Πάρα δέ σοι καὶ τοῦτο ἰδεῖν ἐξ αὐτῶν, εἴπερ ἕλοιο, τῶν ἱερῶν Γραμμάτων. «Ἐποίησαν» γὰρ, φησὶ, «Μωσῆς καὶ Ἀαρὼν, καθάπερ ἐνετείλατο αὐτοῖς Κύριος, οὕτως ἐποίησαν· Μωσῆς δὲ ἦν ἐτῶν ὀγδοήκοντα, Ἀαρὼν δὲ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ὀγδοήκοντα τριῶν ἦν ἐτῶν, ἡνίκα ἐλάλησαν πρὸς Φαραώ.» Ἀκούεις ὅπως ἄμφω μὲν ἤστην ἐν ἴσῳ κατά γε τὸ ἥκειν εἰς ὀγδοηκοστὸν ἔτος, εἰ καὶ μετ᾽ αὐτὸν εἰς διακονίαν; Οὕτω καὶ ὁ Χριστός. Ἴσος μὲν κατά τι τῷ Μωσῇ, διὰ τὸ ἀνθρώπινον, καὶ δεύτερος εἰς οἰκονομίαν, ὑπερκείμενος δὲ καὶ ὑπερανεστηκὼς, ὡς ἐν Θεότητί τε καὶ δόξῃ τῇ κατὰ τὴν ἁγίαν Τριάδα. ΠΑΛΛ. Ὡς σαφής τε καὶ ἐναργὴς ὁ λόγος. ΚΥΡ. Τί δέ; οὐχὶ κἀκεῖνο πρὸς τούτοις ἄξιον ἰδεῖν; ΠΑΛΛ. Τὸ ποῖον; ΚΥΡ. Οὐ γάρτοι τῆς τῶν Αἰγυπτίων ἐκδεδραμήκασι γῆς οἱ ἐξ Ἰσραήλ. Ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ἂν οὕτω τὴν δυσαχθῆ τε καὶ κατεστυγημένην αὐτοῖς ἀπελύσαντο δουλείαν, μᾶλλον δὲ, οὐδ᾽ ἂν ὅλως διέδρασαν τὸν τοῖς ἐν Αἰγύπτῳ πρωτοτόκοις ἐπιῤῥιφέντα θάνατον, καὶ τὴν δυσδιάφυκτον χεῖρα τοῦ ὀλοθρευτοῦ, εἰ μὴ καταθύσαντες τὸν ἀμνὸν εἰς τύπον Χριστοῦ τοῦ αἴροντος τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου. Ἔχρισαν μὲν τῷ αἵματι τὰς φλιὰς, κατὰ τὸν σφίσι διὰ Μωσέως ὁρισθέντα νόμον· τὸ δὲ Χριστοῦ μυστήριον ὅπλον ὥσπερ τι καὶ ἀνατείχισμα τῆς ἑαυτῶν ἐποιοῦντο ψυχῆς.
Μετάφραση
Μπορείς δε να το διαπιστώσεις αυτό και από τις ίδιες τις Ιερές Γραφές, αν το επιθυμείς. Διότι λέει: «Έπραξαν ο Μωυσής και ο Ααρών, όπως ακριβώς τους έδωσε εντολή ο Κύριος, έτσι έπραξαν· ο Μωυσής δε ήταν ογδόντα ετών, και ο Ααρών ο αδελφός του ήταν ογδόντα τριών ετών, όταν μίλησαν στον Φαραώ». Ακούς πώς και οι δύο ήταν ίσοι ως προς το ότι έφτασαν στο ογδοηκοστό έτος, αν και ο Ααρών ακολουθούσε δεύτερος στη διακονία; Έτσι και ο Χριστός. Είναι ίσος κατά κάποιον τρόπο με τον Μωυσή, εξαιτίας της ανθρώπινης φύσης, και δεύτερος ως προς την οικονομία, υπερκείμενος όμως και απολύτως ανώτερος ως προς τη Θεότητα και τη δόξα της Αγίας Τριάδος. ΠΑΛΛ. Πόσο σαφής και ολοκάθαρος είναι ο λόγος. ΚΥΡ. Και λοιπόν; Δεν αξίζει εκτός από αυτά να εξετάσουμε και το εξής; ΠΑΛΛ. Ποιο; ΚΥΡ. Διότι οι Ισραηλίτες δεν θα είχαν φύγει από τη γη των Αιγυπτίων. Αλλά ούτε θα είχαν απαλλαγεί έτσι από τη δυσβάσταχτη και μισητή δουλεία τους, ή μάλλον, ούτε θα είχαν διαφύγει καθόλου τον θάνατο που επιβλήθηκε στους πρωτότοκους της Αιγύπτου, και το χέρι του ολοθρευτή από το οποίο δύσκολα ξεφεύγει κανείς, εάν δεν θυσίαζαν τον αμνό ως τύπο του Χριστού που αίρει τις αμαρτίες του κόσμου. Άλειψαν βέβαια με το αίμα τους παραστάτες των θυρών, σύμφωνα με τον νόμο που ορίστηκε σε αυτούς μέσω του Μωυσή· χρησιμοποιούσαν δηλαδή το μυστήριο του Χριστού σαν κάποιο όπλο και τείχος προστασίας της ψυχής τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες