Κακίζεις τὴν ὕλην καὶ ἄτιμον ἀποκαλεῖς. Τοῦτο καὶ Μανιχαῖοι, ἀλλ᾽ ἡ θεία γραφὴ καλὴν ταύτην ἀνακηρύττει· φησὶ γάρ· «Καὶ εἶδεν ὁ θεὸς πάντα, ὅσα ἐποίησε, καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν.» Ἐγὼ μὲν οὖν καὶ θεοῦ ποίημα τὴν ὕλην καὶ καλὴν ταύτην ὁμολογῶ, σὺ δέ, εἰ κακὴν ταύτην λέγεις, ἢ οὐκ ἐκ θεοῦ ταύτην ὁμολογεῖς ἢ τῶν κακῶν αἴτιον ποιεῖς τὸν θεόν. Ὅρα οὖν, τί φησιν ἡ θεία γραφὴ περὶ τῆς ὕλης, ἣν σὺ ἄτιμον ἀποκαλεῖς. «Καὶ εἶπε Μωσῆς πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν Ἰσραὴλ λέγων· Τοῦτο τὸ ῥῆμα, ὃ συνέταξε κύριος λέγων· Λάβετε παρ᾽ ὑμῶν αὐτῶν ἀφαίρεμα τῷ κυρίῳ, πᾶς ὁ καταδεχόμενος τῇ καρδίᾳ, οἴσουσι τὰς ἀπαρχὰς τῷ κυρίῳ χρυσίον, ἀργύριον, χαλκόν, ὑάκινθον, πορφύραν, κόκκινον διπλοῦν διανενησμένον καὶ βύσσον κεκλωσμένην καὶ τρίχας αἰγείας καὶ δέρματα κριῶν ἠρυθροδανωμένα καὶ δέρματα ὑακίνθινα καὶ ξύλα ἄσηπτα καὶ ἔλαιον τῆς χρίσεως καὶ τὸ θυμίαμα τῆς συνθέσεως καὶ λίθους σαρδίους καὶ λίθους εἰς τὴν γλυφήν, εἰς τὴν ἐπωμίδα καὶ τὸν ποδήρη· καὶ πᾶς σοφὸς καρδίᾳ ἐν ὑμῖν ἐλθὼν ἐργαζέσθω πάντα, ὅσα συνέταξε κύριος, τὴν σκηνήν.» Ἰδοὺ δὴ καὶ ἡ ὕλη τιμᾶται ἡ καθ᾽ ὑμᾶς ἄτιμος. Τί γὰρ τριχῶν αἰγείων εὐτελέστερον καὶ χρωμάτων; Ἢ οὐ χρώματα τὸ κόκκινον καὶ ἡ πορφύρα καὶ ἡ ὑάκινθος; Ἰδοὺ δὴ καὶ ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων καὶ ὁμοίωμα χερουβίμ· καὶ αὐτὴ δὲ ἡ σκηνὴ ἅπασα εἰκὼν ἦν. «
Μετάφραση
Κατακρίνεις την ύλη και την αποκαλείς ανάξια τιμής. Αυτό κάνουν και οι Μανιχαίοι, αλλά η Θεία Γραφή την ανακηρύσσει καλή· διότι λέει: «Και είδε ο Θεός πάντα όσα εποίησε, και ιδού ήταν πάρα πολύ καλά.» Εγώ, λοιπόν, ομολογώ ότι η ύλη είναι δημιούργημα του Θεού και ότι είναι καλή, εσύ όμως, αν την αποκαλείς κακή, είτε δεν δέχεσαι ότι προέρχεται από τον Θεό είτε καθιστάς τον Θεό αίτιο των κακών. Δες, λοιπόν, τι λέει η Θεία Γραφή για την ύλη, την οποία εσύ αποκαλείς ανάξια τιμής. «Και είπε ο Μωυσής προς όλη τη συναγωγή των υιών Ισραήλ λέγοντας: Αυτή είναι η προσταγή που διέταξε ο Κύριος λέγοντας: Λάβετε από τους εαυτούς σας προσφορά για τον Κύριο, καθένας που είναι πρόθυμος στην καρδιά του, ας φέρει τις απαρχές στον Κύριο: χρυσό, άργυρο, χαλκό, υάκινθο, πορφύρα, κόκκινο νήμα διπλά γνεσμένο και κλωσμένη βύσσο και τρίχες κατσικιών και δέρματα κριαριών βαμμένα κόκκινα και δέρματα γαλάζια και ξύλα άσηπτα και έλαιο για το χρίσμα και το σύνθετο θυμίαμα και λίθους σάρδιους και λίθους για σκάλισμα, για την επωμίδα και τον ποδήρη χιτώνα· και κάθε σοφός στην καρδιά ανάμεσά σας ας έλθει να κατασκευάσει όλα όσα διέταξε ο Κύριος, τη Σκηνή.» Ιδού, λοιπόν, ότι τιμάται και η ύλη, η οποία κατά τη γνώμη σας είναι ανάξια τιμής. Διότι, τι υπάρχει πιο ευτελές από τις τρίχες των κατσικιών και από τα χρώματα; Ή μήπως δεν είναι χρώματα το κόκκινο και η πορφύρα και η υάκινθος; Ιδού, λοιπόν, και έργα των χεριών των ανθρώπων και ομοίωμα Χερουβίμ· και ολόκληρη αυτή η σκηνή ήταν μία εικόνα. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες