Ἡνίκα δὲ ἀνέβη ἀπὸ τῆς σκηνῆς, ἀνεζεύγνυσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ σὺν τῇ ἀπαρτίᾳ αὐτῶν· εἰ δὲ μὴ ἀνέβη ἡ νεφέλη, οὐκ ἀνεζεύγνυσαν ἕως τῆς ἡμέρας, ἧς ἀνέβη ἡ νεφέλη· νεφέλη γὰρ ἦν ἐπὶ τῆς σκηνῆς ἡμέρας, καὶ πῦρ ἦν ἐπ᾽ αὐτῆς νυκτὸς, ἐναντίον παντὸς Ἰσραὴλ, ἐν πάσαις ταῖς ἀναζυγαῖς αὐτῶν.» Ἀναδεδειγμένης γὰρ ἐν κόσμῳ τῆς ἁγίας καὶ ἀληθεστέρας σκηνῆς, τοῦτ᾽ ἔστι, τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας, φῶς περιελάμπετο Χριστοῦ, καὶ ἡ νεφέλη ὥσπερ τις πνευματικὴ δρόσος ἡμᾶς τοῖς ἄνωθεν πλουσίως καταπιαίνουσα, τὸν θεῖον ναὸν ἀναπίμπλησι. Πλὴν, οὐκ ἠδυνήθη, φησὶν, εἰσελθεῖν ὁ Μωσῆς, οὐ γὰρ εἰσβέβηκεν ὁ Ἰσραὴλ, τὴν τοῦ θείου φωτὸς προσβολὴν ἐνεγκεῖν οὐ δυνάμενος, ἐπείτοι οὐδὲ συνῆκε τὸ Χριστοῦ μυστήριον, ἀλλ᾽ οὐδὲ προσήκατο τὸν ἐν πνεύματι φωτισμὸν, οὐδὲ τεθέαται τοῖς τῆς διανοίας ὄμμασι τὴν δόξαν Κυρίου, ᾧ καὶ ὡς ἐν τύπῳ νεφέλης, ἀπαίροντι μὲν τοῦ κόσμου καὶ πρὸς τὰ ἄνω βαδίζοντι, συναπαίρομεν κατ᾽ ἴχνος ἰόντες τὸ δεσποτικὸν ἐνεκαίνισε γὰρ ἡμῖν τὴν πρόσφατόν τε καὶ ζῶσαν ὁδὸν, τὴν εἰς τὰ ἄνω φημὶ καὶ ἐν οὐρανῷ, ἀναπαυομένῳ δὲ ὥσπερ καὶ καταλύοντι, συναναπαυόμεθα καὶ συγκαταλύσομεν.
Μετάφραση
«Όταν δε υψωνόταν από τη σκηνή, αναχωρούσαν οι υιοί του Ισραήλ με όλες τις αποσκευές τους· εάν όμως δεν υψωνόταν η νεφέλη, δεν αναχωρούσαν μέχρι την ημέρα που θα υψωνόταν η νεφέλη· διότι υπήρχε νεφέλη πάνω στη σκηνή την ημέρα, και φωτιά υπήρχε πάνω της τη νύχτα, μπροστά σε όλο τον Ισραήλ, σε όλες τις μετακινήσεις τους.» Διότι, αφού αναδείχθηκε στον κόσμο η άγια και αληθέστερη σκηνή, δηλαδή η Εκκλησία που προήλθε από τα έθνη, περιέλαμπε το φως του Χριστού, και η νεφέλη, σαν μια πνευματική δροσιά που μας τρέφει πλούσια με τα άνωθεν αγαθά, γεμίζει τον θείο ναό. Όμως, δεν μπόρεσε, λέει, να εισέλθει ο Μωυσής, διότι δεν εισήλθε ο Ισραήλ, μη μπορώντας να αντέξει την ακτινοβολία του θείου φωτός, επειδή ούτε κατανόησε το μυστήριο του Χριστού, αλλά ούτε αποδέχτηκε τον εν Πνεύματι φωτισμό, ούτε είδε με τα μάτια της διάνοιας τη δόξα του Κυρίου, μαζί με τον Οποίο, σαν σε τύπο νεφέλης, όταν Εκείνος αναχωρεί από τον κόσμο και πορεύεται προς τα άνω, συναναχωρούμε και εμείς ακολουθώντας τα ίχνη του Δεσπότη· διότι εγκαινίασε για εμάς τη νέα και ζωντανή οδό, αυτήν δηλαδή προς τα άνω και στον ουρανό· όταν δε αναπαύεται και σταθμεύει, αναπαυόμαστε και σταθμεύουμε μαζί Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες