Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 17:22

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Διότι τάδε λέγει Κύριος· καὶ λήψομαι ἐγὼ ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν τῆς κέδρου, ἐκ κορυφῆς καρδίας αὐτῶν ἀποκνιῶ καὶ καταφυτεύσω ἐγὼ ἐπ᾿ ὄρος ὑψηλόν·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἰεζεκιήλ (ἐν ταῖς σειραῖς)
IN EZECHIELEM. <Καὶ τέσσαρες πτέρυγες τῷ ἑνί.> (Cat. Ezech. f. 192. b.) Ἑστήκασι γὰρ ἀεί πως αἱ νοεραὶ καὶ ἄνω δυνάμεις, οὐκ ὀκλάζουσαι πρὸς τὰ αἰσχίω, ἀλλὰ τὴν ὀρθὴν καὶ ἀμώμητον τῆς αὐταῖς πρεπούσης ζωῆς διᾴττουσιν τρίβον. <Καὶ ἔσονται ἐπὶ τῶν ὀρέων ὡς περιστεραί.> (Cat. f. 198. b.) Οἱ μακάριοι μαθηταί· περιῆλθον γὰρ πᾶσαν ὑπ᾽ οὐρανὸν, τὸ Χριστοῦ λαλοῦντες μυστήριον, καὶ ᾠδὴν καὶ λύραν ἔχοντες αὐτό. <Καὶ ἐὰν ὦσιν οἱ τρεῖς ἄνδρες οὗτοι ἐν μέσῳ αὐτῆς, Νῶε, καὶ Δανιὴλ, καὶ Ἰώβ.> (Cat. f. 203. b.) Ἐπειδὴ οἶμαι δεῖν οὐκ ἀβασανίστους ἐᾷν τὰς τοῦ προφήτου φωνὰς, φέρε λέγωμεν τί δήποτε, Νῶε καὶ Ἰὼβ καὶ Δανιὴλ τεθνεώτων ἤδη, τάχα δέ που καὶ αὐτοῦ τοῦ Δανιὴλ, σωθήσεσθαί φησιν αὐτοὺς ἐν τῇ ἰδίᾳ δικαιοσύνῃ, καί τοι τῆς ἄλλης ἁπάσης γῆς, καθ᾽ ἧς ἂν ἡ τοῦ θανάτου ψῆφος ἐκφέροιτο, καταφθειρομένης. Ἔοικε τοίνυν τῷ μὲν Νῶε παρεικάζειν τοὺς διὰ πίστεως τῆς εἰς Θεὸν εὐεργετοῦντας αὐτῷ· τῷ γε μὴν Δανιὴλ τοὺς σοφούς τε καὶ διορατικούς· Ἰὼβ δὲ πάλιν τοὺς διά γε τῆς ὑπομονῆς, δῆλον δὲ ὅτι τῆς εἰς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἐπαινουμένων, εὐαρεστοῦντας αὐτῷ. <Καὶ λήψομαι ἐγὼ ἐκ τῶν ἐπιλέκτων τῆς κέδρου ἐκ κορυφῆς.> (Cat. f. 208.)
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΖΕΚΙΗΛ. <Και τέσσερις πτέρυγες στο καθένα.> (Cat. Ezech. f. 192. b.) Διότι οι νοερές και άνω δυνάμεις στέκονται πάντοτε σταθερές, μη λυγίζοντας προς τα αισχρότερα, αλλά διατρέχουν την ευθεία και άμεμπτη οδό της ζωής που τους αρμόζει. <Και θα είναι πάνω στα όρη σαν περιστέρια.> (Cat. f. 198. b.) Οι μακάριοι μαθητές· διότι περιήλθαν όλη την οικουμένη, κηρύττοντας το μυστήριο του Χριστού, έχοντάς το ως ωδή και λύρα. <Και εάν βρίσκονται οι τρεις αυτοί άνδρες εν μέσω αυτής, ο Νώε, ο Δανιήλ και ο Ιώβ.> (Cat. f. 203. b.) Επειδή νομίζω ότι δεν πρέπει να αφήνουμε ανεξέταστα τα λόγια του προφήτη, ας πούμε γιατί άραγε, ενώ ο Νώε και ο Ιώβ και ο Δανιήλ είχαν ήδη πεθάνει, ίσως δε κάπου και ο ίδιος ο Δανιήλ, λέει ότι αυτοί θα σωθούν λόγω της δικής τους δικαιοσύνης, καίτοι όλη η υπόλοιπη γη, εναντίον της οποίας θα εκδιδόταν η καταδικαστική απόφαση του θανάτου, θα καταστρεφόταν. Φαίνεται λοιπόν ότι με τον Νώε παρομοιάζει εκείνους που μέσω της πίστης τους στον Θεό γίνονται ευάρεστοι σε Αυτόν· με τον Δανιήλ τους σοφούς και διορατικούς· και με τον Ιώβ πάλι εκείνους που μέσω της υπομονής, και προφανώς της υπομονής σε οτιδήποτε είναι αξιέπαινο, ευαρεστούν σε Αυτόν. <Και θα πάρω εγώ από τα εκλεκτά της κορυφής του κέδρου.> (Cat. f. 208.)
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἀλλ᾽ ἐμπέπρησται μὲν Ἱερουσαλὴμ, τουτέστιν, ὁ Λίβανος. Οἱ δὲ ἐν αὐτῇ λαμπροὶ, καὶ περιφανέστατοι, καὶ τὸ ἐν εὐκλείαις ἕχοντες ὕψος, τεθρηνήκασιν ἀλλήλους, πίπτοντές τε καὶ ἀπολλύμενοι, καὶ ὥσπερ τισὶ δρυτόμοις περιπεσόντες εὐσθενεστάτοις τοῖς Ῥωμαίων στρατηγοῖς. Ἀλλ᾽ ὅ γε Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, δι᾽ ὧν ἐκεῖνοι κακοὶ κακῶς ἀπολώλασι, στέλεχος γέγονεν ἀνειμένον. Ἐντρυφᾷ γὰρ ἀεὶ ταῖς ἀκαταλήκτοις εἰς τὸ ἄνω φοραῖς, καὶ ὅλης, ὡς ἔπος εἰπεῖν, τῆς ὑπ᾽ οὐρανὸν κατευρύνεται. Καὶ αὐτὸ δὴ τοῦτο προανεφώνει σαφῶς ὁ Θεὸς διὰ φωνῆς Ἰεζεχιὴλ οὕτω λέγων· «Καὶ λήψομαι ἐκ τῶν ἐπιλέκτων τῆς κέδρου, ἐκ κορυφῆς καρδίας αὐτῶν ἀποκνιῶ, καὶ καταφυτεύσω ἐγὼ ἐπὶ ὄρος ὑψηλὸν, καὶ κρεμάσω αὐτὸ ἐν ὄρει μετεώρῳ τοῦ Ἰσραήλ. Καὶ καταφυτεύσω, καὶ ἐξοίσει βλαστὸν, καὶ ποιήσει καρπὸν, καὶ ἔσται εἰς κέδρον μεγάλην, καὶ ἀναπαύσεται ὑποκάτω αὐτοῦ πᾶν θηρίον, καὶ πᾶν πετεινὸν ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ ἀναπαύσεται. Καὶ τὰ κλήματα αὐτοῦ ἀποκατασταθήσεται, καὶ γνώσονται πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου, ὅτι ἐγὼ Κύριος, ὁ ταπεινῶν ξύλον ὑψηλὸν, καὶ ὑψῶν ξύλον ταπεινὸν, καὶ ξηραίνων ξύλον χλωρὸν, καὶ ἀναθάλλων ξύλον ξηρόν. Ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα, καὶ ποιήσω.» Συνίης οὖν ὅτι τὰ ἐπίλεκτα τῆς κέδρου λαβὼν, καταπεφύτευκεν ἡμῖν τὸ τῆς ζωῆς ξύλον ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ, τουτέστι Χριστόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά η Ιερουσαλήμ κάηκε, δηλαδή ο Λίβανος. Οι δε λαμπροί και επιφανέστατοι σε αυτήν, και όσοι κατείχαν το ύψος της δόξας, θρηνούσαν ο ένας τον άλλον, πέφτοντας και χανόμενοι, σαν να είχαν πέσει στα χέρια ρωμαλέων ξυλοκόπων, δηλαδή των Ρωμαίων στρατηγών. Αλλά ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, απέναντι στους οποίους εκείνοι οι κακοί χάθηκαν κακήν κακώς, έγινε βλαστός που αναπτύχθηκε. Διότι πάντοτε χαίρεται με τις ατελεύτητες ανοδικές πορείες προς τα άνω και απλώνεται, για να το πούμε έτσι, σε ολόκληρη την οικουμένη. Και αυτό ακριβώς το προανήγγειλε σαφώς ο Θεός δια της φωνής του Ιεζεκιήλ λέγοντας τα εξής: «Και θα πάρω από τα εκλεκτά κλαδιά της κέδρου, από την κορυφή της καρδιάς τους θα αποκόψω έναν βλαστό, και θα τον φυτέψω εγώ σε όρος υψηλό, και θα τον τοποθετήσω σε όρος υψηλό του Ισραήλ. Και θα τον φυτέψω, και θα βγάλει βλαστό, και θα κάνει καρπό, και θα γίνει μεγάλη κέδρος, και θα αναπαυθεί κάτω από αυτήν κάθε θηρίο, και κάθε πτηνό θα αναπαυθεί υπό τη σκιά της. Και τα κλήματά της θα αποκατασταθούν, και θα γνωρίσουν όλα τα δέντρα του κάμπου, ότι εγώ είμαι ο Κύριος, που ταπεινώνω το υψηλό δέντρο, και υψώνω το ταπεινό δέντρο, και ξηραίνω το χλωρό δέντρο, και κάνω να αναθάλλει το ξηρό δέντρο. Εγώ ο Κύριος μίλησα, και θα το κάνω.» Κατανοείς λοιπόν ότι, παίρνοντας τα εκλεκτά της κέδρου, ο Θεός και Πατέρας φύτεψε για εμάς το δέντρο της ζωής, δηλαδή τον Χριστό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες