Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 23:4

Βιβλίο κα΄. Ιεζεκιήλ, ο υιός του Βουζί, ο ιερέας: Αυτός βρέθηκε στην αιχμαλωσία μετά τον Ιερεμία, και κατά το πέμπτο έτος της αιχμαλωσίας του Ιωακείμ άρχισε να προφητεύει. Έγινε δε λόγος Κυρίου προς αυτόν, και το χέρι του Κυρίου τέθηκε επάνω του. Και στην αρχή μεν βλέπει ένα θαυμαστό, εκπληκτικότατο και δυσερμήνευτο όραμα ενός τετραπρόσωπου ζώου· προφητεύει δε εναντίον των προφητών του Ισραήλ, και περί του ξύλου της αμπέλου, και καταγράφει διήγηση περί του αετού, και καταμαρτυρεί στην Ιερουσαλήμ τις ανομίες και τις αμαρτίες της, καθώς και σχετικά με την παραβολή που έλεγαν: «Οι πατέρες έφαγαν όμφακα, και τα δόντια των τέκνων μούδιασαν». Επίσης, προφητεύει προς τους υιούς Αμμών, και περί της Οολά και της Ολιβά, και εκφωνεί θρήνο για τη Σουρ και για τη Σιδώνα, και ομιλεί περί της ημέρας του Κυρίου, και προς τον Φαραώ, τον βασιλιά της Αιγύπτου, και θρήνο για τον Φαραώ και την Αίγυπτο, και για το όρος Σηείρ, και περί των οστών που αναζωογονήθηκαν, και για τον Γωγ και τη γη του Μαγώγ. Καθώς και προς τον άρχοντα της Τύρου, και θρήνο εναντίον του, και προς τους υιούς του λαού του, και εναντίον των ποιμένων του Ισραήλ. Και στο τέλος, προφητεύει περιγράφοντας την οικοδόμηση του ναού και της Ιερουσαλήμ.

Διότι, εάν εισέλθει στον νου και την καρδιά, οπωσδήποτε θα εξαλείψει κάθε ρύπο. Φαίνεται δε σε κάποιους ότι ο μόλυβδος έχει ριχθεί στο στόμα της ανομίας, σαν να την εμφράσσει ο Θεός και να μην της επιτρέπει πλέον να καταβοά υπέρμετρα εναντίον εκείνων που έχουν αμαρτήσει. Γι' αυτό ακριβώς τον λόγο περιορίζεται με μέτρο, καθώς ο Θεός, που σπλαχνίζεται τα πάντα, νομίζω πως συμμετρά τις ποινές για το κάθε τι ανάλογα με το βάρος των πταισμάτων. «Και σήκωσα τα μάτια μου και είδα, και ιδού δύο γυναίκες να εξέρχονται, και υπήρχε πνεύμα στις φτερούγες τους, και αυτές είχαν φτερούγες σαν τις φτερούγες του τσαλαπετεινού, και σήκωσαν το μέτρο ανάμεσα στη γη και τον ουρανό. Και είπα προς τον άγγελο που μιλούσε σε εμένα: Πού μεταφέρουν αυτές το μέτρο; Και μου είπε: Για να του χτίσουν σπίτι στη γη της Βαβυλώνας και να το ετοιμάσουν, και θα το τοποθετήσουν εκεί πάνω στην ετοιμασία του.» Το τι θέλει να δηλώσει το ζεύγος των γυναικών ή τίνος πράγματος αποτελούν τύπο, είναι αναγκαίο, νομίζω, να ειπωθεί πριν από όλα τα άλλα. Είπε λοιπόν ο Θεός των όλων στον προφήτη Ιεζεκιήλ: «Υιέ ανθρώπου, υπήρχαν δύο γυναίκες, θυγατέρες μιας μητέρας, και εκπόρνευσαν στην Αίγυπτο, στη νεότητά τους εκπόρνευσαν, εκεί έπεσαν οι μαστοί τους.» Πρόσθεσε δε σε αυτά, καθιστώντας σαφές το αναγγελθέν: «Και τα ονόματά τους, Σαμάρεια η Οολά, και Ιερουσαλήμ η Οολιβά.»

«Τα δε ονόματά τους ήταν, Οολά η μεγαλύτερη, και Οολιβά η αδελφή της. Και έγιναν δικές μου, και γέννησαν υιούς και θυγατέρες· όσο για τα ονόματά τους, η Οολά είναι η Σαμάρεια και η Οολιβά η Ιερουσαλήμ». Συμποίμαινε, λοιπόν, ο Υιός, αφού έγινε όμοιος με εμάς, μαζί με εκείνους που γεννήθηκαν από τη δουλεία και συγχρόνως από την πορνεία.

Μήπως ζείτε μόνο τώρα μέσα σε αμαρτίες, ενώ στην αρχή ζούσατε με δικαιοσύνη και ενάρετα έργα; Δεν αναστραφήκατε από παλιά και από την αρχή με αμέτρητες παρανομίες; Δεν σας κατηγόρησε για αναρίθμητα σφάλματα ο προφήτης Ιεζεκιήλ, όταν παρουσίασε τις δύο πόρνες, την Οολά και την Οολιβά, λέγοντας ότι χτίσατε πορνείο στην Αίγυπτο, και καταληφθήκατε από ερωτική μανία για τους βαρβάρους, και λατρεύατε τους ξένους θεούς; Και τι να πει κανείς; Ενώ σχιζόταν η θάλασσα και ραγίζονταν οι βράχοι, και συνέβαιναν τόσα θαύματα στην έρημο, δεν προσκυνήσατε το μοσχάρι; Δεν επιχειρήσατε πολλές φορές να εξοντώσετε τον Μωυσή, πότε λιθοβολώντας τον, πότε καταδιώκοντάς τον, και με αμέτρητους άλλους τρόπους; Δεν βλασφημούσατε ακατάπαυστα εναντίον του Θεού; Δεν μυηθήκατε στη λατρεία του Βεελφεγώρ; Δεν σφάξατε τους γιους σας και τις κόρες σας θυσιάζοντάς τα στα δαιμόνια; Δεν επιδείξατε κάθε είδος ασέβειας και αμαρτίας; Δεν λέει ο προφήτης εκ προσώπου του Θεού προς εσάς: «Σαράντα χρόνια αγανάκτησα με αυτή τη γενεά και είπα, πάντοτε πλανώνται στην καρδιά τους»; Πώς, λοιπόν, δεν σας αποστράφηκε τότε ο Θεός, αλλά μετά τις παιδοκτονίες, μετά τις ειδωλολατρίες, μετά την πολλή αγνωμοσύνη, μετά την ανείπωτη αχαριστία, και τον μεγάλο Μωυσή άφησε να παραμείνει προφήτης ανάμεσά σας, και εξακολουθούσε να επιτελεί σημεία θαυμαστά και παράδοξα;