Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 4:16

Μόνος δε από όλους ο θεσπέσιος Ααρών, «μία φορά τον χρόνο», σύμφωνα με τα γεγραμμένα, «εισερχόταν στα Άγια των αγίων», και όχι χωρίς αίμα, κατά τον νόμο. Αυτό θα μπορούσε να είναι και τύπος του Χριστού, «ο οποίος πέθανε μία φορά για τις αμαρτίες μας», σύμφωνα με τις Γραφές, και εισήλθε στην άνω και ιερότατη σκηνή. Διότι αυτήν την οδό εγκαινίασε για εμάς, αγιάζοντας την Εκκλησία με το δικό Του αίμα. Και ο θεσπέσιος Μωυσής, έχοντας επιλεγεί για αποστολή, παρακαλούσε τον Θεό, λέγοντας: «Παρακαλώ, Κύριε, δεν είμαι εύγλωττος ούτε από χθες, ούτε από προχθές, ούτε αφότου άρχισες να μιλάς στον δούλο σου· έχω ισχνή φωνή και είμαι βραδύγλωσσος.» Και πρόσθετε σε αυτά: «Επίλεξε άλλον ικανό για να αποστείλεις.» Έπειτα ο Θεός των όλων του είπε: «Όχι· ιδού ο Ααρών ο αδελφός σου ο Λευίτης· γνωρίζω ότι αυτός θα μιλήσει για σένα, και ιδού, αυτός θα εξέλθει για να σε συναντήσει. Και όταν σε δει θα χαρεί μέσα του, και θα του μιλήσεις και θα βάλεις τα λόγια μου στο στόμα του, και εγώ θα σας καθοδηγήσω στο τι θα κάνετε, και αυτός θα μιλήσει αντί για σένα στον λαό, και αυτός θα είναι το στόμα σου.»

5. Αλλά, αν και είχαν επιτελεστεί τόσο σεπτά θαύματα, ο Μωυσής αμφιταλαντεύεται, νικιέται από τη δειλία και δεν έχει βρει ακόμη το θάρρος για την αποστολή. Ενώ δηλαδή ο Θεός τον προστάζει να πάει στον Φαραώ και να του αναγγείλει ξεκάθαρα να αφήσει ελεύθερο τον Ισραήλ για να του προσφέρει θυσία στην έρημο, εκείνος φρίττει υπερβολικά μπροστά σε αυτό το έργο και προβάλλει δικαιολογίες λέγοντας φανερά ότι είναι ομολογουμένως αδύναμος στον λόγο και έχει ελάττωμα στη γλώσσα του: «Διότι δεν είμαι εύγλωττος ούτε από χθες, ούτε από προχθές, ούτε αφότου άρχισες να μιλάς στον δούλο σου, αλλά έχω αδύναμη φωνή και είμαι βραδύγλωσσος.» Διαβεβαίωνε επίσης ξεκάθαρα ότι είναι ανίκανος να τους ελευθερώσει από τον ζυγό της δουλείας, λέγοντας: «Σε παρακαλώ, Κύριε, διάλεξε κάποιον άλλον ικανό, τον οποίο θα αποστείλεις.» Και παρόλο που ο Θεός του υποσχόταν ότι θα του χαρίσει ευφράδεια και θα ανοίξει το στόμα του, λέγοντάς του ότι Αυτός είναι ο χορηγός της σοφίας και του λόγου, εκείνος επέμενε περισσότερο στην άρνησή του, λέγοντας ότι πρέπει να αναδειχθεί κάποιος άλλος ικανός. Έτσι, λοιπόν, με αυτή τη στάση προσέκρουσε στον Θεό. «Διότι θύμωσε», λέει, «ο Κύριος με οργή εναντίον του Μωυσή και είπε: Δεν είναι εδώ ο Ααρών, ο αδελφός σου ο Λευίτης; Γνωρίζω ότι αυτός θα μιλήσει για σένα.» Και επιπλέον λέει ότι: «Αυτός θα είναι το στόμα σου, ενώ εσύ θα είσαι για αυτόν ό,τι σχετίζεται με τον Θεό.» Βλέπεις ότι η βραδυγλωσσία του λόγου είχε από παλιά σκιαγραφηθεί στο πρόσωπο του θεσπέσιου Μωυσή;

Δες λοιπόν πώς ο νόμος δεν είναι ικανός να ελευθερώσει από τη δουλεία αυτούς που ενεργούν υπό την εξουσία του νοητού Φαραώ, δηλαδή του Σατανά, και ούτε θα μπορούσε να ωφελήσει σε κάτι τη γη ο θεσπέσιος Μωυσής, αν και είχε αποκτήσει λαμπρότατη δόξα για τις αρετές του, εάν δεν ήταν μαζί του και δεν τον βοηθούσε ο Χριστός. Αυτό θα μπορούσες να μάθεις ότι έτσι συμβαίνει και ότι το λέμε με αλήθεια από το γεγονός ότι συμπορεύτηκε μαζί του ο Ααρών. Και από τη μία ο Μωυσής συνομιλεί, από την άλλη όμως ο Ααρών κάνει σαφή τον λόγο. Διότι, εάν ο νόμος δεν κατανοηθεί πνευματικά, με τον Χριστό να μας αποκαλύπτει τα όσα βρίσκονται μέσα σε αυτόν, το νόημά του θα είναι σκοτεινό και ασαφές σε όσους τον ακούν. Γι' αυτό οι Ιουδαίοι, επειδή δεν έχουν αυτόν που ερμηνεύει τα λόγια του Μωυσή, δηλαδή τον Χριστό, παρέμειναν αμαθείς. Εξαιτίας αυτού ακριβώς έλεγε και ο θεσπέσιος Παύλος: «Διότι μέχρι τη σημερινή ημέρα, το ίδιο κάλυμμα παραμένει κατά την ανάγνωση της Παλαιάς Διαθήκης χωρίς να ανασηκώνεται, επειδή μόνο εν Χριστώ καταργείται. Αλλά μέχρι σήμερα, όταν διαβάζεται ο Μωυσής, υπάρχει ένα κάλυμμα πάνω στην καρδιά τους. Όταν όμως κάποιος επιστρέψει προς τον Κύριο, αφαιρείται το κάλυμμα. Και ο Κύριος είναι το Πνεύμα· και όπου υπάρχει το Πνεύμα του Κυρίου, εκεί υπάρχει ελευθερία». Ορθά, επομένως, έλεγε ο Θεός των όλων προς τον ιεροφάντη Μωυσή σχετικά με τον Ααρών, ότι: «Αυτός θα μιλήσει για σένα, και αυτός θα είναι το στόμα σου· και εσύ θα είσαι για αυτόν ό,τι αφορά τον Θεό».