Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 16:3

ΑΛΛΗ ΕΡΩΤΗΣΗ. Εάν σου πει ένας Εβραίος: «Πώς είσαι εσύ, Χριστιανέ, παιδί του Αβραάμ, ενώ είσαι εθνικός;», θα του απαντήσεις: «Κατά την πίστη, όπως ειπώθηκε γι’ αυτόν, ότι “σε έκανα πατέρα πολλών εθνών”. Εσύ όμως, Ιουδαίε, πώς είσαι παιδί του Αβραάμ; Δεν είπε ο Ησαΐας προς τον λαό σου ότι “ο πατέρας είναι Αμορραίος και η μητέρα Χετταία”; Γι’ αυτό εγώ είμαι παιδί του Αβραάμ κατά την πίστη, ενώ εσύ είσαι Αμορραίος και Χετταίος κατά τον τρόπο της ζωής σου.»

Γι' αυτό ο ίδιος ο Κύριος θα σας δώσει σημείο: Ιδού, η παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει Υιό, και θα καλέσουν το όνομά του Εμμανουήλ. Το μεγάλο σημείο, το οποίο ο ίδιος ο Κύριος παρείχε αντί για όλα τα άλλα, ήταν άραγε τούτο: να συλλάβει μια νεαρή γυναίκα [όχι] από άνδρα και να γεννήσει υιό, σαν έναν από τους συνηθισμένους ανθρώπους; Ο Ζακχαίος είπε: Το σημείο ήταν αυτό: ότι πριν μάθει το παιδί να φωνάζει πατέρα ή μητέρα, έλαβε τη δύναμη της Δαμασκού και τα λάφυρα της Σαμάρειας. Ο Αθανάσιος: Ποιο παιδί, πριν μάθει να φωνάζει πατέρα ή μητέρα, απέρριψε τα πονηρά για να επιλέξει το αγαθό, και έλαβε τη δύναμη της Δαμασκού και τα λάφυρα της Σαμάρειας, παρά μόνο ο Χριστός; Διότι, ενώ Αυτός βρισκόταν στη φάτνη, ήλθαν οι μάγοι που είχαν αποσταλεί από τον Ηρώδη, για να Τον αναζητήσουν και να του το αναγγείλουν. Και δεν έπραξαν αυτό που ζήτησε ο Ηρώδης, αλλά αφού Τον προσκύνησαν, Του προσέφεραν χρυσό, λιβάνι και σμύρνα, ώστε να εκπληρωθεί το ρηθέν: πριν μάθει το παιδί να φωνάζει πατέρα ή μητέρα, θα λάβει τη δύναμη της Δαμασκού και τα λάφυρα της Σαμάρειας. Ο Ζακχαίος είπε: Ήταν δηλαδή Δαμασκηνοί οι μάγοι; Ο Αθανάσιος: Στην Αγία Γραφή, εκείνοι που έχουν τα ίδια φρονήματα με τους Αιγυπτίους, καλούνται Αιγύπτιοι· και εκείνοι που έχουν τα ίδια φρονήματα με τους Χαναναίους, καλούνται Χαναναίοι· και εκείνοι που έχουν τα ίδια φρονήματα με τους Αμορραίους, καλούνται Αμορραίοι. Μάλιστα, ο προφήτης βοά εναντίον του έθνους σας: «Ο πατέρας σας είναι Αμορραίος και η γη σας Χετταία».

Διότι, για το γεγονός ότι και ο γιος ήταν από μόνος του μοχθηρός, και ότι όλοι οι απόγονοί του έγιναν βδελυροί εκκλίνοντας προς την κακία, άκουσε τη Γραφή που λέει εν είδει κατάρας: «Ο πατέρας σου ήταν Αμορραίος και η μητέρα σου Χετταία». Και πάλι κάποιος άλλος, ελέγχοντας αυστηρά, λέει: «Σπέρμα του Χαναάν και όχι του Ιούδα». Αλλά βεβαίως αξίζει πλέον να ακούσουμε, μετά την τιμωρία την οποία υπέστη εκείνος που διαπόμπευσε τη γυμνότητα του πατέρα του, ποιων αμοιβών αξιώνονται όσοι επέδειξαν τόσο μεγάλο σεβασμό και απένειμαν τόση τιμή στον πατέρα. Και είπε, αναφέρει η Γραφή: «Ευλογητός ο Κύριος, ο Θεός του Σημ, και ο Χαναάν θα είναι δούλος του».

Και γιατί απορείς αν τους αποκαλεί έτσι από την πατρίδα τους, εφόσον τους αποδίδει τέτοιους πατέρες λέγοντας: «Ο πατέρας σου είναι Αμορραίος, και η μητέρα σου Χετταία»; Και δεν σταματά την κατηγορία ούτε εδώ, αλλά επεκτείνει τον λόγο του και στα θηρία, με την μεν Καινή Διαθήκη να λέει: «Φίδια, γεννήματα οχιών»· και πάλι στην Παλαιά: «Έσπασαν αυγά ασπίδων και υφαίνουν ιστό αράχνης». Και αλλού: «Δεν είστε για μένα σαν τους γιους των Αιθιόπων;» Έτσι λοιπόν και εδώ ονόμασε Τυρίους αυτούς που είχαν ζήσει μέσα στην ασέβεια και την ασέλγεια. Αλλά και αυτούς θα τους υπερνικήσω, λέει, και θα τους κυριεύσω, και θα τους κυριεύσω με τέτοιον τρόπο, ώστε να προσκυνήσουν, και όχι απλώς να προσκυνήσουν, αλλά και να προσφέρουν δώρα και απαρχές, πράγμα το οποίο αποτελεί το μέγιστο είδος λατρείας και σημάδι απόλυτης υπακοής. «Το πρόσωπό σου θα ικετεύσουν οι πλούσιοι του λαού». Τι σημαίνει, «θα ικετεύσουν»; Θα τιμήσουν, θα δοξάσουν οι μεγάλοι και οι υψηλοί της παρούσας ζωής. Διότι αυτό συμβαίνει και στην Εκκλησία· εκείνους που ζουν με αρετή τους τιμούν και τους περιποιούνται άπαντες, έστω κι αν διαθέτουν άφθονο πλούτο και αξιώματα. Διότι η αρετή είναι ανώτερη από κάθε ευπορία.

Διότι γνωρίζετε, είπα, ότι το Άγιο Πνεύμα ομιλεί πολλές φορές με παραβολές και παρομοιώσεις για τέτοια πράγματα, όπως ακριβώς έπραξε και προς όλον τον λαό στα Ιεροσόλυμα, λέγοντας πολλές φορές προς αυτούς: Ο πατέρας σου είναι Αμορραίος και η μητέρα σου Χετταία.

Σύμφωνα με αυτήν, κατά τον άγιο τούτο και μέγα διδάσκαλο, τίμησε και τη δική μας γέννηση από σώματα, γινόμενος άνθρωπος αληθινά και γεννώμενος ανθρωπίνως, για να μας ελευθερώσει από τα δεσμά της γεννήσεως, και από τον νόμο του να φυτρώνουμε παρόμοια με το χορτάρι που σπέρνεται ως καταδίκη για την αμαρτία, και από το να έχουμε την ίδια συγγένεια με τα φυτά και τα άλογα ζώα ως προς τη γένεση της ύπαρξής μας. Όπως αναφέρει κάπου ο μέγας και θεατής μεγάλων πραγμάτων Ιεζεκιήλ, μυσταγωγούμενος στα θεία και διδασκόμενος την αιτία της παρούσας θείας οικονομίας σχετικά με τον άνθρωπο, λέγοντας προς την Ιερουσαλήμ: «Αυτά λέει ο Κύριος στην Ιερουσαλήμ: Η ρίζα σου και η γέννησή σου είναι από τη γη Χαναάν, ο πατέρας σου Αμορραίος, και η μητέρα σου Χετταία· την ημέρα που γεννήθηκες δεν έδεσαν τον ομφαλό σου, και με νερό δεν λούστηκες, ούτε με αλάτι αλατίστηκες, και με σπάργανα δεν σπαργανώθηκες, και απορρίφθηκες στο πρόσωπο της πεδιάδας λόγω της σκολιότητας της ψυχής σου την ημέρα που γεννήθηκες· και πέρασα από κοντά σου, και σε είδα κυλισμένη στο αίμα σου, και σου είπα: Από το αίμα σου προέρχεται η ζωή σου, πληθύνσου, σε έκανα σαν αυτό που ανατέλλει στον αγρό», ή, όπως λέει ο Σύμμαχος, «σε έκανα σαν το βλάστημα του αγρού».