Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 35:3

Στη συνέχεια, θα ήταν σκόπιμο να μιλήσουμε για τα μισητά σάββατα, για την εντολή να μη σηκώνει κανείς φορτίο και να μην εξέρχεται από τον τόπο του, και να μην ανάβει φωτιά σε καμία από τις κατοικίες τους. Αυτά, καθώς φανερώνουν από μόνα τους το αδύνατον της τηρήσεως και της ακριβούς εφαρμογής τους, καθιστούν υπόδικο στην κατάρα εκείνον που τα ερμηνεύει με σαρκικό τρόπο. Διότι το να μην κινηθεί κανείς από τον τόπο του είναι ανέφικτο· και καθετί που ανασηκώνεται, έστω και το πιο ελαφρύ, ονομάζεται φορτίο, όπως ένα ένδυμα, ή ο άρτος, ή κάτι από τα αναγκαία. Αλλά το ότι προστάζει να μην ανάβουν φωτιά, σημαίνει το να μην αναφλέγονται από τα πάθη της σαρκός· και το να μη σηκώνουν φορτίο, σημαίνει το να μην καταφορτώνονται με το βάρος της αμαρτίας και να μην απομακρύνονται από τη διαμονή τους εν τω Θεώ, παραμένοντας σταθεροί και αμετακίνητοι στην πίστη. —Όταν, λοιπόν, τηρούν τα σάββατα κατ' αυτόν τον τρόπο, όχι με την αποχή από τα κακά, αλλά με την αποχή από τα οφειλόμενα καθήκοντα, εύλογα ο Θεός τα αποστρέφεται και δεν τα ανέχεται, ως ψευδή. Διότι τέτοια είναι τα σάββατα που κατακρίνονται από τον Προφήτη: Αλίμονο σε εκείνους που πλησιάζουν και εγγίζουν ψευδή σάββατα.

Αληθινά Σάββατα είναι η ανάπαυση που επιφυλάσσεται στον λαό του Θεού· τα οποία ο Θεός αποδέχεται, επειδή είναι αληθινά. Και φθάνει βεβαίως σε εκείνα τα Σάββατα της αναπαύσεως εκείνος για τον οποίο ο κόσμος έχει σταυρωθεί, έχοντας δηλαδή απομακρυνθεί από τα κοσμικά και έχοντας καταλήξει στον οικείο τόπο της πνευματικής αναπαύσεως, όπου όποιος βρεθεί δεν πρόκειται πλέον να μετακινηθεί από τη θέση του, εφόσον σε εκείνη την κατάσταση επικρατεί ησυχία και αταραξία. Και πυρ δεν θα ανάψει στην αιώνια κατοικία, επειδή δεν θα εισκομίζεται ύλη ικανή να ανάψει το πυρ, δηλαδή ξύλα, χόρτο και καλάμια. Και δεν θα σηκώσει βάρος εκείνος που δεν έχει να τον βαραίνει το βαρύ φορτίο της ανομίας, αλλά θα αναπαυθεί πραγματικά σε τρυφερά Σάββατα.