Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 16:15

Είθε βέβαια να μη συμβεί να υπομείνουμε τόσα, όσα θα μπορούσαμε να πάθουμε. Διότι ο Θεός δεν στερείται τιμωριών. Καθώς όσο μεγάλο είναι το έλεός Του, τέτοια είναι και η οργή Του. Αυτό ακριβώς προσάπτει και στην Ιερουσαλήμ μέσω του Ιεζεκιήλ: «Διότι σε είδα», λέγει, «βουτηγμένη στο αίμα, και σε έλουσα και σε έχρισα, και απέκτησες φήμη εξαιτίας της ομορφιάς σου· και όμως εσύ εκπόρνευσες», λέγει, «με τους γειτονικούς σου λαούς»· γι' αυτό και απειλεί με βαρύτερες τιμωρίες εσένα που αμαρτάνεις.

Διότι και αλλού η Γραφή το υπονοεί αυτό λέγοντας: «έπεσε το πεύκο, θρηνήστε οι κέδροι». Επειδή, όπως ο Ισραήλ, όταν φαινόταν να ευαρεστεί τον Δεσπότη (αν και ποτέ δεν τον ευαρέστησε όπως έπρεπε), είχε στύλο νεφέλης να τον επισκιάζει και στύλο πυρός να τον φωτίζει, έβλεπε τη θάλασσα να σχίζεται μπροστά του και κρυστάλλινο νερό να αναβλύζει από τον βράχο. Όταν όμως ο νους τους και η προαίρεσή τους απομακρύνονταν από τον Θεό, τότε παραδίδονταν στα φίδια και στους εχθρούς τους, οδηγούμενοι σε φοβερές αιχμαλωσίες και δοκιμαζόμενοι με πικρές δουλείες. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τις ψυχές μας. Αυτό άλλωστε και μέσω του προφήτη Ιεζεκιήλ φανερώνει μυστικά το Πνεύμα για μια τέτοια ψυχή, μιλώντας όπως για την Ιερουσαλήμ: «Σε βρήκα», λέει, «στην έρημο γυμνή και σε έλουσα με νερό από την ακαθαρσία σου, σε έντυσα με ένδυμα, έβαλα βραχιόλια στα χέρια σου, περιδέραιο στον λαιμό σου και σκουλαρίκια στα αυτιά σου, και έγινες ονομαστή για μένα σε όλα τα έθνη. Έφαγες σιμιγδάλι, λάδι και μέλι, και ύστερα ξέχασες τις ευεργεσίες μου, πορεύτηκες πίσω από τους εραστές σου και πόρνευσες με αισχύνη».

Διότι τελικά παρεξέκλιναν προς τα είδωλα, τις πορνείες και κάθε είδους ασέβειες, όπως ακριβώς και στο βιβλίο του Ιεζεκιήλ το Άγιο Πνεύμα τους ονειδίζει για το πόσες ευεργεσίες τους παρείχε, και αυτοί δεν επέδειξαν τίποτα αντάξιο των χαρισμάτων που τους δόθηκαν. Διότι προς αυτούς απευθύνεται ο λόγος που λέει: «σε βρήκα στην έρημο γυμνή και γεμάτη ασχήμια, και σε έπλυνα από το αίμα της ακαθαρσίας σου, και σε στόλισα με κοσμήματα και σου φόρεσα βραχιόλια στα χέρια και πετράδι στο μέτωπό σου και διάδημα στο κεφάλι, σιμιγδάλι και λάδι και μέλι έφαγες, και έγινες ξακουστή σε όλα τα έθνη. Και μετά από αυτά παρεκτράπηκες και παραδόθηκες στις πορνείες σου ακολουθώντας τους εραστές σου». Διότι στολισμός, διατροφή και καλλωπισμός της ήταν όλες εκείνες οι ευεργεσίες, «και η νομοθεσία και η λατρεία», και η ιερατεία και η προφητεία και όλη εκείνη η κατάσταση της Παλαιάς Διαθήκης.

Διότι, όπως ακριβώς ο Ισραήλ, όταν ευχαριστούσε και ήταν ευάρεστος στον Θεό —αν και ποτέ δεν ευχαρίστησε με τον τρόπο που έπρεπε— όμως όταν φαινόταν να έχει υγιή πίστη προς Αυτόν, ιδού, στύλος νεφέλης τους επισκίαζε και στύλος πυρός τους φώτιζε, η θάλασσα σχιζόταν μπροστά τους, μάννα έβρεχε από τον ουρανό, νερό έβγαινε από την πέτρα γι' αυτούς. Ακόμη δε και από την επιβουλή των εχθρών φυλάσσονταν, και άλλα μύρια ευεργετήματα τους παρείχε ο Θεός. Όταν όμως ο νους και η προαίρεσή τους αποστρέφονταν από τον Θεό και από την προς Αυτόν εύνοια, τότε παραδίδονταν στα φίδια και εγκαταλείπονταν στους εχθρούς τους, οδηγούμενοι σε αιχμαλωσίες και υποδουλούμενοι σε πικρές δουλείες, όπως λέει και το Πνεύμα μέσω του προφήτη Ιεζεκιήλ, φανερώνοντας μυστικά για μια τέτοια ψυχή, σαν να μιλά για την Ιερουσαλήμ: «Σε βρήκα στην έρημο γυμνή και σε έπλυνα από το αίμα της ακαθαρσίας σου και σε έντυσα με δικό μου ένδυμα, και έβαλα βραχιόλια στα χέρια σου και περιδέραιο στον λαιμό σου και σκουλαρίκια στα αυτιά σου και κόσμημα στο μέτωπό σου, και έγινες ονομαστή σε όλα τα έθνη. Σιμιγδάλι και μέλι και λάδι έφαγες, και ύστερα ξέχασες τις ευεργεσίες μου και πήγες πίσω από τους εραστές σου και πόρνευσες με τη δύναμή σου». Και όταν έσφαλλε ο Ισραήλ, τότε παραδίδονταν στους εχθρούς τους.