Ἀλλ᾽ ἐμπέπρησται μὲν Ἱερουσαλὴμ, τουτέστιν, ὁ Λίβανος. Οἱ δὲ ἐν αὐτῇ λαμπροὶ, καὶ περιφανέστατοι, καὶ τὸ ἐν εὐκλείαις ἕχοντες ὕψος, τεθρηνήκασιν ἀλλήλους, πίπτοντές τε καὶ ἀπολλύμενοι, καὶ ὥσπερ τισὶ δρυτόμοις περιπεσόντες εὐσθενεστάτοις τοῖς Ῥωμαίων στρατηγοῖς. Ἀλλ᾽ ὅ γε Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, δι᾽ ὧν ἐκεῖνοι κακοὶ κακῶς ἀπολώλασι, στέλεχος γέγονεν ἀνειμένον. Ἐντρυφᾷ γὰρ ἀεὶ ταῖς ἀκαταλήκτοις εἰς τὸ ἄνω φοραῖς, καὶ ὅλης, ὡς ἔπος εἰπεῖν, τῆς ὑπ᾽ οὐρανὸν κατευρύνεται. Καὶ αὐτὸ δὴ τοῦτο προανεφώνει σαφῶς ὁ Θεὸς διὰ φωνῆς Ἰεζεχιὴλ οὕτω λέγων· «Καὶ λήψομαι ἐκ τῶν ἐπιλέκτων τῆς κέδρου, ἐκ κορυφῆς καρδίας αὐτῶν ἀποκνιῶ, καὶ καταφυτεύσω ἐγὼ ἐπὶ ὄρος ὑψηλὸν, καὶ κρεμάσω αὐτὸ ἐν ὄρει μετεώρῳ τοῦ Ἰσραήλ. Καὶ καταφυτεύσω, καὶ ἐξοίσει βλαστὸν, καὶ ποιήσει καρπὸν, καὶ ἔσται εἰς κέδρον μεγάλην, καὶ ἀναπαύσεται ὑποκάτω αὐτοῦ πᾶν θηρίον, καὶ πᾶν πετεινὸν ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ ἀναπαύσεται. Καὶ τὰ κλήματα αὐτοῦ ἀποκατασταθήσεται, καὶ γνώσονται πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου, ὅτι ἐγὼ Κύριος, ὁ ταπεινῶν ξύλον ὑψηλὸν, καὶ ὑψῶν ξύλον ταπεινὸν, καὶ ξηραίνων ξύλον χλωρὸν, καὶ ἀναθάλλων ξύλον ξηρόν. Ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα, καὶ ποιήσω.» Συνίης οὖν ὅτι τὰ ἐπίλεκτα τῆς κέδρου λαβὼν, καταπεφύτευκεν ἡμῖν τὸ τῆς ζωῆς ξύλον ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ, τουτέστι Χριστόν.
Μετάφραση
Αλλά η Ιερουσαλήμ κάηκε, δηλαδή ο Λίβανος. Οι δε λαμπροί και επιφανέστατοι σε αυτήν, και όσοι κατείχαν το ύψος της δόξας, θρηνούσαν ο ένας τον άλλον, πέφτοντας και χανόμενοι, σαν να είχαν πέσει στα χέρια ρωμαλέων ξυλοκόπων, δηλαδή των Ρωμαίων στρατηγών. Αλλά ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, απέναντι στους οποίους εκείνοι οι κακοί χάθηκαν κακήν κακώς, έγινε βλαστός που αναπτύχθηκε. Διότι πάντοτε χαίρεται με τις ατελεύτητες ανοδικές πορείες προς τα άνω και απλώνεται, για να το πούμε έτσι, σε ολόκληρη την οικουμένη. Και αυτό ακριβώς το προανήγγειλε σαφώς ο Θεός δια της φωνής του Ιεζεκιήλ λέγοντας τα εξής: «Και θα πάρω από τα εκλεκτά κλαδιά της κέδρου, από την κορυφή της καρδιάς τους θα αποκόψω έναν βλαστό, και θα τον φυτέψω εγώ σε όρος υψηλό, και θα τον τοποθετήσω σε όρος υψηλό του Ισραήλ. Και θα τον φυτέψω, και θα βγάλει βλαστό, και θα κάνει καρπό, και θα γίνει μεγάλη κέδρος, και θα αναπαυθεί κάτω από αυτήν κάθε θηρίο, και κάθε πτηνό θα αναπαυθεί υπό τη σκιά της. Και τα κλήματά της θα αποκατασταθούν, και θα γνωρίσουν όλα τα δέντρα του κάμπου, ότι εγώ είμαι ο Κύριος, που ταπεινώνω το υψηλό δέντρο, και υψώνω το ταπεινό δέντρο, και ξηραίνω το χλωρό δέντρο, και κάνω να αναθάλλει το ξηρό δέντρο. Εγώ ο Κύριος μίλησα, και θα το κάνω.» Κατανοείς λοιπόν ότι, παίρνοντας τα εκλεκτά της κέδρου, ο Θεός και Πατέρας φύτεψε για εμάς το δέντρο της ζωής, δηλαδή τον Χριστό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες