Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 5:1

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ΚΑΙ μετὰ ταῦτα εἰσῆλθε Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν πρὸς Φαραὼ καὶ εἶπαν αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα μοι ἑορτάσωσιν ἐν τῇ ἐρήμῳ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
ἴδιος μὲν γὰρ σύμπας ὁ κόσμος ἐστὶ τῷ Θεῷ, κατά γε τὸν τοῦ πεποιῆσθαι λόγον, καὶ τὸ ἐξ αὐτοῦ καὶ δι᾽ αὐτοῦ παρῆχθαι πρὸς γένεσιν· πρεπωδέστερον δέ πως ὁ Ἰσραὴλ τῷ τῆς ἰδιότητος ἀποκεκλήσεται λόγῳ, καὶ τὴν ἐπὶ τούτῳ δόξαν ἀποκληρώσεται, διά τε τὴν τῶν ἁγίων πατέρων ἐκλογὴν, καὶ διὰ τὸ ἀρχὴ καὶ πρωτότοκος ὠνομάσθαι τῶν τοῦ Θεοῦ τέκνων· “Υἱὸς γὰρ πρωτότοκός μου ”Ἰσραὴλ,” φησί που πρὸς Μωυσέα Θεὸς, ὃν δὴ καὶ ὡς ἕνα καὶ ἐξαίρετον ἑαυτῷ πάλιν ἀνατιθεὶς, ἴδιον ὠνόμαζε λαόν “Ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου,” πρὸς Φαραὼ τὸν Αἰγύπτου τύραννον εἰπών. δεικνύει γεμὴν ἰδίως ἀνήκοντα τῷ Θεῷ τὸν Ἰσραὴλ, καὶ ἐκ Μωυσαϊκῶν βιβλίων λόγος ἀληθής. “Ὅτε γὰρ, φησὶ, διεμέριζεν ὁ Ὕψιστος ἔθνη, ὡς διέσπειρεν ”υἱοὺς Ἀδὰμ, ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων “Θεοῦ, καὶ ἐγενήθη μερὶς Κυρίου λαὸς αὐτοῦ Ἰακὼβ, ”σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ Ἰσραήλ·” ᾧ καὶ ἐπεφοίτησεν, ὡς ἐν ἰδίῳ κλήρῳ καὶ οἰκείῳ σχοινίσματι, λέγων “Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα ”οἴκου Ἰσραήλ.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, βεβαίως, ολόκληρος ο κόσμος ανήκει στον Θεό, τουλάχιστον σύμφωνα με τον λόγο της δημιουργίας του και επειδή από Αυτόν και δι' Αυτού έχει παραχθεί στην ύπαρξη. Ο Ισραήλ, όμως, κάπως πιο ταιριαστά θα λάβει τον χαρακτηρισμό της οικειότητας, και θα αποκτήσει την αντίστοιχη δόξα, αφενός εξαιτίας της εκλογής των αγίων πατέρων, και αφετέρου επειδή έχει ονομαστεί αρχή και πρωτότοκος μεταξύ των τέκνων του Θεού. Διότι «πρωτότοκος Υιός μου είναι ο Ισραήλ», λέει κάπου προς τον Μωυσή ο Θεός, τον οποίο βέβαια, αφιερώνοντάς τον και πάλι στον εαυτό Του ως μοναδικό και ξεχωριστό, τον ονόμαζε δικό Του λαό, λέγοντας προς τον Φαραώ, τον τύραννο της Αιγύπτου: «Εξαπόστειλε τον λαό μου». Ότι ο Ισραήλ ανήκει ιδιαιτέρως στον Θεό, το αποδεικνύει, άλλωστε, και ο αληθινός λόγος από τα Μωσαϊκά βιβλία. Λέει δηλαδή: «Όταν ο Ύψιστος διαμοίραζε τα έθνη, όταν διέσπειρε τους υιούς του Αδάμ, έστησε τα όρια των εθνών σύμφωνα με τον αριθμό των αγγέλων του Θεού, και έγινε μερίδιο του Κυρίου ο λαός Του, ο Ιακώβ, και μέτρο της κληρονομίας Του ο Ισραήλ». Σε αυτόν και κατήλθε, ως σε δικό Του κλήρο και οικείο μερίδιο, λέγοντας: «Δεν στάλθηκα παρά μόνο για τα χαμένα πρόβατα του οίκου Ισραήλ».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Διωλισθηκόσι γὰρ ἡμῖν εἰς ἁμαρτίας, χαρίζεται μὲν τὸν ἔλεον, μεσίτην δὲ ὥσπερ πρὸς ἐλευθέραν ἀναφέροντα ζωὴν ἐν ταῖς ἁπάντων καρδίαις τὸν οἰκεῖον εὐθὺς ἐνίησι νόμον. ΠΑΛΛ. Συνίημι ὃ φής. ΚΥΡ. Βούλει δὴ οὖν, τὸ πλάτος τῆς ἱστορίας ἐπιτεμόντες, ὡς ἔνι τὰ εἰκότα λέγωμεν; ΠΑΛΛ. Καὶ μάλα. ΚΥΡ. Γέγραπται τοίνυν ὡδί· «Καὶ μετὰ ταῦτα εἰσῆλθε Μωσῆς καὶ Ἀαρὼν πρὸς Φαραὼ, καὶ εἶπον αὐτῷ· Τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραήλ· Ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα μοι ἑορτάσωσιν ἐν τῇ ἐρήμῳ. Καὶ εἶπε Φαραώ· Τίς ἐστιν, οὗ εἰσακούσομαι τῆς φωνῆς αὐτοῦ, ὥστε ἐξαποστεῖλαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ; Οὐκ οἶδα τὸν Κύριον, καὶ τὸν Ἰσραὴλ οὐκ ἐξαποστελῶ.» Οἱ μὲν γὰρ ἀμφὶ Μωσέα τε καὶ Ἀαρὼν, τῆς Αἰγυπτίων χώρας τε καὶ γῆς ἀνεῖσθαι δεῖν διεβεβαιοῦντο τὸν Ἰσραὴλ, Θεοῦ καλοῦντος εἰς ἑορτήν· ἑορτὴ γὰρ ὄντως ἀληθὴς τὸν τῆς ἀνεθελήτου δουλείας ἀπολύσασθαι ζυγὸν, καὶ ὑπὸ Θεῷ γενέσθαι λοιπὸν, καὶ τὰ αὐτῷ θυμήρη πληροῦν, ἀντεξάγοντος οὐδενὸς, ἤγουν τὸ αὐτῷ δοκοῦν ἀνθελέσθαι τε καὶ ἀγαπᾷν ἀναγκάζοντος. Ἀθυρογλωττεῖ δὲ λίαν ὁ Φαραὼ, καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης καταθρασύνεται, μήτε τὸν Κύριον ὅστις ποτέ ἐστιν εἰδέναι λέγων, μήτε μὴν ἀνήσειν τὸν Ἰσραήλ. Καταλήγει δὲ οὐδαμῶς ὁ θεσπέσιος Μωσῆς, ἀποπεραίνεσθαι δὲ δεῖν τὸ τῷ Θεῷ δοκοῦν εὖ μάλα διισχυρίζεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, ενώ έχουμε διολισθήσει στην αμαρτία, μας χαρίζει το έλεός του, και ως μεσίτη που μας αναβιβάζει σε ελεύθερη ζωή, τοποθετεί αμέσως στις καρδιές όλων τον δικό του νόμο. ΠΑΛΛ. Καταλαβαίνω τι λες. ΚΥΡ. Θέλεις λοιπόν, αφού συντομεύσουμε την έκταση της ιστορίας, να πούμε όσα είναι πρέποντα; ΠΑΛΛ. Και βέβαια. ΚΥΡ. Έχει γραφτεί λοιπόν ως εξής: «Και μετά από αυτά μπήκε ο Μωυσής και ο Ααρών στον Φαραώ και του είπαν: Αυτά λέει ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ: Εξαπόστειλε τον λαό μου, για να μου τελέσουν γιορτή στην έρημο. Και είπε ο Φαραώ: Ποιος είναι αυτός, του οποίου τη φωνή θα εισακούσω, ώστε να εξαποστείλω τους γιους του Ισραήλ; Δεν γνωρίζω τον Κύριο, και τον Ισραήλ δεν πρόκειται να τον εξαποστείλω.» Διότι ο Μωυσής και ο Ααρών βεβαίωναν ότι ο Ισραήλ πρέπει να απελευθερωθεί από τη χώρα και τη γη των Αιγυπτίων, επειδή ο Θεός τους καλεί σε γιορτή· διότι πραγματικά αληθινή γιορτή είναι να αποτινάξει κανείς τον ζυγό της αθέλητης δουλείας, και να τεθεί πλέον υπό τον Θεό, και να εκπληρώνει όσα είναι ευάρεστα σε Αυτόν, χωρίς κανείς να τον απομακρύνει, ή να τον αναγκάζει να επιλέγει και να αγαπά εκείνα που αρέσουν σε αυτόν (τον εχθρό). Ο Φαραώ, όμως, φλυαρεί υπερβολικά και θρασύνεται κατά της δόξας του Θεού, λέγοντας ότι ούτε τον Κύριο γνωρίζει ποιος είναι, ούτε πρόκειται να αφήσει ελεύθερο τον Ισραήλ. Ο θεσπέσιος Μωυσής, όμως, δεν υποχωρεί καθόλου, αλλά ισχυρίζεται με βεβαιότητα ότι πρέπει να εκπληρωθεί το θέλημα του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες