Πανταχοῦ τὸ ἓν καὶ τὸ ὅμοιον καὶ τὸ ἡνῶσθαι διὰ τὴν σύμπνοιαν καὶ τὴν εἰρήνην καὶ τὸ Θεὸν εἶναι τὸ κηρυττόμενον, ὃ καὶ διὰ τῶν ἑξῆς ἐδήλωσεν εἰπών· «καὶ ἡ ὅρασις τῶν τροχῶν καὶ ἡ ποίησις αὐτῶν καὶ τὸ ἔργον αὐτῶν», ἡ κίνησις δηλονότι, «καθὼς ἂν εἴη τροχὸς ἐν τροχῷ». Τουτέστιν οὕτω μία ἦν ἡ κίνηση τῶν τροχῶν, ὥσπερ τροχῶν ὁμοκέντρων ὑφ’ ἑνὸς ἄξονος στρεφομένων. Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ εἶναι «τροχὸν ἐν τροχῷ». «Ἐπὶ τὰ τέσσαρα δὲ μέρη αὐτῶν ἐπορεύοντο», ὅτι «τὰ ῥήματα αὐτῶν ἐξῆλθεν εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης». «Καὶ ὕψος ἦν αὐτοῖς· καὶ εἶδον αὐτοὺς καὶ οἱ νῶτοι αὐτῶν πλήρεις ὀφθαλμῶν κυκλόθεν τοῖς τέσσαρσι· καὶ ἐν τῷ πορεύεσθαι τὰ ζῷα ἐπορεύοντο καὶ οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν, καὶ ἐν τῷ ἐξαίρειν τὰ ζῷα ἀπὸ τῆς γῆς ἐξῄροντο σὺν αὐτοῖς καὶ οἱ τροχοί. Οὗ ἂν ἦν ἡ νεφέλη, ἐκεῖ ἦν τὸ πνεῦμα τοῦ πορεύεσθαι· ἐπορεύοντο τὰ ζῷα καὶ οἱ τροχοὶ ἐξῄροντο σὺν αὐτοῖς, διότι πνεῦμα ζωῆς ἦν ἐν τοῖς τροχοῖς». «Καὶ ὕψος ἦν αὐτοῖς»· διὰ τὸ μέγεθος τοῦ κηρυττομένου, ὅτι τὸν ὕψιστον ἐκήρυττον. Ἐπεὶ δὲ πρὸς τοὺς σφόδρα ἀναισθήτως διακειμένους καὶ ἀγνώμονας τῶν ἀνθρώπων καὶ τιμωριῶν αὐτοῖς ἐνίοτε ἐδέησε καὶ πληγῶν, καθάπερ εἰς Ἀνανίαν, καὶ διὰ τοῦτο καὶ φοβεροὶ ἦσαν. «Καὶ οἱ νῶτοι αὐτῶν πλήρεις ὀφθαλμῶν»· ᾔδεσαν γὰρ τὰ ἔμπροσθεν καὶ τὰ ὄπισθεν.
Μετάφραση
Παντού επικρατεί το ένα και το όμοιο και η ένωση, λόγω της ομοψυχίας και της ειρήνης και του ότι ο Θεός είναι αυτός που κηρύσσεται, πράγμα το οποίο φανέρωσε και μέσα από τα παρακάτω, λέγοντας: «και η όψη των τροχών και η κατασκευή τους και το έργο τους», δηλαδή η κίνηση, «ήταν σαν να υπήρχε τροχός μέσα σε τροχό». Δηλαδή, η κίνηση των τροχών ήταν τόσο ενιαία, σαν ομόκεντροι τροχοί που περιστρέφονται από έναν άξονα. Διότι αυτό σημαίνει να υπάρχει «τροχός μέσα σε τροχό». «Και πορεύονταν προς τα τέσσερα μέρη τους», διότι «τα λόγια τους έφτασαν στα πέρατα της οικουμένης». «Και είχαν ύψος· και τους είδα, και τα νώτα τους ήταν γεμάτα οφθαλμούς ολόγυρα και στους τέσσερις· και όταν πορεύονταν τα ζώα, πορεύονταν δίπλα τους και οι τροχοί, και όταν τα ζώα σηκώνονταν από τη γη, σηκώνονταν μαζί τους και οι τροχοί. Όπου βρισκόταν η νεφέλη, εκεί βρισκόταν και το πνεύμα της πορείας· πορεύονταν τα ζώα και οι τροχοί σηκώνονταν μαζί τους, διότι πνεύμα ζωής υπήρχε μέσα στους τροχούς». «Και είχαν ύψος»· λόγω του μεγαλείου αυτού που κηρυσσόταν, επειδή κήρυτταν τον Ύψιστο. Επειδή, όμως, απέναντι στους εντελώς αναίσθητους και αχάριστους ανθρώπους χρειάστηκαν μερικές φορές τιμωρίες και πληγές, όπως στην περίπτωση του Ανανία, για τον λόγο αυτόν ήταν και φοβεροί. «Και τα νώτα τους ήταν γεμάτα οφθαλμούς»· επειδή γνώριζαν και τα εμπρός και τα πίσω.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες