Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 2:5

Σταματήστε, λέει, να κομπάζετε και να υπερηφανεύεστε μάταια, εσείς, γνωρίζοντας ότι ο Θεός δεν επιβλέπει εσάς περισσότερο από τα υπόλοιπα έθνη. Εξάλλου, οι οφθαλμοί της εποπτικής του δύναμης, προνοώντας για όλους τους ανθρώπους, επιβλέπουν τα έθνη. Γιατί, λοιπόν, εσείς, σαν να κατέχετε κάτι το εξαιρετικό, υπερηφανεύεστε, και μάλιστα όντες άνθρωποι που διαρκώς παροργίζουν τον Θεό; Ότι δε ο λόγος υπαινίσσεται αυτούς, το φανερώνει σαφώς το Πνεύμα λέγοντας μέσω του Ιεζεκιήλ: «Υιέ ανθρώπου, εγώ σε αποστέλλω προς τον οίκο Ισραήλ, σε αυτούς που με παροργίζουν, οι οποίοι με παρόργισαν, και αυτοί και οι πατέρες τους, μέχρι τη σημερινή ημέρα»· και στη συνέχεια: «Εάν άραγε ακούσουν ή πτοηθούν, διότι είναι οίκος που παροργίζει»· και πάλι: «Και θα λαλήσω τους λόγους μου προς αυτούς, εάν άραγε ακούσουν ή πτοηθούν, διότι είναι οίκος που παροργίζει». Και στον 105ο (ρε΄) ψαλμό έχει λεχθεί: «Διότι παρόργισαν το πνεύμα του»· και πάλι: «Πολλές φορές τους γλίτωσε· αυτοί όμως τον παρόργισαν με τις βουλές τους». Αλλά και ο Μωυσής παρουσιάζει την πικρία τους λέγοντας: «Διότι η άμπελός τους προέρχεται από την άμπελο των Σοδόμων, και η κληματαριά τους από τα Γόμορρα· το σταφύλι τους είναι σταφύλι χολής, τα τσαμπιά τους είναι τσαμπιά πικρίας». Και στον Ιερεμία, επίσης, έχει ειπωθεί προς αυτούς: «Πώς μεταστράφηκε σε πικρία η άμπελος η αλλότρια;» Εύλογα, λοιπόν, και εδώ ονομάστηκαν άνθρωποι που παροργίζουν τον Θεό.

Επειδή και αλλού λέει: «Ίσως λοιπόν να ακούσουν»· ούτε και εκεί βέβαια είχε άγνοια· αλλά, για να μην πουν κάποιοι από τους αγνώμονες ότι η πρόρρησή του υπήρξε αναγκαστική αιτία της παρακοής, γι' αυτόν τον λόγο διατυπώνει έτσι τις λέξεις, λέγοντας «Εάν άραγε» και «Ίσως». Διότι, κι αν ακόμη φέρθηκαν με αγνωμοσύνη απέναντι στους δούλους, έπρεπε να σεβαστούν το αξίωμα του Υιού. Τι έκαναν λοιπόν αυτοί; Ενώ έπρεπε να προστρέξουν, ενώ έπρεπε να ζητήσουν συγγνώμη για τα σφάλματά τους, αυτοί προσθέτουν νέα εγκλήματα στα προηγούμενα, επιδίδονται σε νέα μιάσματα, επισκιάζοντας πάντοτε τα προηγούμενα με τα δεύτερα· αυτό ακριβώς φανέρωνε και ο ίδιος λέγοντας: «Συμπληρώστε το μέτρο των πατέρων σας». Διότι από παλιά οι προφήτες τούς κατηγορούσαν γι' αυτά λέγοντας: «Τα χέρια σας είναι γεμάτα αίμα»· και, «Αναμειγνύουν αίμα με αίμα»· και, «Αυτοί που οικοδομούν τη Σιών με αίματα». Αλλά δεν σωφρονίζονταν· παρόλο που είχαν λάβει ως πρώτη αυτήν την εντολή, το «Ου φονεύσεις», και είχαν διαταχθεί να απέχουν από χιλιάδες άλλα πράγματα εξαιτίας αυτού, και με πολλούς και ποικίλους τρόπους παρακινούνταν στην τήρηση αυτής της εντολής. Αλλά όμως δεν απέβαλαν εκείνη την πονηρή συνήθεια. Αντίθετα, τι λένε βλέποντάς τον; «Ελάτε να τον σκοτώσουμε». Για ποιον λόγο και γιατί; Τι μικρό ή μεγάλο είχαν άραγε να του προσάψουν; Μήπως επειδή σας τίμησε και, όντας Θεός, έγινε άνθρωπος για χάρη σας, και επιτέλεσε εκείνα τα αναρίθμητα θαύματα; Ή μήπως επειδή συγχωρούσε τα αμαρτήματα; Ή μήπως επειδή σας προσκαλούσε στη Βασιλεία;