Καὶ γοῦν ἔφη πρὸς Μωσέα· «Βάδισον, εἰπὲ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ λέγων, Ἐγὼ Κύριος, καὶ ἐξάξω ὑμᾶς ἀπὸ τῆς δυναστείας τῶν Αἰγυπτίων, καὶ ῥύσομαι ὑμᾶς ἐκ τῆς δουλείας αὐτῶν, καὶ λυτρώσομαι ὑμᾶς, ἐν βραχίονι ὑψηλῷ, καὶ κρίσει μεγάλῃ, καὶ λήψομαι ὑμᾶς εἰς λαὸν ἐμαυτῷ. Καὶ ἔσομαι ὑμῶν Θεὸς, καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐκ τῆς δυναστείας τῶν Αἰγυπτίων.» Ἀποτρέποντος γὰρ ἡμᾶς τοῦ Σατανᾶ, καὶ ἁπάσης ἀγαθῆς ἐξανιστάντος ἐπιθυμίας, καὶ τῶν εἰς τοῦτο διανευμάτων δι᾽ ὧν ἂν δύναιτο παρωθοῦντος τρόπων, προτρέπει πρὸς θέλησιν ἀγαθὴν ὁ τοῦ Θεοῦ νόμος, ἄθραυστον μὲν τὸν ἐπικουροῦντα δεικνὺς, ἐλπίδι δὲ τῇ λιπαρωτάτῃ παραθήγων εἰς εὐτολμίαν, καὶ πίστει νευρῶν, καὶ τῷ Θεῷ προσνέμων, ὡς ἀληθῶς σωτῆρι καὶ λυτρωτῇ. ΠΑΛΛ. Ὡς πανάριστόν τι χρῆμα καὶ σωτήριον ἡ πίστις, καὶ τὸ δεῖν ἕπεσθαι διψῇν τῷ Θεῷ! ΚΥΡ. Ὀρθῶς ἔφης. Ἕρπει δὲ ὅτι πρὸς πέρας ἡ πίστις τὸ ἀγαθὸν, εἴσῃ τοι καλῶς, ἐκτελευτῶντος ἡμῖν τοῦ λόγου πρὸς τὸν ἴδιον σκοπόν. Ἐπειδὴ γὰρ ἧκον πρὸς τὸν Φαραὼ διαλεξόμενοι πάλιν οἱ ἀμφὶ Μωσέα, ἀνεῖναί τε τῆς Αἰγυπτίων καὶ ἀπολῦσαι δεσμῶν τῶν πάλαι τὸν Ἰσραὴλ ἀναπείσοντες, σημείοις ἐκδυσωπεῖν τοῖς ὑπὲρ λόγον ἤθελον, ῥάβδου τε εἰς ὄφιν μεταπλασμὸν ἐπεδείκνυον, καὶ ἔτι τοῦ γε μείζονά τε καὶ ὑπερφερῆ κατορθοῦν δύνασθαι προχειρότατα, διὰ Θεοῦ σαφῶς ἐπηγγέλλοντο.
Μετάφραση
Και λοιπόν, είπε προς τον Μωυσή: «Πήγαινε, πες στους υιούς Ισραήλ λέγοντας: Εγώ είμαι ο Κύριος, και θα σας εξαγάγω από την καταδυναστεία των Αιγυπτίων, και θα σας γλιτώσω από τη δουλεία τους, και θα σας λυτρώσω με βραχίονα υψηλό και με κρίση μεγάλη, και θα σας λάβω ως λαό για τον εαυτό μου. Και θα είμαι Θεός σας, και θα γνωρίσετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας, που σας εξήγαγα από τη γη της Αιγύπτου, από την καταδυναστεία των Αιγυπτίων.» Διότι, ενώ ο Σατανάς μάς αποτρέπει, και μάς απομακρύνει από κάθε αγαθή επιθυμία, και με όποιους τρόπους μπορεί απωθεί τις κινήσεις της ψυχής προς αυτήν, ο νόμος του Θεού μάς προτρέπει σε αγαθή θέληση, αποδεικνύοντας αφενός ακατάβλητο Εκείνον που μας βοηθά, παρακινώντας μας αφετέρου σε θάρρος με την πιο πλούσια ελπίδα, ενδυναμώνοντάς μας με την πίστη και αφιερώνοντάς μας στον Θεό, ως τον αληθινό σωτήρα και λυτρωτή. ΠΑΛΛ. Πόσο εξαίρετο και σωτήριο αγαθό είναι η πίστη, και το να διψά κανείς να ακολουθεί τον Θεό! ΚΥΡ. Ορθά μίλησες. Και θα κατανοήσεις καλά ότι η πίστη προχωρά προς ένα αγαθό τέλος, καθώς ο λόγος μας ολοκληρώνεται σύμφωνα με τον σκοπό του. Διότι, όταν οι περί τον Μωυσή ήρθαν και πάλι να συνομιλήσουν με τον Φαραώ, για να τον πείσουν να τους απαλλάξει από τους Αιγυπτίους και να λύσει τον Ισραήλ από τα παλαιά δεσμά του, θέλησαν να τον κάμψουν με σημεία που ξεπερνούν τη λογική· επέδειξαν τη μεταβολή της ράβδου σε φίδι, και του δήλωναν ξεκάθαρα ότι μπορούσαν πολύ εύκολα να κατορθώσουν, με τη δύναμη του Θεού, ακόμη μεγαλύτερα και ανώτερα πράγματα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες