Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 1:3

Βιβλίο κα΄. Ιεζεκιήλ, ο υιός του Βουζί, ο ιερέας: Αυτός βρέθηκε στην αιχμαλωσία μετά τον Ιερεμία, και κατά το πέμπτο έτος της αιχμαλωσίας του Ιωακείμ άρχισε να προφητεύει. Έγινε δε λόγος Κυρίου προς αυτόν, και το χέρι του Κυρίου τέθηκε επάνω του. Και στην αρχή μεν βλέπει ένα θαυμαστό, εκπληκτικότατο και δυσερμήνευτο όραμα ενός τετραπρόσωπου ζώου· προφητεύει δε εναντίον των προφητών του Ισραήλ, και περί του ξύλου της αμπέλου, και καταγράφει διήγηση περί του αετού, και καταμαρτυρεί στην Ιερουσαλήμ τις ανομίες και τις αμαρτίες της, καθώς και σχετικά με την παραβολή που έλεγαν: «Οι πατέρες έφαγαν όμφακα, και τα δόντια των τέκνων μούδιασαν». Επίσης, προφητεύει προς τους υιούς Αμμών, και περί της Οολά και της Ολιβά, και εκφωνεί θρήνο για τη Σουρ και για τη Σιδώνα, και ομιλεί περί της ημέρας του Κυρίου, και προς τον Φαραώ, τον βασιλιά της Αιγύπτου, και θρήνο για τον Φαραώ και την Αίγυπτο, και για το όρος Σηείρ, και περί των οστών που αναζωογονήθηκαν, και για τον Γωγ και τη γη του Μαγώγ. Καθώς και προς τον άρχοντα της Τύρου, και θρήνο εναντίον του, και προς τους υιούς του λαού του, και εναντίον των ποιμένων του Ισραήλ. Και στο τέλος, προφητεύει περιγράφοντας την οικοδόμηση του ναού και της Ιερουσαλήμ.

46. ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ Ενώ ο προφήτης Ιεζεκιήλ είπε: «Και ήλθε επάνω μου το χέρι του Κυρίου, και είδα, και ιδού, ορμητικός άνεμος ερχόταν από τον βορρά» και στη συνέχεια ανέφερε: «Και στο μέσο υπήρχε κάτι σαν ομοίωμα τεσσάρων ζώων. Και η όψη τους είχε ομοίωμα ανθρώπου, και το καθένα είχε τέσσερα πρόσωπα. Και η μορφή των προσώπων τους ήταν πρόσωπο ανθρώπου και πρόσωπο λέοντα από τα δεξιά και στα τέσσερα, και πρόσωπο μόσχου από τα αριστερά και στα τέσσερα, και πρόσωπο αετού και στα τέσσερα», άκουσε παρομοίως τι λέει και ο Πλάτωνας: «Τώρα λοιπόν», είπα εγώ, «ας συζητήσουμε μαζί του, αφού έχουμε συμφωνήσει ποια δύναμη έχει το καθένα, και το να αδικεί κανείς και το να πράττει δίκαια». «Πώς;», είπε εκείνος. «Πλάθοντας με τον λόγο μια εικόνα της ψυχής, για να αντιληφθεί αυτός που τα έλεγε εκείνα, τι είδους πράγμα έλεγε». «Τι λογής εικόνα;», ρώτησε. «Σαν κάποιες από εκείνες», είπα εγώ, «όπως οι φύσεις που μυθολογείται ότι υπήρξαν στα αρχαία χρόνια, όπως της Χίμαιρας, της Σκύλλας, του Κέρβερου και αρκετών άλλων».

ΙΕΖΕΚΙΗΛ, ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΕΑ ΒΟΥΖΙ. Αυτός έζησε κατά την αιχμαλωσία μετά τον Ιερεμία και άρχισε να προφητεύει το πέμπτο έτος της αιχμαλωσίας του Ιωακείμ. Λόγος δε του Κυρίου απευθύνθηκε σε αυτόν· και εξαρχής βλέπει μια θαυμαστή, άκρως εκπληκτική και δυσερμήνευτη οπτασία ενός τετραπρόσωπου ζώου. Προφητεύει εναντίον των προφητών του Ισραήλ, και περί του ξύλου της αμπέλου, και εκθέτει μια διήγηση περί του αετού, και καταμαρτυρεί στην Ιερουσαλήμ τις ανομίες και τις αμαρτίες της· καθώς και σχετικά με την παραβολή, για την οποία έλεγαν: «οι πατέρες έφαγαν άγουρα σταφύλια, και τα δόντια των τέκνων μούδιασαν». Επίσης, προφητεύει για τους υιούς Αμμών, και περί της Οολάς και της Ολιβάς. Και εκφωνεί θρήνο για τη Σουρ, και για τη Σιδώνα, και περί της ημέρας του Κυρίου, και για τον Φαραώ τον βασιλιά της Αιγύπτου, και θρήνο για τον Φαραώ και την Αίγυπτο, και για το όρος Σηείρ, και περί των οστών που ξανάζησαν, και για τον Γωγ και τη γη του Μαγώγ· και για τον άρχοντα της Τύρου και θρήνο εναντίον του, και για τους υιούς του λαού του, και για τους ποιμένες του Ισραήλ· και, τέλος, προφητεύει περιγράφοντας την οικοδόμηση του ναού και της Ιερουσαλήμ.

Άκουσε, λοιπόν, και κάποιον άλλον προφήτη που ομιλεί περί αυτών: «Και έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ιεζεκιήλ, τον υιό του Βουζί, στον ποταμό Χοβάρ». Και αυτός μεν στεκόταν τότε δίπλα στον ποταμό Χοβάρ, εκείνος δε δίπλα στον ποταμό Τίγρη. Διότι, όταν ο Θεός πρόκειται να δείξει κάποιο παράδοξο όραμα στους δούλους Του, τους οδηγεί έξω από τις πόλεις, σε τόπο καθαρό από θορύβους, ώστε η ψυχή να μην αποσπάται από κανένα απολύτως πράγμα, ούτε από τα ορώμενα ούτε από τα ακουόμενα, αλλά, απολαμβάνοντας απόλυτη αμεριμνησία, να αφοσιώνεται ολόκληρη στη θεωρία των ορωμένων.

Ο ίδιος ο Κύριος φανέρωσε τον εαυτό του στον προφήτη σύμφωνα με την υπόσχεση που έδωσε σε όσους τον αγαπούν. Διότι, αφού είπε «εκείνος που με αγαπά, θα αγαπηθεί από τον Πατέρα μου και εγώ θα τον αγαπήσω», πρόσθεσε «και θα φανερώσω σε αυτόν τον εαυτό μου». Γι' αυτό λέει: «Έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ιεζεκιήλ, και ήλθε πάνω μου χέρι Κυρίου», εκφράσεις που δήλωναν τον Σωτήρα, ο οποίος είναι και Λόγος και δύναμη του Πατέρα. Διότι μέσω αυτού δημιούργησε τα πάντα και για τον λόγο αυτό ονομάζεται «χέρι Κυρίου» και «βραχίονας» και «δεξιά» και τα παρόμοια. «... Και ιδού, ορμητικό πνεύμα ερχόταν από τον βορρά, και μεγάλο σύννεφο πάνω του, και φως γύρω του, και πυρ που άστραφτε, και στο μέσο του κάτι σαν όψη λαμπερού ήλεκτρου μέσα στο πυρ, και φως μέσα του». «Πνεύμα, λέει, ερχόταν» και κινούσε αυτό που φαινόταν, διότι αναφέρεται στον Σωτήρα: «εκείνο που γεννήθηκε σε αυτήν προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα». «Και από τον βορρά»: δηλαδή από τα δεξιά του Πατέρα, ο οποίος ονομάζεται Ανατολή.