Καὶ πᾶς σοφὸς καρδίᾳ ἐν ὑμῖν ἐλθὼν ἐργαζέσθω πάντα, ὅσα συνέταξε κύριος, τὴν σκηνήν», καὶ τὰ ἑξῆς, καὶ μεθ᾽ ἕτερα «καὶ ἐποίησεν ἀμφοτέρους τοὺς λίθους τῆς σμαράγδου συμπεπορπημένους καὶ περισεσιαλωμένους χρυσίῳ καὶ γεγλυμμένους ἐκκόλαμμα σφραγῖδος», καὶ πάλιν «οἱ λίθοι ἦσαν ἐξ ὀνομάτων τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ δώδεκα ἐκ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν ἐγγεγλυμμέναι σφραγῖδες, ἕκαστος ἐκ τοῦ αὐτοῦ ὀνόματος εἰς τὰς δώδεκα φυλάς», καὶ αὖθις «καὶ ἐποίησαν τὸ καταπέτασμα τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου νενησμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης, ἔργον ὑφαντὸν χερουβίμ», καὶ πάλιν «καὶ ἐποίησαν τὸ ἱλαστήριον ἄνωθεν τῆς κιβωτοῦ ἐκ χρυσίου καθαροῦ καὶ τοὺς δύο χερουβίμ.» Ἰδοὺ δὴ ὕλη τιμία καὶ καθ᾽ ὑμᾶς ἄτιμος. Τί γὰρ τριχῶν αἰγείων εὐτελέστερον καὶ χρωμάτων;
Μετάφραση
«Και κάθε σοφός στην καρδιά ανάμεσά σας ας έλθει και ας κατασκευάσει όλα όσα πρόσταξε ο Κύριος: τη Σκηνή», και τα εξής, και στη συνέχεια «και κατασκεύασε και τους δύο σμαραγδένιους λίθους, συνδεδεμένους με πόρπες, πλαισιωμένους με χρυσάφι και σκαλισμένους όπως το σκάλισμα της σφραγίδας», και πάλι «οι λίθοι ήταν δώδεκα, σύμφωνα με τα ονόματα των υιών του Ισραήλ, σκαλισμένοι ως σφραγίδες με τα ονόματά τους, ο καθένας με το όνομά του, για τις δώδεκα φυλές», και επιπλέον «και κατασκεύασαν το καταπέτασμα της Σκηνής του Μαρτυρίου από υάκινθο, πορφύρα, γνεσμένο κόκκινο νήμα και κλωσμένο βύσσο, υφαντό έργο με χερουβείμ», και πάλι «και κατασκεύασαν το ιλαστήριο επάνω από την κιβωτό από καθαρό χρυσάφι, καθώς και τα δύο χερουβείμ». Ιδού, λοιπόν, ύλη τίμια που κατ' εσάς θεωρείται άτιμη. Διότι τι υπάρχει πιο ευτελές από τις τρίχες των αιγών και τα χρώματα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες