Ἐπεὶ κἀκεῖνος μόνος εἰς τὴν μέσην τῶν ποταμῶν καταβὰς μετὰ τῆς εἰς τὸν Θεὸν ἐλπίδος, αὐτὸν εὕρατο ποιμένα τὸν συνόντα αὐτῷ τοῦ Θεοῦ Λόγον, τὸν τὰς ἐπιφανείας αὐτῷ πεποιημένον. Εὐκαίρως οὖν δυσωπῶν ὁ λόγος τὸν Θεὸν, οὐ βούλεται μὲν τοῦ πλήθους τῶν ἀσεβῶν μνημονεύειν· ἑνὸς δὲ καὶ δευτέρου τῶν πάλαι θεοφιλῶν ἀνδρῶν μνήμην ποιεῖται, διὰ τῆς τῶν προπατόρων ἀρετῆς καὶ θεοσεβείας τοὺς ἐξ αὐτῶν γενομένους ἐλέου τυχεῖν ποτνιώμενος. Ὁ δὲ αὐτὸς οὗτος ὁ τῶν ἁγίων ἀνδρῶν ποτε γενόμενος ποιμὴν, καὶ τοῖς χερουβὶμ ἐποχούμενος ἦν. Ποίοις δὲ χερουβὶμ ἢ τοῖς παρὰ τῷ Ἐζεκιὴλ τεθεωρημένοις, ὧν εἰκόνας καὶ σύμβολα Μωϋσῆς διὰ χρυσοῦ ὑπεράνω τῆς κιβωτοῦ κελευσθεὶς ἐποίει; Μέμνηται δὲ τῶν χερουβὶμ ὁ Ἐζεκιὴλ, τοῦτον λέγων τὸν τρόπον· Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἐπάνω τοῦ στερεώματος τοῦ ὑπὲρ κεφαλῆς τοῦ χερουβὶμ ὡς λίθος σαπφείρου ὁμοίωμα θρόνου ἐπ᾽ αὐτῷ. Καὶ μεθ᾽ ἕτερά φησι· Καὶ ἐξῆλθε δόξα Κυρίου ἀπὸ τοῦ αἰθρίου τοῦ οἴκου, καὶ ἐπέβη ἐπὶ τὰ χερουβίμ· καὶ ἀνέλαβε τὰ χερουβὶμ τὰς πτέρυγας αὐτῶν, καὶ ἐμετεωρίσθησαν ἀπὸ τῆς γῆς ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν τῷ ἐξελθεῖν αὐτὰ, καὶ οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν. Καὶ ἔστησαν ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης τοῦ οἴκου τῆς ἀπέναντι, καὶ δόξα Θεοῦ Ἰσραὴλ ἦν ἐπ᾽ αὐτῶν ὑπεράνω.
Μετάφραση
Επειδή και εκείνος, κατεβαίνοντας μόνος στη Μεσοποταμία με την ελπίδα στον Θεό, βρήκε ως ποιμένα τον ίδιο τον Λόγο του Θεού που ήταν μαζί του, ο οποίος είχε εμφανιστεί σε αυτόν. Επίκαιρα λοιπόν ο λόγος, ικετεύοντας τον Θεό, δεν επιθυμεί να μνημονεύσει το πλήθος των ασεβών· αλλά κάνει μνεία ενός και δεύτερου από τους παλαιούς θεοφιλείς άνδρες, παρακαλώντας θερμά να τύχουν ελέους οι απόγονοί τους εξαιτίας της αρετής και της θεοσέβειας των προπατόρων. Αυτός δε ακριβώς που υπήρξε κάποτε ποιμένας των αγίων ανδρών, ήταν και αυτός που επέβαινε στα Χερουβίμ. Σε ποια δε Χερουβίμ, αν όχι σε αυτά που είχε δει ο Ιεζεκιήλ, των οποίων τις εικόνες και τα σύμβολα κατασκεύασε ο Μωυσής από χρυσό πάνω από την κιβωτό, κατόπιν προσταγής; Μνημονεύει δε τα Χερουβίμ ο Ιεζεκιήλ, λέγοντας με αυτόν τον τρόπο: «Και είδα, και ιδού, πάνω από το στερέωμα που βρισκόταν πάνω από τα κεφάλια των Χερουβίμ, κάτι σαν λίθος ζαφειριού με ομοίωμα θρόνου πάνω του». Και λίγο πιο κάτω λέει: «Και βγήκε η δόξα του Κυρίου από το αίθριο του οίκου, και επέβη πάνω στα Χερουβίμ· και σήκωσαν τα Χερουβίμ τις φτερούγες τους, και ανυψώθηκαν από τη γη μπροστά μου καθώς έβγαιναν, και οι τροχοί βρίσκονταν δίπλα τους. Και στάθηκαν στα πρόθυρα της απέναντι πύλης του οίκου, και η δόξα του Θεού του Ισραήλ βρισκόταν ψηλά πάνω τους».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες