Ὅτι γὰρ ἔθος τοῦτο πράττειν ἀεὶ καθ᾽ ἡμῶν τῷ δαίμονι, καὶ διὰ τῶν ἐν τύπῳ γεγονότων γνωσόμεθα. ἐποιήσατο μὲν γὰρ ὑπὸ χεῖρα τοὺς Ἰουδαίους ὁ Φαραὼ κατ᾽ Αἰγύπτον ὄντας ἔτι, πηλῷ δὲ καὶ πλινθείᾳ καὶ ταῖς τῶν ἔργων ἀνάγκαις ἐγκατατρύχεσθαι πικρῶς ἐπιτάξας αὐτοὺς, οὐδένα τε ταῖς πρὸς Θεὸν ἱκετείαις ἐδίδου καιρόν. καὶ γοῦν πρὸς τοὺς τῶν ἔργων ἐπιστάτας “Βαρυνέσθω, φησὶ, τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων ”τούτων, καὶ μὴ μεριμνάτωσαν λόγοις κενοῖς·” λόγους κενοὺς ὀνομάζων τὴν εἰς ἐλευθέραν ἕξιν ἀναδρομὴν καὶ τὴν ἐπὶ τούτῳ διάπυρον ἐπιθυμίαν, καὶ τὸν ἐπὶ τῇ δουλείᾳ θρῆνον, καὶ τὴν ἐπὶ τῶν καλλίστων προσευχήν. οὐκ ἠγνόει γὰρ διὰ τῆς ἐν τούτοις σχολῆς οὐ μικρὰν εὑρήσοντας ὄνησιν. ἀπὸ δὴ τῶν τύπων ἐπὶ τὴν τῶν ἀληθεστέρων θεωρημάτων ἰόντες ἐπίγνωσιν, κατεπείγοντα σφόδρα τὸν σατανᾶν εὑρήσομεν πρὸς τὸ χρῆναι πράττειν τὰ πονηρὰ τοὺς εἴσω πεσόντας τῶν παρ᾽ αὐτοῦ δικτύων, καὶ ὁλοκλήρως ἤδη κεκρατημένους εἰς ὑπουργίαν τῶν ἀρεσκόντων αὐτῷ. <Ὅτε οὖν ἐξῆλθε, λέγει ὁ Ἰησοῦς Νῦν ἐδοξάσθη ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ὁ Θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ. καὶ αὐτὸς δοξάσει αὐτὸν ἐν ἑαυτῷ, καὶ εὐθὺς δοξάσει αὐτόν.> Ἔξεισι μὲν ὁ προδότης τοῖς τοῦ διαβόλου στρατηγήμασιν ὑπηρετήσων· ἄρχεται δὲ τοῦ λόγου Χριστὸς, οὐκ εἰς τὰς πάντων ἀκοὰς τὰ μόνοις πρέποντα τοῖς γνησίοις λαλεῖσθαι δεῖν ὡς ἐν τύπῳ καὶ διὰ τούτου διδάσκων.
Μετάφραση
Διότι το ότι αυτό συνηθίζει να πράττει πάντοτε εναντίον μας ο δαίμονας, θα το κατανοήσουμε και μέσα από τα γεγονότα που συνέβησαν τυπικώς. Επειδή ο Φαραώ είχε υποτάξει στην εξουσία του τους Ιουδαίους, ενώ βρίσκονταν ακόμη στην Αίγυπτο, και διατάζοντάς τους να καταπονούνται πικρά με τον πηλό, την πλινθοποιία και τις καταναγκαστικές εργασίες, δεν τους έδινε καθόλου καιρό για ικεσίες προς τον Θεό. Γι' αυτό μάλιστα έλεγε προς τους επιστάτες των έργων: «Ας γίνει βαρύτερη η εργασία αυτών των ανθρώπων, και ας μην ασχολούνται με κούφια λόγια»· ονομάζοντας «κούφια λόγια» την προσπάθεια για επιστροφή στην ελευθερία και τη διακαή επιθυμία γι' αυτήν, καθώς και τον θρήνο για τη δουλεία και την προσευχή για τα υψηλότερα αγαθά. Διότι δεν αγνοούσε ότι με την ενασχόλησή τους με αυτά θα εύρισκαν μεγάλη ωφέλεια. Προχωρώντας, λοιπόν, από τους τύπους στην επίγνωση των πιο αληθινών θεωρημάτων, θα δούμε ότι ο σατανάς πιέζει σφοδρά στο να αναγκάζει να πράττουν τα πονηρά εκείνους που έχουν πέσει μέσα στα δίχτυα του και οι οποίοι έχουν ήδη ολοκληρωτικά υποταχθεί στην εξυπηρέτηση των θελημάτων του. <Όταν, λοιπόν, εξήλθε, λέει ο Ιησούς: Τώρα δοξάστηκε ο Υιός του Ανθρώπου, και ο Θεός δοξάστηκε εν αυτώ. Και αυτός θα τον δοξάσει εν εαυτώ, και αμέσως θα τον δοξάσει.> Εξέρχεται βέβαια ο προδότης για να υπηρετήσει τα στρατηγήματα του διαβόλου· αρχίζει δε τον λόγο του ο Χριστός, διδάσκοντας σαν σε τύπο και μέσω αυτού ότι δεν πρέπει να λέγονται ενώπιον όλων εκείνα που αρμόζει να λέγονται μόνο στους γνήσιους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες