Ὁποῖος δὲ γέγονεν αὐτῇ τῆς πορνείας ὁ τρόπος, διεσάφησε λέγων διὰ φωνῆς Ἰεζεχιήλ· «Υἱὲ ἀνθρώπου, οὐ κρινεῖς τὴν Ὀολὰν καὶ τὴν Ὀολιβὰν (τουτέστι τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν Σαμάρειαν), καὶ ἀναγγελεῖς αὐταῖς τὰς ἀνομίας αὐτῶν, ὅτι ἐμοιχῶντο, καὶ αἷμα ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν; [Τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν] ἐμοιχῶντο· καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, ἃ ἐγέννησάν μοι, διήγαγον αὐτοὶ δι᾽ ἐμπύρων. Ἕως καὶ ταῦτα ἐποίησάν μοι· Τὰ ἅγιά μου ἐμίαναν, καὶ τὰ Σάββατά μου ἐβεβήλουν, καὶ ἐν τῷ σφάζειν αὐτοὺς τὰ τέκνα αὐτῶν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν, καὶ εἰσεπορεύοντο εἰς τὰ ἅγιά μου τοῦ βεβηλοῦν αὐτά.» Ἦσαν μὲν γὰρ ἐν τῇ Σαμαρείᾳ δέκα φυλαὶ, καὶ τὸ ἥμισυ φυλῆς Ἐφραΐμ· ἐν δέ γε τοῖς Ἱεροσολύμοις Ἰούδα φυλὴ, καὶ τὸ ἥμισυ φυλῆς Βενιαμίν· ἀλλ᾽ οὗτοί τε κἀκεῖνοι δεδυσσεβήκασιν οὐ μετρίως, μᾶλλον δὲ εἰς λῆξιν ἁπάσης ἐμβροντησίας ἀκαθέκτοις ὁρμαῖς διελάσαντες, τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν ἐμοιχῶντο· τουτέστιν, Ἅπερ ἐπένθησαν αὐτοὶ εἴδωλα, ταῦτα μοιχείας ὥσπερ τινὸς καὶ πορνείας νοητῆς ἐποίουν πρόφασιν, ἀποστήσαντες ἑαυτῶν τὰς καρδίας τοῦ ἐν τάξει γυναικὸς παραλαβόντος Θεοῦ. Καὶ γοῦν ἔφη πρὸς τὴν τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς διὰ φωνῆς Ἱερεμίου· «Ὄψις πόρνης ἐγένετό σοι, ἀπηναισχύντησας πρὸς πάντας· οὐχ ὡς οἶκόν με ἐκάλεσας, καὶ πατέρα, καὶ ἀρχηγὸν τῆς παρθενίας σου;»
Μετάφραση
Το ποιος ήταν βέβαια ο τρόπος της πορνείας της, το αποσαφήνισε λέγοντας διαμέσου της φωνής του Ιεζεκιήλ: «Υιέ ανθρώπου, δεν θα κρίνεις την Οολά και την Οολιβά (δηλαδή την Ιερουσαλήμ και τη Σαμάρεια), και δεν θα τους αναγγείλεις τις ανομίες τους, ότι διέπραξαν μοιχεία, και ότι υπάρχει αίμα στα χέρια τους; Με τα επινοήματά τους διέπρατταν μοιχεία· και τα παιδιά τους, τα οποία γέννησαν για μένα, τα πέρασαν μέσα από τη φωτιά. Ακόμη και αυτά μου έκαναν: Μίαναν τα άγιά μου και βεβήλωναν τα Σάββατά μου, και ενώ έσφαζαν τα παιδιά τους στα είδωλά τους, εισέρχονταν στα άγιά μου για να τα βεβηλώσουν.» Διότι στη Σαμάρεια υπήρχαν δέκα φυλές και η μισή φυλή του Εφραίμ· στα δε Ιεροσόλυμα η φυλή του Ιούδα και η μισή φυλή του Βενιαμίν. Όμως και οι μεν και οι δε ασέβησαν όχι λίγο, αλλά μάλλον φτάνοντας με ακάθεκτες ορμές στο έσχατο σημείο κάθε παραφροσύνης, διέπρατταν μοιχεία με τις επινοήσεις τους· δηλαδή, τα είδωλα τα οποία οι ίδιοι επινόησαν, αυτά τα έκαναν αφορμή σαν κάποιας νοητής μοιχείας και πορνείας, απομακρύνοντας τις καρδιές τους από τον Θεό που τους παρέλαβε στη θέση της γυναίκας. Και γι' αυτό είπε προς τη Συναγωγή των Ιουδαίων ο Θεός των όλων διαμέσου της φωνής του Ιερεμία: «Έγινε σε σένα όψη πόρνης, φέρθηκες αναίσχυντα προς όλους· δεν με αποκάλεσες οίκο σου, και πατέρα, και αρχηγό της παρθενίας σου;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες