Ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ ἀπαρχὴ τοῦ κατὰ τὸ θαῦμα διηγήματος, οὔπω τῆς πράξεως ἐπιδεδειγμένης, τὸ αὐτὸ νοεῖν ὑποτίθεται. ‘καὶ στήσῃ’ γὰρ ‘σύ’, φησὶν τῷ Μωσεῖ, ‘ἐπὶ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ’· καὶ μετ’ ὀλίγα τὸ δεσποτικὸν πρόσταγμα ἀπαγγέλλων ὁ Μωσῆς, ‘τάδε λέγει κύριος’, φησίν, ‘ἐν τούτῳ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ τύπτω τῇ ἐν τῇ χειρί μου ῥάβδῳ τὸ ὕδωρ τὸ ἐν τῷ ποταμῷ’ (οὐχὶ τὸ ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου, ἀλλὰ τὸ ἐν τῷ ποταμῷ) ‘καὶ μεταβαλεῖ εἰς αἷμα, καὶ οἱ ἰχθύες’ (τίνες;) ‘οἱ ἐν τῷ ποταμῷ τελευτήσουσιν’· εἶτα ‘καὶ ἐποζέσει ὁ ποταμός’· πρὸς τούτοις, ‘οὐ δυνήσονται οἱ Αἰγύπτιοι πιεῖν ὕδωρ’· ποῖον; ‘τὸ ἐκ τοῦ ποταμοῦ’. ὥστε καὶ τὸ μεταξὺ χωρίον ἑκατέρου τῶν εἰρημένων ῥητῶν, δευτέρῳ διηγήματι τὸ δεσποτικὸν ἀπαγγέλλον πρόσταγμα, εἴπερ οἰκεῖον τῷ λόγῳ καὶ θεοφιλὲς μὴ διαφθείρειν αὐτοῦ τὴν συμφωνίαν τὴν πρὸς ἑκάτερα, κατὰ τὸν αὐτὸν ἂν νοηθείη λόγον καὶ τρόπον· καὶ ἔσται λαμβανόμενον τὸ ‘λάβε τὴν ῥάβδον σου καὶ ἔκτεινον ἐπὶ τὰ ὕδατα Αἰγύπτου’ οὐχ ἁπλῶς ὕδατα πάντα, ἀλλὰ τὰ ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ. καὶ γὰρ καὶ συνεπάγει ‘καὶ ἐπὶ τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν’, καίτοι ἑνὸς ποταμοῦ τὴν Αἴγυπτον διαρρέοντος, ἀλλ’ οὐ πολλῶν αὐτὴν μεριζομένων τοῖς νάμασιν· ὕδατα οὖν καὶ ποταμοὺς διαφόροις ῥήμασι τὸν Νεῖλον ὀνομάζει.
Μετάφραση
Ομοίως δε και η αρχή της διήγησης σχετικά με το θαύμα, προτού ακόμη επιδειχθεί η πράξη, μας παρακινεί να κατανοήσουμε το ίδιο. Διότι λέει στον Μωυσή: «και θα σταθείς εσύ στο χείλος του ποταμού»· και λίγο μετά, όταν ο Μωυσής αναγγέλλει το δεσποτικό πρόσταγμα, λέει: «αυτά λέει ο Κύριος: από αυτό θα γνωρίσεις ότι εγώ είμαι ο Κύριος· ιδού, εγώ χτυπώ με τη ράβδο που βρίσκεται στο χέρι μου το νερό στον ποταμό» (όχι το νερό σε όλη τη γη της Αιγύπτου, αλλά αυτό στον ποταμό) «και θα μεταβληθεί σε αίμα, και τα ψάρια» (ποια ψάρια;) «αυτά που βρίσκονται στον ποταμό θα πεθάνουν»· έπειτα «και θα βρωμίσει ο ποταμός»· επιπλέον, «οι Αιγύπτιοι δεν θα μπορούν να πιουν νερό»· ποιο νερό; «το νερό από τον ποταμό». Ώστε και το ενδιάμεσο χωρίο μεταξύ καθενός από τα ρητά που αναφέρθηκαν, το οποίο αναγγέλλει με δεύτερη διήγηση το δεσποτικό πρόσταγμα, εφόσον είναι οικείο στον λόγο και θεοφιλές το να μην καταστρέφεται η συμφωνία του με αμφότερα τα μέρη, θα μπορούσε να κατανοηθεί με τον ίδιο λόγο και τρόπο· και έτσι θα εκληφθεί το «πάρε τη ράβδο σου και άπλωσέ την πάνω στα ύδατα της Αιγύπτου», όχι απλώς για όλα τα ύδατα, αλλά για αυτά που βρίσκονται στον ποταμό. Διότι άλλωστε προσθέτει «και πάνω στους ποταμούς τους», μολονότι ένας ποταμός διαρρέει την Αίγυπτο, και όχι πολλοί που να τη χωρίζουν με τα ρεύματά τους· επομένως, ονομάζει τον Νείλο με διαφορετικές λέξεις, ως ύδατα και ως ποταμούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες