Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 35:27

Αυτοί προσέρχονται για επιθεώρηση, δηλαδή αποδεικνύουν τους εαυτούς τους άξιους να βρεθούν και ενώπιον του Θεού, σύμφωνα με αυτό που υμνείται στους Ψαλμούς: «Οι οφθαλμοί του Κυρίου επιβλέπουν τους δικαίους». Και προσφέρονται για τη σωτηρία εκείνων που προσκομίζουν τα λύτρα, και για την κατασκευή της αγίας σκηνής, και ως μνημόσυνο ενώπιον του Κυρίου· διότι τα ανδραγαθήματα των αγίων συγκροτούν τις εκκλησίες, και είναι χρήσιμα για τη διακόσμηση της αγίας σκηνής, ενώ παράλληλα κατορθώνουν άριστα τη σωτηρία της ψυχής, και στεφανώνουν με ατελεύτητη δόξα όσους αγωνίζονται με ανδρεία. Ή μήπως δεν σου φαίνεται αληθινός ο λόγος; ΠΑΛΛ. Απολύτως. ΚΥΡ. Το λύτρο, λοιπόν, δηλαδή το δίδραχμο, ο Θεός όρισε να εισπράττεται ως εισφορά, και σε αυτό συνίσταντο οι φόροι όσων επιδείκνυαν ανδρεία. Αλλά οι αρχηγοί των φυλών, προσθέτοντας στα όσα είχε προστάξει ο νόμος, προσέφεραν ακόμη μεγαλύτερα και πιο αξιόλογα δώρα, τα πλέον εξαίρετα από τα αγαθά τους. Διότι έχει γραφτεί ότι: «Και οι άρχοντες έφεραν τους σμαραγδένιους λίθους, και τους πολύτιμους λίθους για την ενσωμάτωση στην επωμίδα και το λόγιο, καθώς και τα αρώματα, το έλαιο για το χρίσμα και τη σύνθεση του θυμιάματος». Άραγε, δεν είναι αυτά αρκετά συγγενικά με όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως;

Ο Μωυσής έστηνε τη σκηνή κάτω στη γη, το αντίτυπο των επουρανίων, και όλοι προσέφεραν όσα τους είχαν παραγγελθεί. Μερικοί μάλιστα προσέφεραν οικειοθελώς, άλλοι χρυσό, άλλοι άργυρο, άλλοι πολύτιμους λίθους για την επωμίδα. Άλλες γυναίκες πάλι έφεραν κλωσμένο λινάρι, άλλες γνεσμένο κόκκινο νήμα, άλλοι πορφύρα, άλλοι δέρματα κριαριών βαμμένα κόκκινα· και άλλες τρίχες κατσικιών για τα κατασκευάσματα της σκηνής, που ήταν το πιο ευτελές υλικό· και άλλοι ό,τι τύχαινε να έχει ο καθένας ή η καθεμία. Όλοι όμως προσέφεραν, και κανείς δεν έμεινε χωρίς να συνεισφέρει, ούτε καν από τους πιο φτωχούς. Έτσι και εμείς, στην τίμια σκηνή του Θεού, την Εκκλησία αυτή, την οποία έστησε ο Κύριος και όχι άνθρωπος, η οποία ανοικοδομείται με τα διάφορα κάλλη της αρετής, άλλος λίγο και άλλος περισσότερο, ας προσφέρουμε όλοι ομοίως για ένα έργο τέλειο, για το κατοικητήριο του Χριστού, για έναν άγιο ναό, συνδεόμενοι και συναρμολογούμενοι σύμφωνα με την αρχιτεκτονική του Πνεύματος. Οπωσδήποτε όμως, δεν πρόκειται να προσφέρουμε τίποτα τόσο σπουδαίο, σε σχέση με αυτό που έχουμε λάβει, ακόμη κι αν τα προσφέρουμε όλα. Επειδή και η ίδια η ύπαρξή μας προέρχεται από τον Θεό, και η γνώση του Θεού, αλλά και το ίδιο το να έχουμε αυτό που προσφέρουμε.