Ἀμέλει τοσοῦτον ἦσαν παρεσκευασμένοι πρὸς τὴν τῆς ἀνδρείας ἀρετήν, ὡς μηδὲ τὸν τυχόντα δύνασθαι διστάσαι περὶ τούτου. Ὁ μὲν γὰρ πατριάρχης Ἰακώβ, φεύγων πρότερον τὸν Ἡσαῦ, οὐκ ἐφοβήθη παρόντα τὸν θάνατον, μᾶλλον γὰρ ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ κατ’ ἀξίαν ἕκαστον τῶν πατριαρχῶν ηὐλόγει· ὁ δὲ μέγας Μωσῆς κρυπτόμενος πρὸ τούτου τὸν Φαραὼ καὶ δι’ αὐτὸν ἀποδημήσας εἰς Μαδιὰμ ἀκούσας· «ἄπελθε εἰς Αἴγυπτον» οὐκ ἐφοβήθη, πάλιν τε προσταχθείς· «ἀνάβηθι εἰς τὸ ὄρος τὸ Ἀβαρεὶ καὶ τελεύτα» οὐ δειλιάσας ἀπέμεινεν, ἀλλὰ καὶ ἄσμενος ὥρμησεν εἰς αὐτό. Καὶ ὁ μὲν Δαυὶδ φεύγων πρότερον τὸν Σαούλ, οὐκ ἐφοβεῖτο προκινδυνεύων ἐν τοῖς πολέμοις ὑπὲρ τῶν λαῶν, ἀλλὰ καὶ περὶ θανάτου καὶ φυγῆς αἵρεσιν ἀκούσας, ἐξὸν αὐτῷ φεύγειν καὶ ζῆν, μᾶλλον εἵλετο τὸν θάνατον ὁ σοφός· ὁ δὲ μέγας Ἠλίας κρυπτόμενος πάλαι τὴν Ἰεζάβελ οὐκ ἐδειλίασεν ἀκούσας παρὰ τοῦ Πνεύματος ἀπαντῆσαι τῷ Ἀχαὰβ καὶ τὸν Ὀχοζίαν ἐλέγξαι. Πέτρος δὲ ὁ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων κρυπτόμενος, καὶ Παῦλος ὁ ἀπόστολος ἐν σαργάνῃ χαλασθεὶς καὶ φυγών, ἀκούσαντες «εἰς Ῥώμην δεῖ ὑμᾶς μαρτυρῆσαι» οὐκ ἀνεβάλοντο τὴν ἀποδημίαν, χαίροντες δὲ μᾶλλον ἀπῆλθον. Καὶ ὁ μέν, ὡς πρὸς τοὺς ἰδίους σπεύδων, ἐγάννυτο σφαζόμενος, ὁ δὲ καὶ παρόντα τὸν καιρὸν οὐ κατέπτησσεν, ἀλλὰ καὶ ἐκαυχᾶτο λέγων· «ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἀναλύσεώς μου ἐφέστηκε».
Μετάφραση
Εξάλλου, τόσο πολύ ήταν προετοιμασμένοι για την αρετή της ανδρείας, ώστε κανένας απολύτως δεν θα μπορούσε να αμφιβάλλει γι' αυτό. Διότι ο μεν πατριάρχης Ιακώβ, αν και προηγουμένως απέφευγε τον Ησαύ, δεν φοβήθηκε την παρουσία του θανάτου, αλλά μάλλον εκείνη ακριβώς τη στιγμή ευλογούσε τον καθένα από τους πατριάρχες ανάλογα με την αξία του· ο δε μέγας Μωυσής, ενώ προηγουμένως κρυβόταν από τον Φαραώ και εξαιτίας του είχε αναχωρήσει στη Μαδιάμ, όταν άκουσε «πήγαινε στην Αίγυπτο», δεν φοβήθηκε, και όταν πάλι έλαβε την προσταγή «ανέβα στο όρος Αβαρίμ και τελεύτησε», δεν δείλιασε ώστε να μείνει πίσω, αλλά με προθυμία πορεύθηκε προς αυτό. Και ο μεν Δαβίδ, ενώ προηγουμένως απέφευγε τον Σαούλ, δεν φοβόταν να εκτίθεται στον κίνδυνο στους πολέμους υπέρ του λαού, αλλά και όταν τέθηκε ενώπιόν του η επιλογή μεταξύ θανάτου και φυγής, παρόλο που του ήταν επιτρεπτό να φύγει και να ζήσει, ο σοφός προτίμησε μάλλον τον θάνατο· ο δε μέγας Ηλίας, αν και παλαιότερα κρυβόταν από την Ιεζάβελ, δεν δείλιασε όταν άκουσε από το Πνεύμα να συναντήσει τον Αχαάβ και να ελέγξει τον Οχοζία. Ο δε Πέτρος, ο οποίος κρυβόταν από τον φόβο των Ιουδαίων, και ο απόστολος Παύλος, που καταβιβάστηκε μέσα σε κοφίνι και διέφυγε, όταν άκουσαν «πρέπει να μαρτυρήσετε στη Ρώμη», δεν ανέβαλαν την αναχώρηση, αλλά έφυγαν μάλλον χαρούμενοι. Και ο μεν, σαν να έσπευδε προς τους δικούς του, αγαλλιόταν ενώ οδηγούνταν στη σφαγή, ο δε δεν πτοήθηκε όταν έφθασε η ώρα, αλλά και καυχιόταν λέγοντας: «Διότι εγώ ήδη προσφέρομαι ως σπονδή, και ο καιρός της αναχωρήσεώς μου έφθασε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες