Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 4:15

Μόνος δε από όλους ο θεσπέσιος Ααρών, «μία φορά τον χρόνο», σύμφωνα με τα γεγραμμένα, «εισερχόταν στα Άγια των αγίων», και όχι χωρίς αίμα, κατά τον νόμο. Αυτό θα μπορούσε να είναι και τύπος του Χριστού, «ο οποίος πέθανε μία φορά για τις αμαρτίες μας», σύμφωνα με τις Γραφές, και εισήλθε στην άνω και ιερότατη σκηνή. Διότι αυτήν την οδό εγκαινίασε για εμάς, αγιάζοντας την Εκκλησία με το δικό Του αίμα. Και ο θεσπέσιος Μωυσής, έχοντας επιλεγεί για αποστολή, παρακαλούσε τον Θεό, λέγοντας: «Παρακαλώ, Κύριε, δεν είμαι εύγλωττος ούτε από χθες, ούτε από προχθές, ούτε αφότου άρχισες να μιλάς στον δούλο σου· έχω ισχνή φωνή και είμαι βραδύγλωσσος.» Και πρόσθετε σε αυτά: «Επίλεξε άλλον ικανό για να αποστείλεις.» Έπειτα ο Θεός των όλων του είπε: «Όχι· ιδού ο Ααρών ο αδελφός σου ο Λευίτης· γνωρίζω ότι αυτός θα μιλήσει για σένα, και ιδού, αυτός θα εξέλθει για να σε συναντήσει. Και όταν σε δει θα χαρεί μέσα του, και θα του μιλήσεις και θα βάλεις τα λόγια μου στο στόμα του, και εγώ θα σας καθοδηγήσω στο τι θα κάνετε, και αυτός θα μιλήσει αντί για σένα στον λαό, και αυτός θα είναι το στόμα σου.»

Δες λοιπόν πώς ο νόμος δεν είναι ικανός να ελευθερώσει από τη δουλεία αυτούς που ενεργούν υπό την εξουσία του νοητού Φαραώ, δηλαδή του Σατανά, και ούτε θα μπορούσε να ωφελήσει σε κάτι τη γη ο θεσπέσιος Μωυσής, αν και είχε αποκτήσει λαμπρότατη δόξα για τις αρετές του, εάν δεν ήταν μαζί του και δεν τον βοηθούσε ο Χριστός. Αυτό θα μπορούσες να μάθεις ότι έτσι συμβαίνει και ότι το λέμε με αλήθεια από το γεγονός ότι συμπορεύτηκε μαζί του ο Ααρών. Και από τη μία ο Μωυσής συνομιλεί, από την άλλη όμως ο Ααρών κάνει σαφή τον λόγο. Διότι, εάν ο νόμος δεν κατανοηθεί πνευματικά, με τον Χριστό να μας αποκαλύπτει τα όσα βρίσκονται μέσα σε αυτόν, το νόημά του θα είναι σκοτεινό και ασαφές σε όσους τον ακούν. Γι' αυτό οι Ιουδαίοι, επειδή δεν έχουν αυτόν που ερμηνεύει τα λόγια του Μωυσή, δηλαδή τον Χριστό, παρέμειναν αμαθείς. Εξαιτίας αυτού ακριβώς έλεγε και ο θεσπέσιος Παύλος: «Διότι μέχρι τη σημερινή ημέρα, το ίδιο κάλυμμα παραμένει κατά την ανάγνωση της Παλαιάς Διαθήκης χωρίς να ανασηκώνεται, επειδή μόνο εν Χριστώ καταργείται. Αλλά μέχρι σήμερα, όταν διαβάζεται ο Μωυσής, υπάρχει ένα κάλυμμα πάνω στην καρδιά τους. Όταν όμως κάποιος επιστρέψει προς τον Κύριο, αφαιρείται το κάλυμμα. Και ο Κύριος είναι το Πνεύμα· και όπου υπάρχει το Πνεύμα του Κυρίου, εκεί υπάρχει ελευθερία». Ορθά, επομένως, έλεγε ο Θεός των όλων προς τον ιεροφάντη Μωυσή σχετικά με τον Ααρών, ότι: «Αυτός θα μιλήσει για σένα, και αυτός θα είναι το στόμα σου· και εσύ θα είσαι για αυτόν ό,τι αφορά τον Θεό».

Διότι αυτό ήταν το πέρας της προφητικής λειτουργίας, και σαν απαρχή της αποστολικής λαμπρότητας. Αλλά η άρνηση του Μωυσή προκαλούσε την οργή του Θεού. Και μετέφερε λοιπόν το ζήτημα σε μια άλλη σαν οικονομία, μέσω της οποίας έπρεπε να διασωθούν εκείνοι που είχαν καταπονηθεί από τις πλεονεξίες των Αιγυπτίων. «Και οργίστηκε ο Κύριος με τον Μωυσή και είπε: Δεν υπάρχει ο Ααρών ο αδελφός σου ο Λευίτης; Γνωρίζω ότι αυτός θα μιλήσει εύγλωττα, και ιδού, αυτός θα βγει να σε συναντήσει. Και βλέποντάς σε θα χαρεί μέσα του, και θα του μιλήσεις, και θα βάλεις τα λόγια μου στο στόμα του. Και εγώ θα ανοίξω το στόμα σου και το στόμα του, και θα σας διδάξω τι πρέπει να κάνετε, και αυτός θα μιλήσει για σένα στον λαό. Και αυτός θα είναι το στόμα σου, ενώ εσύ θα είσαι για αυτόν ό,τι σχετίζεται με τον Θεό.» Επειδή, καθώς ο νόμος προσέκρουσε σαν να ήταν αδρανής, και εκείνοι από τον Ισραήλ απείθησαν υπερβολικά, προστέθηκε ο Χριστός, ο αληθινός Λευίτης, ο μέγας αρχιερέας, εκείνος που υποτάχθηκε μαζί με αυτούς που ήταν υπό τον νόμο, ως αδελφός λόγω της ανθρώπινης φύσης, εκείνος που μίλησε στον Μωυσή ως Θεός, αλλά καθοδηγήθηκε από τον Πατέρα σύμφωνα με το προφητικό σχήμα, αν και είναι Κύριος: «Διότι θα αναστήσω σε αυτούς προφήτη από τους αδελφούς τους, και θα θέσω τα λόγια μου στο στόμα του, και θα τους μιλήσει για όλα όσα θα του εντείλω.»