Ἀλλ᾽ αὐτὸς οὗτος ὁ δίκαιος ὁ σώσας τοὺς φίλους αὑτοῦ τότε ἀπὸ εὐχῆς, ἐν τῷ καιρῷ τῷ Ἰουδαϊκῷ οὐκ ἠδυνήθη σῶσαι τοὺς Ἰουδαίους ἀπολλυμένους. Καὶ ἵνα μάθῃς, ἄκουε τοῦ Θεοῦ λέγοντος διὰ τοῦ προφήτου· Ἂν στῇ Νῶε, καὶ Ἰὼβ, καὶ Δανιὴλ, οὐκ ἐξελοῦνται τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας· ἐπειδὴ ὑπερίσχυσεν ἡ κακία· καὶ πάλιν, Ἐὰν στῇ Μωϋσῆς, καὶ Σαμουήλ. Καὶ ὅρα πῶς πρὸς τοὺς δύο προφήτας τοῦτο λέγεται, ἐπειδὴ ἀμφότεροι ἠξίωσαν ὑπὲρ αὐτῶν, καὶ οὐκ ἐπέτυχον. Καὶ γὰρ ὁ Ἰεζεκιὴλ ἐπειδὴ ἔλεγεν· Οἴμοι, Κύριε! ἐξαλείφεις σὺ τὸ κατάλοιπον τοῦ Ἰσραήλ· ὁ Θεὸς, δηλῶν ὅτι δικαίως τοῦτο ποιεῖ, καὶ οὐκ αὐτοῦ καταφρονῶν οὐ δέχεται τὴν ὑπὲρ αὐτῶν ἱκεσίαν, δείκνυσιν αὐτῷ τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν, μονονουχὶ λέγων· Ἱκανὰ μὲν οὖν καὶ ταῦτά σε πεῖσαι ὅτι οὐ καταφρονῶν σου, ἀλλὰ διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν τὰς πολλὰς οὐ δέχομαι τὴν ἱκετηρίαν· ἀλλ᾽ ὅμως ἐπάγει καὶ τοῦτο, Ἐὰν στῇ Νῶε, καὶ Ἰὼβ, καὶ Δανιήλ. Καὶ εἰκότως ἐκείνῳ μᾶλλον ταῦτα λέγει, ἐπειδὴ ὁ πολλὰ παθὼν αὐτός ἐστιν. Εἶπές μοι, φησὶν, ἐπὶ βολβίτων φαγεῖν, καὶ ἔφαγον· εἶπές μοι, καὶ ἐξυράμην· εἶπές μοι, καὶ ἐπὶ τοῦ ἑνὸς πλευροῦ ἐκοιμήθην· εἶπές μοι δι᾽ ὀπῆς ἐξελθεῖν βασταζόμενον, καὶ ἐξῆλθον· ἔλαβές μου τὴν γυναῖκα, καὶ εἶπές μοι μὴ πενθῆσαι, καὶ οὐκ ἐπένθησα, ἀλλ᾽ ἤνεγκα γενναίως· μυρία ἕτερα εἰργασάμην δι᾽ αὐτούς· καὶ ἐγώ σε ἀξιῶ ὑπὲρ αὐτῶν, καὶ οὐ πείθῃ;
Μετάφραση
Αλλά αυτός ο ίδιος ο δίκαιος, που έσωσε τότε τους φίλους του μέσω της προσευχής, δεν μπόρεσε, κατά την εποχή των Ιουδαίων, να σώσει τους Ιουδαίους που χάνονταν. Και για να το καταλάβεις αυτό, άκουσε τον Θεό που λέει μέσω του προφήτη: «Αν σταθούν μπροστά μου ο Νώε, και ο Ιώβ, και ο Δανιήλ, δεν πρόκειται να σώσουν τους γιους και τις κόρες τους, επειδή υπερίσχυσε η κακία»· και πάλι: «Εάν σταθεί ο Μωυσής και ο Σαμουήλ». Και πρόσεξε πώς αυτό λέγεται προς τους δύο προφήτες, επειδή και οι δύο παρακάλεσαν υπέρ αυτών, αλλά δεν εισακούστηκαν. Διότι και ο Ιεζεκιήλ, επειδή έλεγε: «Αλίμονο, Κύριε! Εξαλείφεις εσύ το υπόλειμμα του Ισραήλ», ο Θεός, δηλώνοντας ότι δικαίως το πράττει αυτό και πως δεν απορρίπτει την ικεσία για αυτούς από περιφρόνηση προς τον ίδιο, του δείχνει τα αμαρτήματά τους, σαν να του έλεγε σχεδόν: «Αρκούν βέβαια και αυτά για να σε πείσουν ότι δεν σε περιφρονώ, αλλά εξαιτίας των πολλών αμαρτιών τους δεν κάνω δεκτή την ικεσία σου· ωστόσο, προσθέτει και τούτο: "Εάν σταθεί ο Νώε, και ο Ιώβ, και ο Δανιήλ"». Και ευλόγως τα λέει αυτά περισσότερο σε εκείνον, επειδή αυτός είναι που έπαθε πολλά. Διότι λέει: «Μου είπες να φάω πάνω σε κοπριές, και έφαγα· μου είπες, και ξυρίστηκα· μου είπες, και κοιμήθηκα στο ένα πλευρό· μου είπες να βγω από την τρύπα φορτωμένος με τα πράγματά μου, και βγήκα· πήρες τη γυναίκα μου, και μου είπες να μην πενθήσω, και δεν πένθησα, αλλά το υπέμεινα γενναία· μύρια άλλα έπραξα για χάρη τους· και εγώ σε παρακαλώ τώρα υπέρ αυτών, και δεν πείθεσαι;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες