Καθ’ ἣν καὶ τὴν ἐκ σωμάτων κατὰ τὸν ἅγιον τοῦτον καὶ μέγαν διδάσκαλον ἡμετέραν ἐτίμησε γέννησιν, καὶ γενόμενος ἄνθρωπος ἀληθῶς καὶ ἀνθρωπίνως γεννώμενος, ἵνα ἡμᾶς τῶν δεσμῶν τῆς γεννήσεως ἐλευθερώσῃ, καὶ τοῦ παραπλησίως χόρτου σπειρομένους ἐκ καταδίκης διὰ τὴν ἁμαρτίαν φύεσθαι νόμου, καὶ τοῦ τὴν αὐτὴν ἔχειν φυτοῖς τε καὶ ἀλόγοις ζώοις τῆς πρὸς τὸ εἶναι γενέσεως τὴν συγγένειαν. Ὥς πού φησιν ὁ μέγας καὶ τῶν μεγάλων θεατὴς Ἰεζεκιὴλ τὰ θεῖα μυσταγωγούμενος καὶ τὴν αἰτίαν τῆς νῦν περὶ τὸν ἄνθρωπον ὑπαρχούσης οἰκονομίας ἐκπαιδευόμενος, ὡς πρὸς Ἱερουσαλὴμ φάσκων· τάδε λέγει Κύριος τῇ Ἱερουσαλήμ, Ἡ ῥίζα σου καὶ ἡ γέννησίς σου ἐκ γῆς Χαναάν, ὁ πατήρ σου Ἀμοιῤῥαῖος, καὶ ἡ μήτηρ σου Χετταία· ἐν ἡμέρᾳ ᾗ ἐτέχθης οὐκ ἔδησαν τὸν ὀμφαλόν σου, καὶ ἐν ὕδατι οὐκ ἐλούσθης, οὐδὲ ἁλὶ ἡλίσθης, καὶ σπαργάνοις οὐκ ἐσπαργανώθης, καὶ ἀπεῤῥίφης ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πεδίου τῇ σκολιότητι τῆς ψυχῆς σου ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐτέχθης· καὶ διῆλθον ἐπὶ σέ, καὶ εἶδόν σε πεφυρμένην ἐν τῷ αἵματί σου, καὶ εἶπά σοι, Ἐκ τοῦ αἵματός σου ἡ ζωή σου, πληθύνου, καθὼς ἡ ἀνατολὴ τοῦ ἀγροῦ δέδωκά σε, ἤ, ὡς ὁ Σύμμαχός φησι, καθὼς βλάστημα τοῦ ἀγροῦ δέδωκά σε.
Μετάφραση
Σύμφωνα με αυτήν, κατά τον άγιο τούτο και μέγα διδάσκαλο, τίμησε και τη δική μας γέννηση από σώματα, γινόμενος άνθρωπος αληθινά και γεννώμενος ανθρωπίνως, για να μας ελευθερώσει από τα δεσμά της γεννήσεως, και από τον νόμο του να φυτρώνουμε παρόμοια με το χορτάρι που σπέρνεται ως καταδίκη για την αμαρτία, και από το να έχουμε την ίδια συγγένεια με τα φυτά και τα άλογα ζώα ως προς τη γένεση της ύπαρξής μας. Όπως αναφέρει κάπου ο μέγας και θεατής μεγάλων πραγμάτων Ιεζεκιήλ, μυσταγωγούμενος στα θεία και διδασκόμενος την αιτία της παρούσας θείας οικονομίας σχετικά με τον άνθρωπο, λέγοντας προς την Ιερουσαλήμ: «Αυτά λέει ο Κύριος στην Ιερουσαλήμ: Η ρίζα σου και η γέννησή σου είναι από τη γη Χαναάν, ο πατέρας σου Αμορραίος, και η μητέρα σου Χετταία· την ημέρα που γεννήθηκες δεν έδεσαν τον ομφαλό σου, και με νερό δεν λούστηκες, ούτε με αλάτι αλατίστηκες, και με σπάργανα δεν σπαργανώθηκες, και απορρίφθηκες στο πρόσωπο της πεδιάδας λόγω της σκολιότητας της ψυχής σου την ημέρα που γεννήθηκες· και πέρασα από κοντά σου, και σε είδα κυλισμένη στο αίμα σου, και σου είπα: Από το αίμα σου προέρχεται η ζωή σου, πληθύνσου, σε έκανα σαν αυτό που ανατέλλει στον αγρό», ή, όπως λέει ο Σύμμαχος, «σε έκανα σαν το βλάστημα του αγρού».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες