Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 22:25

ΞΕʹ. Και πώς να προσπεράσω την άλλη καταφορά, την οποία εξαπολύει εναντίον των ποιμένων, άλλοτε μεν με τούτα τα λόγια: «Ουαί επί ουαί θα υπάρξει, και αγγελία πάνω σε αγγελία, και θα αναζητηθεί όραμα από προφήτη, και ο νόμος θα χαθεί από ιερέα, και η συμβουλή από πρεσβυτέρους»· άλλοτε πάλι με εκείνα: «Υιέ ανθρώπου, πες της: Εσύ είσαι γη που δεν βρέχεται, ούτε έπεσε βροχή πάνω σου σε ημέρα οργής· της οποίας οι άρχοντες στο μέσο της είναι σαν λιοντάρια που ωρύονται, αρπάζοντας λάφυρα, καταβροχθίζοντας ψυχές με δυναστεία»· και λίγο πιο κάτω: «Οι ιερείς της αθετούσαν τον νόμο μου, και βεβήλωναν τα άγιά μου· ανάμεσα στα βέβηλα και στα άγια», λέει, «δεν έκαναν διάκριση, αλλά όλα ήταν για αυτούς το ίδιο, και από τα σάββατά μου έκρυβαν τα μάτια τους, και εγώ βεβηλωνόμουν ανάμεσά τους»· και απειλεί ότι θα γκρεμίσει εντελώς τον τοίχο και εκείνους που τον ασβεστώνουν, δηλαδή αυτούς που αμαρτάνουν και αυτούς που τους συγκαλύπτουν· πράγμα που αποτελεί γνώρισμα κακών αρχόντων και ιερέων, και εκείνων που παραπλανούν τον οίκο του Ισραήλ σύμφωνα με τις καρδιές τους, οι οποίες έχουν αποξενωθεί παραδομένες στις επιθυμίες τους.

Γ΄. Εγώ δε φοβάμαι τους άγριους λύκους, μήπως, εκμεταλλευόμενοι το δικό μας βαθύ σκοτάδι, σπαράξουν το ποίμνιο με λόγια αρπακτικά και βίαια· επειδή καραδοκούν τις ακατάλληλες στιγμές, εφόσον δεν έχουν τη δύναμη να επιβληθούν φανερά. Φοβάμαι ακόμη τους ληστές και τους κλέφτες, μήπως, πηδώντας τον φράχτη της αυλής, είτε με αναίδεια ληστέψουν είτε με απάτη κλέψουν, ώστε να σφάξουν, να σκοτώσουν και να καταστρέψουν, αρπάζοντας λάφυρα και καταβροχθίζοντας ψυχές, όπως είπε κάποιος από τους προφήτες. Φοβάμαι και την πλαϊνή θύρα, μήπως κάποιος από εκείνους που χθες και προχθές ήταν δικοί μας, βρίσκοντάς την ξεκλείδωτη και εισερχόμενος έπειτα ως οικείος, μας επιβουλευθεί ως ξένος. Διότι πολλές και ποικίλες είναι οι μεθοδείες εκείνου που διαπράττει τέτοια έργα· και κανένας αρχιτέκτονας περίπλοκων έργων δεν συγκρίνεται με τον Αντικείμενο ως σοφιστή της κακίας. Φοβάμαι πλέον και τους σκύλους, που εκβιάζουν τα πράγματα για να γίνουν ποιμένες, και, το πιο παράδοξο, χωρίς να έχουν εισφέρει τίποτα στην ποιμαντική, παρά μόνο το ότι έκοψαν τα μαλλιά τους, τα οποία προηγουμένως περιποιούνταν με τρόπο ακατάλληλο· οι οποίοι ούτε σκύλοι παρέμειναν, ούτε ποιμένες έγιναν, παρά μόνο για να σπαράξουν, να διασκορπίσουν και να καταστρέψουν τον κόπο των άλλων. Επειδή είναι πάντοτε ευκολότερο να καταστρέφεις παρά να διατηρείς· και ο μεν άνθρωπος γεννιέται με κόπο, λέει ο Ιώβ, όπως με κόπο ναυπηγείται ένα πλοίο και χτίζεται μια οικία· το να σκοτώσει όμως κανείς, να γκρεμίσει ή να βάλει φωτιά, είναι εύκολο για τον καθένα που το επιθυμεί.

Αυτά λέει ο Κύριος: «Εσύ είσαι η γη που δεν βρέχεται, ούτε έπεσε βροχή πάνω σου σε ημέρα οργής. Οι άρχοντες στο μέσο της είναι σαν λιοντάρια που ωρύονται, αρπάζοντας λάφυρα, καταβροχθίζοντας ψυχές με την εξουσία τους.» «Το μάτι του πλεονέκτη δεν χορταίνει με το μερίδιό του.» —«Θα συντρίψει ο Κύριος την οσφύ των ανελεήμονων.» —«Μην χαίρεσαι για άδικα πλούτη. Διότι σε τίποτα δεν θα σε ωφελήσουν την ημέρα της τιμωρίας.» —«Δεν θα ξεφύγει ο αμαρτωλός με τα κλοπιμαία του.» —«Εκείνος που χτίζει το σπίτι του με χρήματα άλλου, είναι σαν αυτόν που μαζεύει τις πέτρες του μέσα στον χείμαρρο.» —«Το λιοντάρι στήνει ενέδρα για το θήραμα, έτσι και η αμαρτία σε όσους πράττουν την αδικία.» —«Εκείνος που προσφέρει θυσία από άδικα κέρδη, η θυσία του είναι μιασμένη.» —«Τα χρήματα των αδίκων θα στερέψουν όπως οι ποταμοί, και θα ηχήσουν σαν δυνατή βροντή μέσα στη βροχή.» — «Σαν να θυσιάζει τον γιο μπροστά στον πατέρα του, είναι αυτός που προσφέρει θυσία από τα χρήματα των φτωχών.» —«Δεν θα υπάρξουν αγαθά για εκείνον που επιμένει στα κακά, και σε εκείνον που δεν προσφέρει ελεημοσύνη.» —«Το ψωμί όσων έχουν ανάγκη είναι η ζωή των φτωχών· εκείνος που τους το στερεί, είναι άνθρωπος αιμάτων.» —«Καλός είναι ο πλούτος στον οποίο δεν υπάρχει αμαρτία.» «Η αγρυπνία για τον πλούτο λιώνει τις σάρκες, και η μέριμνα γι' αυτόν διώχνει τον ύπνο. Εκείνος που αγαπά το χρυσάφι, δεν θα δικαιωθεί.»

«Έχασαν τον νου τους εξαιτίας του κρασιού, κλονίστηκαν από τη μέθη του σίκερα.» «Αλίμονο στους ποιμένες που διασκορπίζουν και καταστρέφουν τα πρόβατα του ποιμνίου. Γι' αυτό, αυτά λέει ο Κύριος εναντίον των ποιμένων που ποιμαίνουν τον λαό μου: Εσείς διασκορπίσατε τα πρόβατά μου και τα διώξατε, και δεν τα φροντίσατε. Ιδού, εγώ θα σας τιμωρήσω σύμφωνα με τα πονηρά σας έργα.» «Χαμένα πρόβατα έγινε ο λαός μου· αυτοί που τα ποιμαίνουν τα έδιωξαν στα βουνά, τα παραπλάνησαν.» «Οι ηγέτες τους είναι σαν λιοντάρια που ωρύονται, που αρπάζουν λεία, καταβροχθίζοντας ψυχές με καταδυνάστευση και λαμβάνοντας τιμές με αδικία.» «Και οι ιερείς αθέτησαν τον νόμο μου, και βεβήλωναν τα άγιά μου· δεν έκαναν διάκριση ανάμεσα στο ακάθαρτο και το καθαρό, και με βεβήλωναν ανάμεσά τους. Οι άρχοντές τους στο μέσο της είναι σαν λύκοι που αρπάζουν λεία, για να χύσουν αίμα, ώστε να αποκομίσουν κέρδη από πλεονεξία· και οι προφήτες της τους συγκάλυπταν.» «Αυτά λέει ο Κύριος: Ω, ποιμένες της Ιερουσαλήμ! Μήπως οι ποιμένες βόσκουν τους εαυτούς τους; Δεν βόσκουν τα πρόβατα οι ποιμένες; Ιδού, το γάλα καταναλώνετε και με το μαλλί ντύνεστε, και το παχύ ζώο το σφάζετε, αλλά τα πρόβατά μου δεν τα βόσκετε. Το αδύναμο δεν το ενισχύσατε, και το πλανεμένο δεν το φέρατε πίσω, και το χαμένο δεν το αναζητήσατε, και το δυνατό το καταδυναστεύσατε, και διασκορπίστηκαν τα πρόβατά μου επειδή δεν υπήρχαν ποιμένες.»