Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 39:2

Σε αυτό το βιβλίο περιέχεται το πώς οι μάγοι των Αιγυπτίων, ο Ιάννης και ο Μαμβρής, στην αρχή μεν αντιστάθηκαν στον Μωυσή, αργότερα όμως, αφού ντροπιάστηκαν, αποχώρησαν· καθώς και η νομοθεσία περί του Πάσχα, η μεταβολή του πικρού νερού σε γλυκό, η παροχή των ορτυγομητρών, η εξ ουρανού χορήγηση του μάννα, και το νερό που ανέβλυσε για αυτούς από την πέτρα, την οποία ο Μωυσής ονόμασε Πειρασμό και Λοιδορία. Τότε ξεκίνησε και η τήρηση του Σαββάτου, και επίσης υποδεικνύεται εδώ η θεόθεν νομοθεσία που εδόθη στο όρος Σινά μέσω του Μωυσή σε δύο λίθινες πλάκες, καθώς και η κατασκευή της Σκηνής και των ενδυμάτων, τόσο του αρχιερέα όσο και των ιερέων. Αυτοί λοιπόν που τα κατασκεύασαν όλα είναι ο Βεσελεήλ από τη φυλή Ιούδα και ο Λιάβ από τη φυλή Δαν. Οι δε ποσότητες που αναλώθηκαν για τα έργα είναι: από χρυσό είκοσι εννέα τάλαντα και επτακόσιοι σίκλοι· από άργυρο εκατό τάλαντα (και χίλιοι επτακόσιοι εβδομήντα πέντε σίκλοι)· από χαλκό εβδομήντα τάλαντα και δύο χιλιάδες πεντακόσιοι σίκλοι.

Τότε λοιπόν, ανεβαίνοντας ο Μωυσής, λέει στον Θεό: «Αν μεν τους συγχωρείς την αμαρτία, συγχώρεσέ την· ειδάλλως, εξάλειψέ με από τη βίβλο που έγραψας». Τότε πένθησε ο λαός και διατάχθηκε να αφαιρέσει τον στολισμό του. Εδώ αναφέρεται: Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, όπως θα μιλούσε κάποιος στον φίλο του. Ο δε Ιησούς του Ναυή δεν απομακρυνόταν από τη σκηνή. Τότε παρακαλεί ο Μωυσής τον Θεό να μην εγκαταλείψει τον λαό· και αφού λαξεύει δύο πλάκες, λαμβάνει τον Δεκάλογο, παραμένοντας πάλι σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες. Και του δίνει ξανά εντολές σχετικά με το Πάσχα, σχετικά με το Σάββατο, σχετικά με την εξολόθρευση των θεών των εθνών και για την αφιέρωση των πρωτοτόκων σε Αυτόν. Εδώ αναγράφεται ότι ο Μωυσής μιλούσε στον λαό έχοντας κάλυμμα· πράγμα που αναφέρει ο Παύλος στη Δεύτερη προς Κορινθίους επιστολή. Τότε τους δίνονται παραγγελίες σχετικά με το Σάββατο και σχετικά με τα υλικά που έπρεπε να διατεθούν για το έργο της σκηνής, δηλαδή για τον χρυσό, τον χαλκό, τις τρίχες και τα υπόλοιπα υλικά. Και αυτοί μεν τα έφερναν με πολλή προθυμία, σε σημείο να περισσεύουν· ο δε Βεσελεήλ από τη φυλή Ιούδα και ο Ελιάβ από τη φυλή Δαν κατασκευάζουν όλα τα εξαρτήματα της κατασκευής, και στήθηκε η σκηνή, και την κάλυψε η νεφέλη. Αυτά δε που αναλώθηκαν για τα έργα ήταν: από χρυσό είκοσι εννέα τάλαντα και επτακόσιοι σίκλοι, από άργυρο εκατό τάλαντα και επτακόσιοι εβδομήντα δύο σίκλοι, και από χαλκό εβδομήντα τάλαντα και δύο χιλιάδες πεντακόσιοι σίκλοι.