Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 28:15

Και αυτά είναι δυνατόν να εναρμονίζονται τόσο με την πρώτη έκπτωση του διαβόλου από την αγγελική τάξη εξαιτίας της αλαζονείας και του φθόνου του, όσο και με την καθαίρεσή του δια του δεσποτικού σταυρού, όταν, όπως λέει ο Κύριος, «ο άρχων του κόσμου τούτου έχει κριθεί» και «έχει εκδιωχθεί» από την αρχαία του τυραννία. Επειδή οι θείοι άγγελοι, μαζί με τον αρχιστράτηγό τους Μιχαήλ, δεν ανέχονταν την αλαζονεία του, είναι φυσικό ότι τον απέβαλαν προηγουμένως από την κοινή τους συναναστροφή, όπως ακριβώς λέει ο Ιεζεκιήλ, ότι εκδιώχθηκε από το Χερουβίμ από το μέσο των πύρινων λίθων —δηλαδή, νομίζω, των αγγελικών τάξεων— επειδή βρέθηκαν μέσα του τα αδικήματα, ενώ κατά την παρουσία του Χριστού, εκείνοι οι άγγελοι που Τον διακόνησαν μετά τον πειρασμό, τον αποστράφηκαν και πάλι ως ατιμασμένο δούλο. Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι, όπως έχουν αποφανθεί οι Πατέρες, μετά τη δημιουργία του αισθητού κόσμου αυτός κατακρημνίστηκε εξαιτίας της υπερηφάνειας και του φθόνου, έχοντας προηγουμένως επιφορτιστεί με την εναέρια εξουσία, όπως λέει ο Απόστολος. Και ο Παπίας αναφέρει κατά λέξη τα εξής: «Σε μερικούς δε από αυτούς, δηλαδή από τους άλλοτε θείους αγγέλους, έδωσε την εξουσία της διακοσμήσεως (τάξεως) γύρω από τη γη και τους παρήγγειλε να άρχουν καλώς». Και στη συνέχεια λέει: «Συνέβη όμως η τάξη τους να καταλήξει σε ένα τίποτα».

Αρχηγός λοιπόν της αμαρτίας είναι ο διάβολος και γεννήτορας των κακών. Αυτό δε το είπε ο Κύριος, όχι εγώ: ότι από την αρχή ο διάβολος αμαρτάνει· πριν από αυτόν δεν αμάρτησε κανείς. Αμάρτησε δε, όχι επειδή έλαβε την τάση για αμαρτία αναγκαστικά από τη φύση του· επειδή τότε η αιτία της αμαρτίας θα αναγόταν σε Εκείνον που τον δημιούργησε έτσι· αλλά, ενώ δημιουργήθηκε αγαθός, έγινε διάβολος από δική του ελεύθερη προαίρεση, λαμβάνοντας την ονομασία από την πράξη του. Διότι, ενώ ήταν αρχάγγελος, ονομάστηκε αργότερα διάβολος, από το ότι διέβαλλε· και ενώ ήταν αγαθός υπηρέτης του Θεού, έγινε Σατανάς σύμφωνα με τη σημασία του ονόματος· διότι ο όρος Σατανάς ερμηνεύεται ως αντίπαλος. Και δεν είναι δικές μου αυτές οι διδασκαλίες, αλλά του πνευματοφόρου προφήτη Ιεζεκιήλ. Εκείνος λοιπόν, αναλαμβάνοντας θρήνο για αυτόν, λέει: Εσύ ήσουν το αποσφράγισμα της ομοιότητας και το στεφάνι του κάλλους, στον παράδεισο του Θεού γεννήθηκες· και μετά από λίγο: Γεννήθηκες άμωμος στις ημέρες σου, από την ημέρα που κτίστηκες, μέχρι που βρέθηκαν τα αδικήματα μέσα σου. Πολύ σωστό είναι το, βρέθηκε σε σένα.

Όταν αρχίζεις να πάσχεις στα μάτια, θεραπεύσου λίγο εγκαίρως, για να μην τυφλωθείς, και τότε να αναζητήσεις τον γιατρό. Δ'. Αρχηγός λοιπόν της αμαρτίας είναι ο διάβολος, ο γεννήτορας των κακών. Αυτό το είπε ο Ιησούς ο Κύριος, όχι εγώ· αυτός είπε γι' αυτόν: Ότι από την αρχή ο διάβολος αμαρτάνει· πριν από αυτόν δεν αμάρτησε κανείς. Αμάρτησε, όχι παίρνοντας από τη φύση του το να αμαρτάνει, επειδή αλλιώς η αμαρτία θα αναγόταν στον Δημιουργό· αλλά ενώ δημιουργήθηκε αγαθός, έγινε διάβολος, παίρνοντας την ονομασία από την πράξη του. Αν και ήταν Αρχάγγελος, ονομάστηκε διάβολος από το να διαβάλλει· αν και ήταν αγαθός υπηρέτης του Θεού, έγινε Σατανάς· διότι η λέξη Σατανάς ερμηνεύεται ως διάβολος. Δεν είναι δικές μου αυτές οι διδασκαλίες, αλλά ωφεληθήκαμε από τον Ιεζεκιήλ. Εκείνος, αναλαμβάνοντας θρήνους γι' αυτόν, λέει: Εσύ είσαι το αποσφράγισμα της ομοιότητας, στον παράδεισο του Θεού γεννήθηκες· και μετά από λίγο: Γεννήθηκες άμωμος στις ημέρες σου, μέχρι που βρέθηκαν τα αδικήματα σε σένα. Δεν εισήχθησαν από έξω· εσύ γέννησες το κακό. Και για τις αμαρτίες σου τραυματίστηκες, και σε έριξα στη γη. Ο Κύριος πάλι στα Ευαγγέλια λέει: Έβλεπα τον Σατανά σαν αστραπή να πέφτει από τον ουρανό στη γη. Βλέπεις τη συμφωνία της Παλαιάς με την Καινή;

Αρχηγός της αμαρτίας είναι ο διάβολος (δ.) γεννήτορας .. Ο Ιησούς Χριστός είπε .. έχοντας κατασκευαστεί από τη δική του προαίρεση .. αφού έλαβε και την .. διότι όντας αρχάγγελος (αρχ.) .. διότι ο σατανάς ονομάζεται πολέμιος .. αυτά (δεν είναι) διηγήματα, αλλά όσα διδαχθήκαμε .. αναλαμβάνοντας θρήνο .. στις ημέρες σου, από την ημέρα που δημιουργήθηκες, μέχρι .. μέσα σου. Πολύ ορθά ειπώθηκε το «βρέθηκε μέσα σου», διότι το κακό δεν προήλθε από έξω .. αλλά ο ίδιος γέννησε το κακό· διότι για αυτό τον λόγο έχει ειπωθεί: Υπερηφανεύθηκε η καρδιά σου για την ομορφιά σου, και .. σε. Και αυτό συμφώνως ο Κύριος .. αυτός εμβάλλει .. σε εκείνους που τον υπακούουν .. κάθε είδος κακίας ..

στα οποία προσθέτει τα εξής: «Σε άγιο όρος του Θεού βρέθηκες, ανάμεσα σε πύρινους λίθους βρέθηκες, ήσουν άμεμπτος στις ημέρες σου, από την ημέρα που κτίστηκες, μέχρι που βρέθηκαν τα αδικήματα μέσα σου. Υψώθηκε η καρδιά σου εξαιτίας του κάλλους σου, διεφθάρη η σοφία σου μαζί με το κάλλος σου, εξαιτίας του πλήθους των αμαρτιών σου σε έριξα στη γη». Μέσω αυτών, λοιπόν, πληροφορηθήκαμε ξεκάθαρα την προγενέστερη διαμονή του υποδηλούμενου [προσώπου] μαζί με τις θειότερες δυνάμεις, καθώς και την έκπτωσή του από τις ανώτερες [δυνάμεις] εξαιτίας της δικής του αλαζονείας και θεομαχίας. Υπάρχει δε και ένα αναρίθμητο άλλο γένος, υποτεταγμένο σε αυτόν, το οποίο είναι ένοχο για παρόμοια παραπτώματα, το οποίο, εξαιτίας της ασέβειάς του, αφού εξέπεσε από τον κλήρο των ευσεβών, αντί για την άλλοτε φωτεινή και θειότερη περιβολή, την τιμή στα βασίλεια και τη διαμονή στους μακάριους και αγγελικούς χορούς, αντάλλαξε όλα αυτά με δίκαιη κρίση και απόφαση του μεγάλου Θεού με το να κατοικεί στον Τάρταρο, τον κατάλληλο χώρο για τους ασεβείς, τον οποίο τα θεία λόγια ονομάζουν άβυσσο, και με ένα σκοτάδι, όχι αυτό που υπάρχει ανάμεσά μας, αλλά εκείνο που υποδηλώνεται από τα θεία λόγια. Ένα βραχύ και μικρό απόσπασμα αυτών [των δυνάμεων], το οποίο αφέθηκε γύρω από τη γη και τον υποσελήνιο αέρα χάριν της δοκιμασίας των αθλητών της ευσέβειας, έγινε συνυπαίτιο της πολυθεϊστικής πλάνης των ανθρώπων, η οποία σε τίποτα δεν διαφέρει από την αθεΐα.