Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 1:21

Επειδή όμως εκείνο το πυρ δεν ήταν φθαρτικό, αλλά ζωτικό και φωτιστικό, οι λαμπάδες φαίνονταν να περιστρέφονται και να αστράφτουν με φέγγος φωτιάς. Και τα ζώα έτρεχαν και επέστρεφαν. Φαίνονται δε πολλές φορές και να στέκονται. Διότι λέει, «όταν στέκονταν τα ζώα, στέκονταν και οι τροχοί».

Και γνώριζαν καλά τα μελλοντικά, όπως γνώριζαν και τα παρελθόντα. Και για τον λόγο αυτόν «τα νώτα τους ήταν γεμάτα μάτια». Και επειδή ένας ήταν ο Λόγος που κηρυσσόταν από τους αποστόλους και όλοι κήρυτταν τον ένα, για τον λόγο αυτόν οι φτερούγες τους ήταν «ενωμένες μεταξύ τους», όπως και οι τροχοί των ποδιών τους, ώστε «όταν τα ζώα σηκώνονταν από τη γη, σηκώνονταν μαζί και οι τροχοί, και όταν προχωρούσαν, προχωρούσαν και αυτοί, και όταν στέκονταν, στέκονταν και αυτοί». Και κινούμενοι από το Πνεύμα, τα έκαναν όλα.

Και για αυτόν τον λόγο «υπήρχε πνεύμα ζωής στους τροχούς και πάνω από το κεφάλι των ζώων ένα ομοίωμα σαν στερέωμα». Και αυτό έδειξε ότι εκείνος που καθόταν πάνω τους είναι «αυτός που επιβαίνει στον ουρανό του ουρανού». «Και σαν όψη φοβερού κρυστάλλου»· και λίγο πιο κάτω για αυτά, «σαν όψη λίθου ζαφειριού». Διότι είναι διττός ο λόγος περί του Σωτήρος, αφενός αυτός στον οποίο μπορεί να φτάσει ο ανθρώπινος νους, και αφετέρου αυτός που υπερβαίνει κάθε λόγο. Ο μεν κρύσταλλος, επειδή είναι διαφανής, υποδηλώνει τον πρώτο, ενώ το ζαφείρι, επειδή δεν είναι τέτοιο, υποδηλώνει τον δεύτερο· και τα δύο όμως είναι λίθοι, διότι προτύπωναν τον Κύριο, τον οποίο η Γραφή ονόμασε ακρογωνιαίο λίθο. «Και πάνω στον λίθο υπήρχε κάτι σαν ομοίωμα θρόνου, και πάνω στο ομοίωμα του θρόνου ένα ομοίωμα με μορφή ανθρώπου επάνω σε αυτόν, στο ψηλότερο σημείο».

Παντού επικρατεί το ένα και το όμοιο και η ένωση, λόγω της ομοψυχίας και της ειρήνης και του ότι ο Θεός είναι αυτός που κηρύσσεται, πράγμα το οποίο φανέρωσε και μέσα από τα παρακάτω, λέγοντας: «και η όψη των τροχών και η κατασκευή τους και το έργο τους», δηλαδή η κίνηση, «ήταν σαν να υπήρχε τροχός μέσα σε τροχό». Δηλαδή, η κίνηση των τροχών ήταν τόσο ενιαία, σαν ομόκεντροι τροχοί που περιστρέφονται από έναν άξονα. Διότι αυτό σημαίνει να υπάρχει «τροχός μέσα σε τροχό». «Και πορεύονταν προς τα τέσσερα μέρη τους», διότι «τα λόγια τους έφτασαν στα πέρατα της οικουμένης». «Και είχαν ύψος· και τους είδα, και τα νώτα τους ήταν γεμάτα οφθαλμούς ολόγυρα και στους τέσσερις· και όταν πορεύονταν τα ζώα, πορεύονταν δίπλα τους και οι τροχοί, και όταν τα ζώα σηκώνονταν από τη γη, σηκώνονταν μαζί τους και οι τροχοί. Όπου βρισκόταν η νεφέλη, εκεί βρισκόταν και το πνεύμα της πορείας· πορεύονταν τα ζώα και οι τροχοί σηκώνονταν μαζί τους, διότι πνεύμα ζωής υπήρχε μέσα στους τροχούς». «Και είχαν ύψος»· λόγω του μεγαλείου αυτού που κηρυσσόταν, επειδή κήρυτταν τον Ύψιστο. Επειδή, όμως, απέναντι στους εντελώς αναίσθητους και αχάριστους ανθρώπους χρειάστηκαν μερικές φορές τιμωρίες και πληγές, όπως στην περίπτωση του Ανανία, για τον λόγο αυτόν ήταν και φοβεροί. «Και τα νώτα τους ήταν γεμάτα οφθαλμούς»· επειδή γνώριζαν και τα εμπρός και τα πίσω.

ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΤΟΥ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Που είναι γεμάτες από πάρα πολλή ωφέλεια. Περί της τελειότητας που οφείλουν και πρέπει να επιδιώκουν οι Χριστιανοί. ΟΜΙΛΙΑ Α'. Ο μακάριος προφήτης Ιεζεκιήλ, αφού είδε μια θεόπνευστη και ένδοξη οπτασία και όραμα, τη διηγήθηκε και κατέγραψε μια οπτασία γεμάτη από ανείπωτα μυστήρια. Διότι είδε στην πεδιάδα το άρμα των Χερουβείμ, τέσσερα πνευματικά ζώα, όπου το κάθε ζώο είχε τέσσερα πρόσωπα, το ένα πρόσωπο λιονταριού, το άλλο πρόσωπο αετού, το έτερο μοσχαριού και το άλλο πρόσωπο ανθρώπου· και υπήρχαν φτερά σε κάθε πρόσωπο, ώστε κανένα να μην έχει πίσω μέρος ή οπίσθια. Και οι πλάτες τους ήταν γεμάτες μάτια, και οι κοιλιές τους ήταν ομοίως γεμάτες από μάτια, και δεν υπήρχε κανένα σημείο που να μην ήταν γεμάτο από μάτια. Και υπήρχαν τροχοί σε κάθε πρόσωπο, ένας τροχός μέσα σε άλλον τροχό, και μέσα στους τροχούς υπήρχε πνεύμα. Και είδε κάτι σαν ομοίωμα ανθρώπου, και πάνω τους να κάθεται κάποιος σαν ομοίωμα ανθρώπου, και τα όσα βρίσκονταν κάτω από τα πόδια του ήταν σαν κατασκεύασμα από ζαφείρι. Και το άρμα των Χερουβείμ και τα ζώα έφεραν τον Δεσπότη που επέβαινε σε αυτό· και όπου εκείνος ήθελε να πορευθεί, κατευθύνονταν ίσια μπροστά. Και είδε κάτω από τα Χερουβείμ κάτι σαν ανθρώπινο χέρι να τα υποβαστάζει και να τα μεταφέρει.