Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 1:12

Διότι αυτά εισάγουν τη διπλή ειρήνη, τόσο αυτήν μέσα στον εαυτό μας όσο και αυτήν προς τους άλλους ανθρώπους, όπως ακριβώς παρήγγειλε ο Σωτήρας: «να ειρηνεύετε μεταξύ σας και να έχετε αγάπη ο ένας για τον άλλον». Και με το να πει «να επιδιώκετε την ειρήνη» διδάσκει την ειρήνη προς αλλήλους, ενώ με το «και τον αγιασμό», την ειρήνη μέσα μας. Διότι ο μεν αγιασμός θέλει να υποδείξει τον καθαρό, σώφρονα και άγιο βίο, ενώ η ειρήνη της ψυχής έγκειται στο να μην επαναστατούν τα κατώτερα ενάντια στα ανώτερα. Τρίτον, ότι «η καρδιά και η ψυχή» των αποστόλων «ήταν μία», όπως άλλωστε και όλων των πιστών, καθώς είναι γραμμένο στις Πράξεις. Τέταρτον, ότι το κήρυγμα είναι ένα και απλό, κατά το μέτρο που αφορά τον Θεό. «Και δεν γυρνούσαν πίσω καθώς βάδιζαν», διότι δεν έστρεφαν τα νώτα στους εχθρούς, ούτε ίσχυσε εναντίον τους η κακία ώστε να τους αναγκάσει να στραφούν προς τα πίσω, αλλά «το καθένα πορευόταν ευθεία μπροστά από το πρόσωπό του». «Και η ομοιότητα των προσώπων τους: και τα τέσσερα είχαν πρόσωπο ανθρώπου και πρόσωπο λέοντα από τα δεξιά, και τα τέσσερα είχαν πρόσωπο μόσχου από τα αριστερά, και τα τέσσερα πρόσωπο αετού. Τα πρόσωπά τους και οι πτέρυγές τους ήταν εκτεταμένες προς τα πάνω και στα τέσσερα, στο καθένα δύο ενώνονταν η μία με την άλλη και δύο κάλυπταν το σώμα τους από πάνω. Και το καθένα πορευόταν ευθεία μπροστά από το πρόσωπό του· όπου επρόκειτο να πορευθεί το πνεύμα, πορεύονταν, και δεν γυρνούσαν πίσω».

Και συγχρόνως, επειδή ο αετός βλέπει πιο οξυδερκώς από όλα τα ζώα με διαφορά, θα μπορούσε δικαίως να υποδηλώνει την υπεράνω όλων σοφία του Πατρός και τη θεότητα του Σωτήρος, αφού και το όνομα «θεός» οι θεολόγοι λένε ότι έχει παραχθεί από το ρήμα «θεάσθαι» (παρατηρώ, βλέπω). Επιπλέον, γνώριζαν και εκείνο, ότι όντας ιερέας έγινε και θυσία, προσφέροντας ο ίδιος τον εαυτό του και καθαρίζοντας με το δικό του αίμα τις αμαρτίες του κόσμου, και αυτά τα απεικόνιζε ο μόσχος. Ο νους, λοιπόν, των αποστόλων γνώριζε πώς ήταν ο Κύριος, στο οποίο, νομίζω, αναφέρεται και εκείνο το λόγιο που είπε ο μακάριος Παύλος: «Εμείς όμως έχουμε νου Χριστού». Η γλώσσα δε, δίνοντας στον νου είδος και μορφή μέσω των λέξεων, φανέρωνε στους άλλους ανθρώπους τι είδους πίστη είχαν οι ίδιοι για τον Σωτήρα. Γι' αυτό τα πρόσωπα των ζώων δίδαξαν στον προφήτη τους λόγους των αποστόλων περί του Σωτήρος. Και οι δύο πτέρυγες που κάλυπταν τα σώματα των ζώων, φανέρωναν στο καθένα εκείνο που είπα και για τα χέρια, ότι δηλαδή οι απόστολοι φαίνονταν ανώτεροι από την ανθρώπινη φύση, καθώς η θεία δύναμη απέκρυπτε την ανθρώπινη αδυναμία. «Πορεύονταν δε, όπου πορευόταν το πνεύμα. Διότι καθοδηγούνταν από το Πνεύμα του Θεού». «Και ανάμεσα στα ζώα υπήρχε κάτι σαν θέαμα από αναμμένα κάρβουνα φωτιάς, σαν όψη από λαμπάδες που στριφογύριζαν ανάμεσα στα ζώα, και φέγγος φωτιάς, και από τη φωτιά έβγαινε κάτι σαν αστραπή. Και τα ζώα έτρεχαν και επέστρεφαν σαν τη μορφή του βεζέκ».

ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΤΟΥ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Που είναι γεμάτες από πάρα πολλή ωφέλεια. Περί της τελειότητας που οφείλουν και πρέπει να επιδιώκουν οι Χριστιανοί. ΟΜΙΛΙΑ Α'. Ο μακάριος προφήτης Ιεζεκιήλ, αφού είδε μια θεόπνευστη και ένδοξη οπτασία και όραμα, τη διηγήθηκε και κατέγραψε μια οπτασία γεμάτη από ανείπωτα μυστήρια. Διότι είδε στην πεδιάδα το άρμα των Χερουβείμ, τέσσερα πνευματικά ζώα, όπου το κάθε ζώο είχε τέσσερα πρόσωπα, το ένα πρόσωπο λιονταριού, το άλλο πρόσωπο αετού, το έτερο μοσχαριού και το άλλο πρόσωπο ανθρώπου· και υπήρχαν φτερά σε κάθε πρόσωπο, ώστε κανένα να μην έχει πίσω μέρος ή οπίσθια. Και οι πλάτες τους ήταν γεμάτες μάτια, και οι κοιλιές τους ήταν ομοίως γεμάτες από μάτια, και δεν υπήρχε κανένα σημείο που να μην ήταν γεμάτο από μάτια. Και υπήρχαν τροχοί σε κάθε πρόσωπο, ένας τροχός μέσα σε άλλον τροχό, και μέσα στους τροχούς υπήρχε πνεύμα. Και είδε κάτι σαν ομοίωμα ανθρώπου, και πάνω τους να κάθεται κάποιος σαν ομοίωμα ανθρώπου, και τα όσα βρίσκονταν κάτω από τα πόδια του ήταν σαν κατασκεύασμα από ζαφείρι. Και το άρμα των Χερουβείμ και τα ζώα έφεραν τον Δεσπότη που επέβαινε σε αυτό· και όπου εκείνος ήθελε να πορευθεί, κατευθύνονταν ίσια μπροστά. Και είδε κάτω από τα Χερουβείμ κάτι σαν ανθρώπινο χέρι να τα υποβαστάζει και να τα μεταφέρει.