Ταῦτα γὰρ τὴν διπλῆν εἰρήνην εἰσάγει τήν τε ἐν ἡμῖν αὐτοῖς καὶ τὴν πρὸς τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, καθὼς ἐκέλευσεν ὁ σωτήρ, «εἰρηνεύετε ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἀγάπην ἔχετε ἐν ἀλλήλοις». Καὶ τῷ μὲν εἰπεῖν «εἰρήνην διώκετε» τὴν πρὸς ἀλλήλους εἰρήνην διδάσκει, τῷ δὲ «καὶ τὸν ἁγιασμόν», τὴν ἐν ἡμῖν αὐτοῖς. Ὁ μὲν γὰρ ἁγιασμὸς τὸν καθαρὸν καὶ σώφρονα καὶ ἅγιον ἐμφαίνειν βούλεται βίον, ὁ δὲ ἡ τῆς ψυχῆς εἰρήνη ἐστίν, οὐκ ἐπανισταμένων τῶν χειρόνων ἐπὶ τὰ κρείττω. Τρίτον δὲ ὅτι τῶν ἀποστόλων «ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία», ἐπεὶ καὶ τῶν πιστῶν ἁπάντων, καθὼς γέγραπται ἐν ταῖς Πράξεσι. Τέταρτον δὲ ὅτι ἓν καὶ ἁπλοῦν τὸ κηρυττόμενον, καθ’ ὅσον θεός. «Καὶ οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τῷ βαδίζειν», ὅτι οὐ παρεῖχον τοῖς ἐχθροῖς νῶτα, οὐδὲ ἴσχυσε κατ’ αὐτῶν ἡ κακία, ὥστε στραφῆναι παρασκευάσαι εἰς τὰ ὀπίσω, ἀλλὰ «ἕκαστον κατέναντι τοῦ προσώπου αὐτῶν ἐπορεύετο». «Καὶ ὁμοίωσις τῶν προσώπων αὐτῶν· πρόσωπον ἀνθρώπου καὶ πρόσωπον λέοντος ἐκ δεξιῶν τοῖς τέσσαρσι καὶ πρόσωπον μόσχου ἐξ ἀριστερῶν τοῖς τέσσαρσι καὶ πρόσωπον ἀετοῦ τοῖς τέσσαρσι. Τὰ πρόσωπα αὐτῶν καὶ οἱ πτέρυγες αὐτῶν ἐκτεταμέναι ἄνωθεν τοῖς τέσσαρσιν, ἑκάστῳ δύο συνεζευγμέναι πρὸς ἀλλήλας καὶ δύο ἐπεκάλυπτον ἐπάνω τοῦ σώματος αὐτῶν. Καὶ ἕκαστον κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπορεύετο· οὗ ἂν ἦν τὸ πνεῦμα πορευόμενον, ἐπορεύοντο καὶ οὐκ ἐπέστρεφον».
Μετάφραση
Διότι αυτά εισάγουν τη διπλή ειρήνη, τόσο αυτήν μέσα στον εαυτό μας όσο και αυτήν προς τους άλλους ανθρώπους, όπως ακριβώς παρήγγειλε ο Σωτήρας: «να ειρηνεύετε μεταξύ σας και να έχετε αγάπη ο ένας για τον άλλον». Και με το να πει «να επιδιώκετε την ειρήνη» διδάσκει την ειρήνη προς αλλήλους, ενώ με το «και τον αγιασμό», την ειρήνη μέσα μας. Διότι ο μεν αγιασμός θέλει να υποδείξει τον καθαρό, σώφρονα και άγιο βίο, ενώ η ειρήνη της ψυχής έγκειται στο να μην επαναστατούν τα κατώτερα ενάντια στα ανώτερα. Τρίτον, ότι «η καρδιά και η ψυχή» των αποστόλων «ήταν μία», όπως άλλωστε και όλων των πιστών, καθώς είναι γραμμένο στις Πράξεις. Τέταρτον, ότι το κήρυγμα είναι ένα και απλό, κατά το μέτρο που αφορά τον Θεό. «Και δεν γυρνούσαν πίσω καθώς βάδιζαν», διότι δεν έστρεφαν τα νώτα στους εχθρούς, ούτε ίσχυσε εναντίον τους η κακία ώστε να τους αναγκάσει να στραφούν προς τα πίσω, αλλά «το καθένα πορευόταν ευθεία μπροστά από το πρόσωπό του». «Και η ομοιότητα των προσώπων τους: και τα τέσσερα είχαν πρόσωπο ανθρώπου και πρόσωπο λέοντα από τα δεξιά, και τα τέσσερα είχαν πρόσωπο μόσχου από τα αριστερά, και τα τέσσερα πρόσωπο αετού. Τα πρόσωπά τους και οι πτέρυγές τους ήταν εκτεταμένες προς τα πάνω και στα τέσσερα, στο καθένα δύο ενώνονταν η μία με την άλλη και δύο κάλυπταν το σώμα τους από πάνω. Και το καθένα πορευόταν ευθεία μπροστά από το πρόσωπό του· όπου επρόκειτο να πορευθεί το πνεύμα, πορεύονταν, και δεν γυρνούσαν πίσω».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες