Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 4:1

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ΑΠΕΚΡΙΘΗ δὲ Μωυσῆς καὶ εἶπεν· ἐὰν μὴ πιστεύσωσί μοι, μηδὲ εἰσακούσωσι τῆς φωνῆς μου, ἐροῦσι γάρ, ὅτι οὐκ ὦπταί σοι ὁ Θεός, τί ἐρῶ πρὸς αὐτούς;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Εἶτα τοῦ Θεοῦ λέγοντος, ὅτι προσήκει βαδίζειν αὐτὸν ὁμοῦ τῇ γερουσίᾳ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ πρὸς τὸν ἀπόπληκτον Φαραὼ, σαφηνιοῦντα ὅτι προσκέκληται ὁ Θεὸς τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ, ἵνα θύσωσιν αὐτῷ κατὰ τὴν ἔρημον· προσθέντος δὲ ὅτι δεήσει σκυλεῦσαι τοὺς Αἰγυπτίους, δεχομένης γυναικὸς παρὰ γείτονος καὶ συσκήνου αὐτῆς σκεύη ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ, καὶ ἱματισμόν· «Ἀπεκρίθη, φησὶν, ὁ Μωσῆς καὶ εἶπεν· Ἐὰν δὲ μὴ πιστεύσωσι, μηδὲ εἰσακούσωσι τῆς φωνῆς μου (ἐροῦσι γὰρ, ὅτι Οὐκ ὦπταί σοι ὁ Θεὸς), τί ἐρῶ πρὸς αὐτούς; Εἶπε δὲ αὐτῷ Κύριος· Τί τοῦτο ἐν τῇ χειρί σου· Ὁ δὲ εἶπεν· Ῥάβδος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα, όταν ο Θεός τού έλεγε ότι πρέπει να μεταβεί ο ίδιος μαζί με τους πρεσβυτέρους των υιών του Ισραήλ προς τον παράφρονα Φαραώ, για να του εξηγήσουν ξεκάθαρα ότι ο Θεός έχει προσκαλέσει τους Ισραηλίτες προκειμένου να του προσφέρουν θυσία στην έρημο· και όταν πρόσθεσε ότι θα χρειαστεί να λαφυραγωγήσουν τους Αιγυπτίους, παίρνοντας κάθε γυναίκα από τη γειτόνισσά της και από τη συγκάτοικό της σκεύη ασημένια και χρυσά, καθώς και ενδύματα· «Αποκρίθηκε, λέγει, ο Μωυσής και είπε: Εάν όμως δεν με πιστέψουν, ούτε εισακούσουν τη φωνή μου (διότι θα πουν, ότι δεν σου έχει εμφανιστεί ο Θεός), τι να τους πω; Είπε τότε σε αυτόν ο Κύριος: Τι είναι αυτό στο χέρι σου; Και εκείνος απάντησε: Ράβδος.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Εὐπετέστατον· ἔφης γὰρ ὀρθῶς ΚΥΡ. Τί δέ; οὐχὶ κἀντεῦθεν ἰδεῖν ἀταλαίπωρον παντελῶς, ὅτι τῆς ἁπάντων σωτηρίας πρύτανις γέγονεν ὁ Μονογενής; δι᾽ αὐτοῦ, γὰρ ἐκλελυτρώμεθα, καί φησιν ὁ προφήτης· «Οὐ πρέσβυς, οὐκ ἄγγελος, ἀλλ᾽ αὐτὸς ὁ Κύριος ἔσωσεν ἡμᾶς.» ΠΑΛΛ. Πόθεν ἔφης; ΚΥΡ. Ὁ μὲν γὰρ τῶν ὅλων Θεὸς Μωσῇ κεκέλευκεν ἐναργῶς, ἀοκνότατα μὲν ἰέναι πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ, εἰπεῖν δὲ ἀναφανδὸν ὡς ἀρωγὸν καὶ συλλήπτορα τὸν πάντα ἰσχύοντα λαβόντες Θεὸν, ἀποφορτιοῦνται μὲν εὐκόλως τῆς ἐν Αἰγύπτῳ δουλείας τὸ δυσαχθὲς, οἴκαδέ γε μὴν ἀπαίρουσι πάλιν, καὶ εἰς τὴν τῶν πατέρων ἐλευθερίαν ἀναφοιτήσαντες, τὴν ἁγίαν οἰκήσουσι γῆν· ἐκεῖ τε πλουσίως τοῖς παρ᾽ αὐτοῦ δοθησομένοις ἐνσπαταλήσωσιν ἀγαθοῖς. Ἀπεκρίθη, φησὶν, ὁ Μωσῆς καὶ εἶπεν· «Ἐὰν μὴ πιστεύσωσί μοι, μηδὲ ἀκούσωσί μου τῆς φωνῆς (ἐροῦσι γὰρ, ὅτι Οὐκ ὦπταί σοι ὁ Θεὸς), τί ἐρῶ πρὸς αὐτούς;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πάρα πολύ εύκολο· διότι σωστά τα είπες. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Και τι λοιπόν; Δεν είναι εντελώς εύκολο να διαπιστώσουμε και από αυτό ότι ο Μονογενής έγινε ο χορηγός της σωτηρίας όλων; Διότι μέσω αυτού λυτρωθήκαμε, και λέει ο προφήτης: «Ούτε πρέσβης, ούτε άγγελος, αλλά ο ίδιος ο Κύριος μας έσωσε». ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Από πού το συμπεραίνεις αυτό; ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Διότι ο Θεός των όλων διέταξε ξεκάθαρα τον Μωυσή να πάει χωρίς καμία καθυστέρηση προς τους γιους του Ισραήλ, και να τους πει φανερά ότι, αφού λάβουν ως βοηθό και συμπαραστάτη τον παντοδύναμο Θεό, θα αποτινάξουν εύκολα το βαρύ φορτίο της δουλείας στην Αίγυπτο, θα αναχωρήσουν πάλι για την πατρίδα τους, και επιστρέφοντας στην ελευθερία των πατέρων τους, θα κατοικήσουν στην αγία γη· εκεί δε θα απολαύσουν πλουσιοπάροχα τα αγαθά που πρόκειται να τους δοθούν από αυτόν. Και η Γραφή λέει, αποκρίθηκε ο Μωυσής και είπε: «Εάν όμως δεν με πιστέψουν και δεν ακούσουν τη φωνή μου (διότι θα πουν ότι δεν σου εμφανίστηκε ο Θεός), τι να τους πω;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Τοιγάρτοι φησίν· «Ἐὰν μὴ εἰσακούσωσί μου (ἐροῦσι γὰρ, ὅτι Οὐκ ὦπταί σοι ὁ Θεὸς), τί ἐρῶ πρὸς αὐτούς;» Ὁ δέ γε τῶν ὅλων Θεὸς μελέτησιν ὥσπερ τινὰ ποιεῖσθαι τὸ θαῦμα παραχρῆμα διεκελεύετο· προαναπείθων, οἶμαι, τῇ πείρᾳ τὸν λειτουργὸν, ὅτι καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι καθάπερ αὐτῷ πρὸς ἔνδειξιν ἀκριβῆ τοῦ κεκλῆσθαι παρὰ Θεοῦ, διαρκὲς ἔσται τὸ δρώμενον· καὶ ἁρμόσαι γὰρ ἂν οὐχ ἑτέρῳ τὸ μεθιστᾷν δύνασθαι τῶν ὄντων τὰς φύσεις πρὸς ὅπερ ἂν ἕλοιτο τυχὸν, πλὴν ὅτι καὶ μόνῳ τῷ πάντων Δημιουργῷ, μήνυσιν δὲ ὥσπερ τῆς διὰ Χριστοῦ σωτηρίας αἰνιγματωδῶς τὸ παράδοξον εὖ μάλα τιθείς. Ὀψόμεθα γὰρ τῆς ἐν αὐτῷ ἀνθρωπείας φύσεως τὸν εἰς τὸ ἀρχαῖον ἀναπλασμὸν, καὶ τὴν οἱονεὶ μεταμόρφωσιν, τὴν εἰς ὅπερ ἦμεν ἐν Ἀδὰμ, εὐθὺς εἰς τὸ εἶναι παρενηνεγμένοι, δόξης τε οὔπω τῆς ἄνωθεν καὶ ἁγιασμοῦ τητώμενοι. ΠΑΛΛ. Πῶς ἔφης; ἀσυμφανὴς γὰρ ὁ λόγος. ΚΥΡ. Ἡ ῥάβδος ἤτοι τὸ σκῆπτρον ἡμῖν, οὐχὶ βασιλείας σύμβολον εἴη ἂν, ὦ Παλλάδιε; ΠΑΛΛ. Πάνυ μὲν οὖν, ἐπείτοι καὶ ὅρκιον αὐτὸ πεποιῆσθαί φασι τῶν ἀρχαιοτέρων τινὰς, οἱ τὰ Ἑλλήνων ὑμνεῖν εἰωθότες. ΚΥΡ. Τί δέ; οὐχὶ παραδείσου φυτὸν εἶναι φῂς, καὶ πρεσβύτερον τῆς τομῆς, τὸ κήποις ἐκτεθηλέναι λαχεῖν; ΠΑΛΛ. Φημί. ΚΥΡ. Ἴθι δὴ οὖν ταῖς ἐννοίαις ἐπὶ τὸν ἀρχαῖον ἐκεῖνον Ἀδάμ· καὶ ἐν ἀπαρχῇ καὶ ῥίζῃ τοῦ γένους ὅλην ὥσπερ ἐν ἑαυτῷ καταλογίζου τὴν ἀνθρωπότητα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό λοιπόν λέει: «Εάν δεν με εισακούσουν (διότι θα πουν ότι δεν σου εμφανίστηκε ο Θεός), τι να τους πω;» Ο Θεός των όλων, όμως, τον διέταξε να επιτελέσει αμέσως το θαύμα σαν κάποια δοκιμή, πείθοντας εκ των προτέρων, νομίζω, μέσω της εμπειρίας τον λειτουργό του, ότι όπως και σε αυτόν, έτσι και σε όλους τους άλλους, το γεγονός αυτό θα είναι επαρκές ως ακριβής απόδειξη ότι έχει κληθεί από τον Θεό. Διότι το να μπορεί να μεταβάλλει κανείς τις φύσεις των όντων σε ό,τι τυχόν επιλέξει, δεν θα ταίριαζε σε κανέναν άλλον παρά μόνο στον Δημιουργό των πάντων, θέτοντας με άριστο τρόπο το παράδοξο αυτό γεγονός ως μια αινιγματική προαναγγελία της σωτηρίας μέσω του Χριστού. Διότι θα δούμε σε αυτό την ανάπλαση της ανθρώπινης φύσης στην αρχέγονη κατάστασή της, και τρόπον τινά τη μεταμόρφωσή της σε αυτό που ήμασταν στον Αδάμ, όταν μόλις είχαμε έρθει στην ύπαρξη και δεν είχαμε ακόμη στερηθεί την άνωθεν δόξα και τον αγιασμό. ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Πώς το εννοείς αυτό; Διότι ο λόγος σου είναι ασαφής. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Η ράβδος, δηλαδή το σκήπτρο για εμάς, δεν αποτελεί σύμβολο βασιλείας, ω Παλλάδιε; ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Βεβαιότατα, εφόσον μάλιστα λένε όσοι συνηθίζουν να υμνούν τα έπη των Ελλήνων, ότι κάποιοι από τους αρχαιότερους το καθιστούσαν αντικείμενο όρκου. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Και τι άλλο; Δεν συμφωνείς ότι είναι φυτό του παραδείσου, και ότι, πριν κοπεί, είχε το προνόμιο να ανθοφορεί μέσα σε κήπους; ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Συμφωνώ. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Έλα λοιπόν νοερά σε εκείνον τον αρχέγονο Αδάμ· και αναλογίσου ότι σε αυτήν την απαρχή και ρίζα του γένους περικλείεται, τρόπον τινά, μέσα του ολόκληρη η ανθρωπότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες