Σκληρυνομένῳ δὲ λίαν, καὶ οὐκ ἀνιέντι τὸν Ἰσραὴλ, τέσσαρες δειναὶ καὶ ἀλλήλων χείρους ἐπιφέρονται πληγαί· ὕδατός τε γὰρ εἰς αἷμα μεταβολὴ παραδόξως ἐπράττετο, βάτραχοί τε καὶ σκνίπες, καὶ τελευταία κυνόμυια, μαλθακώτερον ἤδη πως ὡς ἐξ ἀνάγκης οὐ φορητῆς ἀπετέλουν τὸν Φαραώ. Εἰσκαλεσάμενος δὴ τοὺς ἀμφὶ Μωσέα, φησίν· «Εἰσελθόντες θύσατε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν ἐν τῇ γῇ. Καὶ εἶπε Μωσῆς, Οὐ δυνατὸν γενέσθαι οὕτως· τὰ γὰρ βδελύγματα τῶν Αἰγυπτίων θύσομεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν. Ἐὰν γὰρ θύσωμεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν τὰ βδελύγματα τῶν Αἰγυπτίων ἐναντίον αὐτῶν, λιθοβοληθησόμεθα. Ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν πορευσόμεθα εἰς τὴν ἔρημον, καὶ θύσομεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν, καθάπερ εἶπεν ἡμῖν. Καὶ εἶπε Φαραώ· Ἐγὼ ἀποστελῶ ὑμᾶς, καὶ θύσετε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἀλλ᾽ οὐ μακρὰν ἀποτενεῖτε τοῦ πορευθῆναι.» Ἀντεξάγοντι μὲν γὰρ τῷ Σατανᾷ, καὶ ταῖς εἰς τὸ ἀγαθὸν ἡμῶν προθυμίαις ἀντιφέρεσθαι ἐγνωκότι νεανικῶς τὴν ἑαυτοῦ μισοπονηρίαν, ἀντανίστησι Θεὸς, καὶ κατάγχει θρασυνόμενον, καὶ τιθασσεύει πληγαῖς. Ὁ δὲ τότε μόλις ἐφίησι μὲν οὐχ ἑκών· πειρᾶται δ᾽ οὖν ὅμως ἀναπείθειν ἡμᾶς, ποιεῖσθαι μὲν οὐκ ἀκριβῆ τὴν εἰς Θεὸν λατρείαν, μὴ μὴν ἔτι παντελῶς καὶ τῆς ἐπ᾽ αὐτῷ δουλείας ἀποφοιτᾷν. Οὐ γὰρ ἔξω γῆς ἰδίας, ἀλλ᾽ ἐν αὐτῇ χρῆναι θύειν τοῖς Ἰουδαίοις ἐκέλευε. Σοφώτατα δὲ Μωσῆς, «Οὐ δυνατὸν γενέσθαι οὕτω,» φησί.
Μετάφραση
Επειδή όμως ο Φαραώ σκληρυνόταν πάρα πολύ και δεν άφηνε ελεύθερο τον Ισραήλ, του επιφέρονται τέσσερις φοβερές πληγές, η μία χειρότερη από την άλλη· διότι και η μεταβολή του νερού σε αίμα έγινε με παράδοξο τρόπο, και οι βάτραχοι και οι σκνίπες, και τελευταία η κυνόμυγα, έκαναν ήδη κάπως πιο ενδοτικό τον Φαραώ, εξαιτίας της αφόρητης ανάγκης. Αφού λοιπόν κάλεσε τον Μωυσή και τη συνοδεία του, λέει: «Πηγαίνετε και θυσιάστε στον Κύριο τον Θεό σας μέσα στη χώρα». Και είπε ο Μωυσής: «Δεν είναι δυνατόν να γίνει έτσι· διότι θα θυσιάσουμε στον Κύριο τον Θεό μας τα βδελύγματα των Αιγυπτίων. Αν δηλαδή θυσιάσουμε στον Κύριο τον Θεό μας τα βδελύγματα των Αιγυπτίων μπροστά τους, θα μας λιθοβολήσουν. Θα περπατήσουμε δρόμο τριών ημερών μέσα στην έρημο και θα θυσιάσουμε στον Κύριο τον Θεό μας, όπως ακριβώς μας είπε». Και είπε ο Φαραώ: «Εγώ θα σας αφήσω να φύγετε, και θα θυσιάσετε στον Κύριο τον Θεό σας στην έρημο, αλλά δεν θα απομακρυνθείτε πολύ στην πορεία σας». Διότι, όταν ο Σατανάς εναντιώνεται και έχει αποφασίσει να αντιπαραταχθεί με σφοδρότητα στις αγαθές μας προθέσεις από κακεντρέχεια, ο Θεός εγείρεται εναντίον του, καταπνίγει το θράσος του και τον δαμάζει με πληγές. Αυτός τότε μόλις και μετά βίας υποχωρεί, χωρίς να το θέλει· προσπαθεί ωστόσο να μας πείσει να μην προσφέρουμε τέλεια τη λατρεία στον Θεό, ώστε να μην απαλλαγούμε εντελώς από την υποδούλωση σε αυτόν. Διότι πρόσταζε τους Ιουδαίους να θυσιάσουν όχι έξω από τη χώρα του, αλλά μέσα σε αυτήν. Σοφότατα όμως ο Μωυσής λέει: «Δεν είναι δυνατόν να γίνει έτσι».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες