωυσή. Τις λαμβάνει αυτές έχοντας πάλι υπερβεί τη φύση κατά το μεγάλο αυτό πλήθος των ημερών, ζώντας με κάποιον άλλο τρόπο και όχι σύμφωνα με τον καθιερωμένο σε εμάς, χωρίς να δεχθεί στο σώμα του τίποτα από όσα στηρίζουν μέσω της τροφής την ενδεή φύση μας.

Μην νηστεύεις λοιπόν με λύπη, για να μην χάσεις τον κόπο σου. Διότι όσο η νηστεία καταπονεί το σώμα, τόσο ωφελείσαι από αυτήν. Ανάτρεξε στους βίους των δικαίων και θα διαπιστώσεις ότι κυρίως μέσω της νηστείας ευδοκίμησαν. Πρώτος ο Μωυσής, αφού νήστεψε, εισήλθε στον γνόφο και έγινε συνομιλητής του Θεού μέσω της νηστείας, τηρώντας νηστεία για σαράντα συνεχόμενες ημέρες. Αναδείχθηκε νομοθέτης μέσω της νηστείας, και ούτε άρτο έφαγε ούτε νερό ήπιε.

Διότι δεν παρουσιάζει μόνο πριν από τον νόμο περί των αζύμων τον Ραγουήλ να λέγει στις θυγατέρες του γι' αυτόν: «καλέστε τον για να φάγει άρτο»· αλλά και μετά τον νόμο, τους υιούς του Ισραήλ να λέγουν προς αυτόν και τον Ααρών: «είθε να είχαμε πεθάνει χτυπημένοι από τον Κύριο στη γη της Αιγύπτου, όταν καθόμασταν δίπλα στους λέβητες των κρεάτων και τρώγαμε άρτους μέχρι χορτασμού». Και πάλι: «Προσήλθαν δε και ο Ααρών και όλοι οι πρεσβύτεροι του Ισραήλ για να συνφάγουν άρτο με τον πεθερό του Μωυσή». Και «θα ευλογήσω», λέγει ο Θεός, «τον άρτο σου και το ύδωρ σου». Και «θα τοποθετείς πάνω στην τράπεζα άρτους της προθέσεως ενώπιόν μου διαπαντός». «Και ήταν ο Μωυσής στο όρος ενώπιον του Κυρίου σαράντα ημέρες και σαράντα νύκτες, άρτο δεν έφαγε και ύδωρ δεν ήπιε».

Διότι ο μακάριος Μωυσής υπέδειξε το πρότυπο μέσω της δόξας του Πνεύματος που είχε επικαθίσει στο πρόσωπό του, την οποία κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να ατενίσει, το πώς δηλαδή κατά την ανάσταση των δικαίων θα δοξαστούν τα σώματα των αξίων. Αυτήν ακριβώς τη δόξα από τώρα εσωτερικά, στον έσω άνθρωπο, οι ψυχές των αγίων και των πιστών αξιώνονται να κατέχουν. Διότι λέει «όλοι εμείς με ανακαλυμμένο πρόσωπο», δηλαδή με τον έσω άνθρωπο, «κατοπτριζόμαστε τη δόξα του Κυρίου, μεταμορφωνόμενοι στην ίδια εικόνα από δόξα σε δόξα». Το ίδιο πάλι ισχύει και με το εξής: «σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες δεν έφαγε ψωμί», όπως έχει γραφτεί, «ούτε νερό ήπιε». Είναι όμως αδύνατο η φύση του σώματος να ζήσει τόσο πολύ χωρίς τροφή, εάν δεν συμμετείχε σε άλλη, πνευματική τροφή, την οποία τροφή από τώρα οι ψυχές των αγίων μεταλαμβάνουν αοράτως από το Πνεύμα. Κατά δύο τρόπους, λοιπόν, ο μακάριος Μωυσής υπέδειξε ποια δόξα φωτός και ποια νοερή τροφή του Πνεύματος θα έχουν κατά την ανάσταση οι αληθινοί Χριστιανοί, των οποίων αξιώνονται κρυφά ήδη από τώρα. Γι' αυτό και τότε αυτή θα φανερωθεί πάνω στο σώμα τους. Διότι τη δόξα που έχουν από τώρα μέσα στις ψυχές τους οι άγιοι, όπως προαναφέρθηκε, αυτή θα καλύψει και θα ενδύσει και τα γυμνά σώματα και θα τα αναρπάξει στους ουρανούς, και στο εξής με σώμα και ψυχή θα αναπαυθούμε στη βασιλεία στους αιώνες μαζί με τον Κύριο.

Διότι ο μακάριος Μωυσής υπέδειξε τον τύπο, μέσω της δόξας του Πνεύματος που βρισκόταν πάνω στο πρόσωπό του, στην οποία κανείς από τους ανθρώπους δεν μπορούσε να ατενίσει, για το πώς κατά την ανάσταση των δικαίων θα δοξαστούν τα σώματα. Διότι αυτή τη δόξα, ήδη από τώρα, εσωτερικά στον έσω άνθρωπο, αξιώνονται να έχουν οι ψυχές των αγίων και των πιστών. «Διότι όλοι εμείς», λέει, «με ανακαλυμμένο πρόσωπο (δηλαδή με τον έσω άνθρωπο) αντικατοπτριζόμαστε τη δόξα του Κυρίου, μεταμορφωνόμενοι στην ίδια εικόνα από δόξα σε δόξα», και ομοίως πάλι: «σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες δεν έφαγε άρτο». Διότι έχει γραφτεί: «και νερό δεν ήπιε». Είναι δε αδύνατον η φύση του σώματος να ζήσει χωρίς άρτο για τόσο πολύ χρόνο, αν δεν μετελάμβανε κάποια άλλη πνευματική τροφή, την οποία τροφή ήδη από τώρα οι ψυχές των αγίων μεταλαμβάνουν αοράτως από το Πνεύμα. Με δύο λοιπόν τρόπους ο μακάριος Μωυσής υπέδειξε ποια δόξα του φωτός του Πνεύματος και ποια νοερή τροφή θα έχουν κατά την ανάσταση οι αληθινοί Χριστιανοί, τις οποίες αξιώνονται ήδη από τώρα να έχουν κρυφά στις ψυχές τους. Γι' αυτό και τότε θα φανερωθεί πάνω στο σώμα τους, διότι τη δόξα την οποία ήδη από τώρα έχουν στις ψυχές τους οι άγιοι, όπως προειπώθηκε, εκείνη η δόξα θα αποκαλύψει και θα ενδύσει και τα γυμνά σώματα κατά την ανάσταση και θα τα αρπάξει στους ουρανούς, και τότε πλέον, με σώμα και με ψυχή, θα αναπαυθούν αιώνια στη Βασιλεία μαζί με τον Κύριο.