Καὶ τίνος ἕνεκεν ταῦτα ἐγένετο, φησί; Ἔμελλεν αὐτοὺς εἰς ἕνα συγκλείειν τῆς οἰκουμένης τόπον, καὶ κελεύειν ἐκεῖ διηνεκῶς αὐτὸν θεραπεύειν, καὶ μήτε ναὸν, μήτε βωμὸν ἀλλαχοῦ που τῆς οἰκουμένης ἱδρῦσθαι, ἀλλὰ καὶ ἀναθήματα καὶ θυσίας ἐκεῖ φέρειν, καὶ ἑορτὰς ἐπιτελεῖν, καὶ τὸν νόμον ἀναγινώσκειν, καὶ πάντα τὰ ἄλλα τὰ τῆς ἁγιαστίας ἐκπληροῦν ἐκείνης. Ἵν᾽ οὖν μὴ τῷ διωρισμένῳ τῆς θεραπείας τρόπῳ καὶ τὴν πρόνοιαν αὐτοῦ συγκεκλεῖσθαι ἐκεῖ νομίζωσι, καὶ μερικὸν αὐτὸν εἶναι Θεὸν, προλαβὼν τὴν αὐτοῦ δύναμιν ἐπὶ τῆς ἀλλοτρίας ἐπέδειξεν, ἐπὶ τῆς Αἰγύπτου, ἐπὶ τῆς ἐρήμου, ἔνθα οὐδεὶς ἦν ὁ θεραπεύων, ἔνθα οὐδεὶς ἦν ὁ προσκυνῶν· καὶ πρὸς τὰ ἐναντία ἡ κτίσις ὑπηρετεῖτο, δι᾽ ὧν ἐποίει, τὴν ἐξ ἀρχῆς αὐτοῦ δημιουργίαν καὶ τοὺς ἀγνωμονοῦντας αὐτῷ λογίζεσθαι πείθουσα. Καὶ γὰρ ἡ θάλασσα τοὺς μὲν ἀπέπνιγε, τοὺς δὲ διέσωζε· καὶ ὁ ἀὴρ νῦν μὲν κατέφερε χάλαζαν, καὶ τοὺς βαρβάρους ἀπώλλυ, νῦν δὲ κατέφερε μάννα, καὶ τοὺς Ἰουδαίους διέτρεφε. Πάλιν ἡ γῆ νῦν μὲν σκνῖπας ἐπὶ κολάσει τῶν πολεμίων, νῦν δὲ ὀρτυγομήτραν ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν οἰκείων ἐξέφερε. Κἀκείνοις μὲν ἐν ἡμέρᾳ σκότος, τούτοις δὲ ἐν νυκτὶ φῶς ἐγίνετο.
Μετάφραση
Και για ποιον λόγο, λέγει, έγιναν αυτά; Επρόκειτο να τους περιορίσει σε έναν τόπο της οικουμένης, και να τους προστάξει να τον λατρεύουν εκεί αδιάκοπα, και ούτε ναός ούτε βωμός να ιδρυθεί πουθενά αλλού στην οικουμένη, αλλά και τα αναθήματα και τις θυσίες να τα προσφέρουν εκεί, και να τελούν τις εορτές, και να αναγιγνώσκουν τον νόμο, και να εκπληρώνουν όλα τα υπόλοιπα καθήκοντα εκείνης της ιερής λατρείας. Για να μη νομίσουν λοιπόν, εξαιτίας του καθορισμένου τρόπου λατρείας, ότι και η πρόνοιά του είχε περιοριστεί εκεί, και ότι είναι τοπικός Θεός, προλαμβάνοντας απέδειξε τη δύναμή του σε ξένη γη, στην Αίγυπτο, στην έρημο, όπου δεν υπήρχε κανείς για να τον λατρεύει, όπου δεν υπήρχε κανείς για να τον προσκυνά· και η κτίση υπηρετούσε αντίθετους σκοπούς, μέσα από τους οποίους ενεργούσε, πείθοντας ακόμη και τους αγνώμονες προς αυτόν να αναλογιστούν τη δημιουργία του από την αρχή του κόσμου. Διότι η μεν θάλασσα άλλους τους έπνιγε, άλλους δε τους διέσωζε· και ο αέρας, τη μία μεν έριχνε χαλάζι και εξολόθρευε τους βαρβάρους, την άλλη δε έριχνε μάννα και έτρεφε τους Ιουδαίους. Πάλι η γη, τη μία μεν έβγαζε σκνίπες για την τιμωρία των εχθρών, την άλλη δε έβγαζε ορτυγομήτρα για τη σωτηρία των οικείων. Και σε εκείνους μεν γινόταν σκοτάδι μέσα στην ημέρα, σε τούτους δε γινόταν φως μέσα στη νύχτα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες